پاسارگاد 8

نباید بگذاریم سعید ملک پور اعدام شود

2012-02-19T09:56:00.000-07:00

سعید ملک پور، یکی از جوانان نابغه و مستعد کشور ماست. کمتر کسی است که امروز او را نشناسد. یکی از فعالین دنیای مجازی که در کشور کانادا اقامت داشته و سخت کوشانه در راه روشنگری گام برمی داشت.

چندین سال پیش، ایادی رژیم کفتار صفت اسلامی، با حیله و نیرنگ و البته کمک گرفتن از دولت کانادا، سعید را به ایران کشانیده و سپس وی را ربودند. سعید سال ها به صورت بلاتکلیف در حبس به سر برده و سرانجام بیدادگاه اسلامی، حکم اعدام ایشان را صادر کرد که شوربختانه این حکم، در حال طی کردن مراحل نهایی خود می باشد.

خصلت حکومت اسلامی، نخبه کشی و نجاست پرستی است و در نتیجه هنگامی که با این ساختار شوم(نظام ولایی) رو به رو هستیم انتظار هیچ نوع عدالت، انسانیت، شعور و شرافتی را نبایستی داشته باشیم. اما برای من و شمای ایرانی، ننگ بزرگی است که بی تفاوت بنشینیم و شاهد اعدام یکی از فرزندان خوب سرزمین مان باشیم.

رژیم اسلامی حتا آنقدر از زیر و بم پرونده آقای سعید ملک پور، هراس و وحشت داشت که حاضر نشد دادگاه وی را به صورت علنی برگزار کند. حال آنکه همین حکومت جنایتکار، بسیاری از دادگاه های فرمایشی و جعلی خود را به صورت علنی پخش نموده است. جای سوال بزرگی هست که چه مانعی وجود دارد برای اینکه محاکمه ی ملک پور، به طور علنی پخش شود؟

بزرگ ترین فاجعه برای یک ملت، زمانی رخ می دهد که در برابر جنایات خاموش بماند و در مقابل حوادث تلخ، نقش منفعلانه یک تماشاچی را داشته باشد. سعید ملک پور گرچه یکی از مبارزین و جوانان دلیر میهن ماست اما اولین و آخرین کسی نیست که حکومت منفور و نابکار ولی فقیه، حکم قتل او را صادر می کند. چه بسیار بوده اند و هستند و خواهند بود، جوانان و پیران و میانسالانی که شجاعانه برای آزادی ما و آینده سرزمین شان خود را سپر بلا نموده اند. این وظیفه اولیه ماست که اگر شهامت جلوگیری از قتل آنان را نداریم، دست کم فراتر از یک تماشاچی عمل کنیم. حداقل اینقدر شرف داشته باشیم که به سکوت برگزار نکنیم.

_______________________________________

نگاشته شده در تاریخ سی ام بهمن دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

خجسته باد جشن سپندارمذگان

2012-02-18T07:05:00.000-07:00

ایرانیان از دیرباز، سپندارمذگان را به جشن و شادی برمی خاستند. این جشن پرشکوه، ریشه در فرهنگ ایرانیان دارد.

همانگونه که روز ولنتاین، برای مردم اروپا، نماد عشق است که داستان جالبی هم دارد، ایرانیان نیز سپندارمذگان را به عنوان روز ستایش عشق انتخاب کرده و در این روز، از محبوب خود قدردانی می کنند.

جالب اینجاست که ما ایرانیان سال ها پیش از آنکه مردم اروپا روز ولنتاین(چهاردهم فوریه و یا بیست و پنج بهمن) را به عنوان روز عشق مطرح کنند، سپندارمذگان را در فرهنگ باستانی خود داشته ایم که هرساله برابر است با بیست و نهم بهمن ماه.

فلسفه ی نام گذاری سپندارمذگان: زمین همواره به عنوان نماد عشق و بخشندگی در فرهنگ ما ایرانیان مطرح بوده است. چرا که داشته های خود را فروتنانه به تمام مردمان بذل می کند. ایرانیان در آن روزگار، هر ماه را سی روز حساب می کردند و روز پنجم هرماه، سپندارمذ نام داشته که خود سپندارمذ، لقب ملی "زمین" بوده است. طبق این محاسبه، روز عشق همه ساله بر روی تاریخ بیست و نه بهمن، منطبق بوده است. نام کامل این روز، "ستایش عشق و زمین" است.

بیست و نهم بهمن ماه، روز عشق ایرانیان را گرامی می داریم و به خصوص این روز زیبا را به پیشگاه محبوب و ماه تابان سرزمین کهن مان، آن پادشاه بالابلند که به راستی نامی جز عشق بر ایشان نمی توان نهاد، شادباش عرضه می داریم. سپندارمذگان را به حضور رضا شاه دوم پهلوی صمیمانه تبریک عرض می کنیم. باشد که سال دیگر و سال های بعد، حضرتش در همین ایران، جشن سپندارمذگان را به نیکویی و شادمانی برگزار کنند.

