باز بهاری دیگر آمد. دیگرباره بهار، خرامان خرامان بر پنجره ها پنجه سایید و آمدن اش قرین عطر دل انگیز هزاران شکوفه بهاری شد که فضای میهن مان را از رنگ و بوی خیره کننده شان آکنده می سازند.
اما سالی که گذشت، مانند سایر سال ها، سراسر رنج و اندوه و حرمان بود. درین سال نیز داغ بسیاری از عزیزان مان را تحمل کردیم. داغ بسیاری از فرزندان رشید وطن را که شجاعانه تا پای جان شان ایستادند که فردای بهتری در انتظار فرزندان ایران باشد.
افسوس که هنوز میهن مان تحت سلطه ی وجود منحوس اسلام گرایان بوده و لوث وجود نکبت بارشان از کشور عزیز ما پاک نشده است. اگرچه طلیعه ی پیروزی بسیار نزدیک است و دیر نیست روزی که دفتر عمر پلید نظام جمهوری اسلامی - و تمام فاسقان و بدکارگانی که اداره کننده آن هستند - بسته شده و همراه با ولایت جنایتکار فقیه(علی خامنه یی) به قعر دوزخ فرو بروند. آن روز عید حقیقی ایرانیان خواهد بود.
اکنون و به پاسداشت فرا رسیدن عید جمشیدی و نوروز باستانی، از صمیم قلب مان امیدواریم سال 1391 خورشیدی(2571 شاهنشاهی) سالی سراسر پیروزی برای مردم ایران باشد. از ژرفنای قلب مان امید داریم امسال سالی باشد که بهار واقعی ایران، ذات مبارک اعلاحضرت رضا شاه دوم به همراه تک تک خاندان جلیل سلطنت پهلوی، قدم های نازنین شان را به ایران بگذارند تا ایران لبالب از شمیم بهار شود. بهاری که ماندنی خواهد بود و استوار...بهاری که نسیمش از همین امروز حس می شود.
رضای نازنین! شهریارا! برگرد که بهار جز به حضور شما معنا نخواهد شد:
روزها بگذشت و تقویم زمان تکمیل شد
سال مان با صوت "حول حالنا" تحویل شد
باز هم بر ما به خاک افتادگان درگهت
صبح غمگینی بدون حضرتت تحمیل شد
ای بهار محض! بی روی تو در دنیای ما
هرچه رویید از زمین، تندیسی از قابیل شد
سال نو خورشیدی بر یکایک ایرانیان فرخنده و شاد باد.
پایداری پادشاهی پیروزی
نگاشته شده در تاریخ یکم فروردین دو هزار و پانصد و هفتاد و یک شاهنشاهی