جشن سپندارمذگان بر یکایک ایرانیان خجسته و شاد باد.

_______________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و نهم بهمن دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

سالروز بیست و پنج بهمن در خانه نمی مانیم

2012-02-13T09:44:00.000-07:00

بیست و پنج بهمن سالروز برخاستن ندای آزادی ملت ایران، گرامی باد.

بیست و پنج بهمن پارسال، جوانان و دانشجویان بیدار این مرز و بوم، از بودن خود حماسه یی روشن و زیبنده آفریدند.

امسال نیز به خیابان خواهیم آمد و حماسه یی دیگر خواهیم آفرید.

فردا بیست و پنج بهمن ماه، سبز خواهیم شد و خواهیم رویید. تا فریاد بزنیم با تمام وجودمان، از این حکومت بیزاریم. تا غریو سر دهیم که از این خرقه پوشان آدمکش تنفر داریم و به زودی میهن مان را از لوث وجود اسلام فروشان پاک خواهیم کرد.

مرگ بر اصل ولایت فقیه

ننگ مان باد اگر ساکت بمانیم.

____________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و چهارم بهمن دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

سالروز شوم بیست و دو بهمن

2012-02-11T03:56:00.000-07:00

تاریخ منحوس بیست و دوم بهمن ماه، انسان را به یاد فاجعه آمیزترین رخداد معاصر می اندازد. فاجعه یی بزرگ که ایران را با خاک یکسان کرد.

اینکه چه عواملی در آن دخیل بودند و چه شد که ملت ایران، به این سیاه روزی دچار شد، حکایتی است جدا. قطعن همگی ما به نوعی مقصر بودیم. این قلم در زمان وقوع انقلاب رزیلانه اوباش، هنوز به دنیا نیامده بود. اما به هر حال همه ما مردم به نوعی در وقوع این انقلاب و یا در بقای آن مقصر بوده و هستیم. همان زمان، روشنفکرنمایانی که با هرزه پراکنی قلم شان، عده یی کوته فکر را به لبه پرتگاه سوق داده و از هیچ و پوچ، ماجرایی کلان ساخته و طراحی کردند، از مسببان بی چون و چرای انقلاب کثیف 57 بودند.

امروز که با نگاهی باز، به وقایع سال 57 نگاه می کنیم می بینیم که به راستی هیچ دلیل روشن و موجهی برای آن هیاهوی خیابانی وجود نداشت. اما برای توجیه اینکه چرا این شورش احمقانه، زمینه ساز تغییر سیستم و روی کار آمدن این ارازل وحشی صفت شد، دو دلیل مهم می توان بیان کرد:

نخست اینکه نیروهای مسلح سیستم شاهنشاهی، بنا برخواسته شخص پادشاه فقید، اعمال خشونتی انجام ندادند که اگر نیروهای مسلح، جانانه به میدان می آمدند، اگرچه ممکن بود این میان تعدادی انسان بی گناه نیز(در کنار خیل بی شمار ارازل و اوباش) کشته شوند. اما در عوض ایران امروز، کشوری سربلند و آباد بود نه کشوری آخوند زده که در سرتاسر دنیا هیچ آبرو و اعتباری ندارد.

دلیل دوم به وضوح به خود مردم بازمی گردد. ما مردمی هستیم و بودیم که اساسن جو زده هستیم و بیشتر از موج ها و جریانات لحظه یی تبعیت می کنیم تا از شعور و خرد جمعی. نمونه یی از همین جو زدگی زمانی است که قرار است شهلا جاهد را اعدام کنند( صحبت فعلن بر سر حقانیت یا عدم حقانیت این اعدام نیست). یک نفر برای شهلا اظهار دلسوزی می کند و کم کم جو طوری می شود که عکس شهلا جاهد تبدیل به آواتار بسیاری از کاربران اینترنتی می شود. کم کم از یک قاتل، قهرمانی بی بدیل ساخته می شود.

بله همان روحیه یی که امسال، شهلا جاهد قاتل را قهرمان کرد، دقیقن همان روحیه در سال 57، خمینی بی سواد و کودن و خرفت را به بت!! شکن و در واقع به بت تبدیل نمود. همین روحیه مضحک ما ایرانی ها بود که سبب شد یکی از منفورترین و بی سر و پاترین موجودات کره زمین (یعنی شخص روح الله خمینی) شخص اول مملکت ما شود و در یک دهه حکمرانی نامشروعش، بهترین انسان ها را از دم تیغ بگذراند.

علی خامنه یی نیز به عنوان یکی از جنایتکارترین اشخاص تاریخ ایران، محصول کثیف همان انقلاب 57 است و در واقع دستپخت حماقت ما مردم ساده دل جو زده و حاصل سکوت و مماشات نیروهای مسلح ارتش شاهنشاهی است. نیروهای مسلحی که بسیار بر گردن این مردم حق داشته و دارند. اما در برهه یی که باید خشونت و قاطعیت به خرج می دادند، متاسفانه آنطور که باید و شاید از خود جذبه یی نشان ندادند.

فرا رسیدن سالروز بیست و دو بهمن ماه، عزای ملی را به یکایک هم میهنان تسلیت عرض می کنیم.

_____________________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و دوم بهمن دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

مقوای امام یا امام مقوایی

2012-02-06T08:17:00.000-07:00

خمینی جز مجموعه یی از افکار پوچ، ریاکاری، فریب، جنایت و قساوت چیز دیگری نبود. آن زمان که آن مردک مضمحل قدم نحس و پلیدش را به ایران گذاشت، لحظه یی بود که سرنوشت ایران تغییر یافته و وارد سراشیبی و انحطاط به معنی واقعی کلمه گردید. پس به نوعی می توان ورود خمینی گجستگ را لحظه یی سرنوشت ساز دانست. سرنوشت ساز از این نظر که سرنوشت ما برای مدتی مدید و غیر قابل محاسبه فنا شد و به باد رفت.

امسال طی ابتکاری مضحک و خنده آور، لحظه ورود روح الله خمینی به ایران به صورت ماکت مقوایی بازسازی شد. اینکار به قدری عجیب و غیر نرمال به نظر می رسید که صدای خود ایادی نظام را نیز بلند نمود که به نوعی این حرکت را تمسخرآمیز قلمداد کردند.

حقیقت اینجاست که این بازسازی، اگرچه حرکتی ساده لوحانه اما دقیقن عین واقعیت بود. خمینی چیزی جز مقوا نبود و فراتر از همین ماکت مقوایی چیزی برای عرضه کردن به ملت بزرگ و شریفی مانند ملت ایران نداشت.

مردمی چون مردم ایران اگرچه در برهه یی مهم از تاریخ، به اشتباه و خطا وارد مسیری شدند که روشنفکرنمایان حقه باز برای شان ترسیم کرده بودند اما به هر رو بن مایه و شالوده این ملت، ارزشمندتر از آن بود که شخص بی ارزشی مانند خمینی حتا در نقش یک نماینده مجلس بخواهد برای این مردم تصمیم گیری کند. اما از آنجایی که روزگار برای این ملت بازی خورده و خطاکار، تاوان سختی را در نظر گرفته بود، موجود سخیف و بی سر و پایی مانند خمینی، رهبری و زمامداری مطلق مردم را به دست گرفت و رسمن خود را چوپانی نامید که موظف است گله ی گوسفندان را هدایت کند.

امروز و پس از سی و سه سال که از بازگشت شوم و کابوس وار روح الله خمینی به کشور ایران می گذرد، تجربیات تلخ و بیشمار، به ما آموخته اند که اهداف و ایدئولوژی خمینی، چیزی جز سودجویی شخصی و فریب کاری و حیله گری نبوده است. امروز ما به وضوح می فهمیم که خمینی چیزی بیشتر از همان ماکت مقوایی نبود. ماکتی مقوایی که جیمی کارتر آن را برای رهبری ایران برگزید و رنگ و لعابش داد تا افسار عده یی موجود ابله و فریب خورده را به دست بگیرد و نیروهای ارزشمند انسانی را یا قتل عام کند و یا در جنگی ساختگی جلوی گلوله بفرستد.

خمینی جنایتکار بود. جادوگر و فریبکار نیز بود اما در کل چیزی بیشتر از یک ماکت مقوایی نبود.

_______________________

نگاشته شده در تاریخ هفدهم بهمن دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

شرکت در انتخابات یا قمار دو سر باخت

2012-01-19T13:06:00.002-07:00

می گویند ایرانی ها حافظه تاریخی ضعیفی دارند. شاید این جمله به نظر برخی مغرضانه بیاید اما متاسفانه باید بپذیریم که جز حقیقت نیست.

تجربه ی انتخابات پیشین و سایر تاترهای انتخاباتی جمهوری اسلامی نشان داده که با روی کار آمدن فلانی و آن دیگری هیچ چیز تغییر نمی کند و اگرهم بر فرض بخواهد تغییر کند، آن تغییر آنچنان جزیی، مقطعی و ناپایدار است که ارزش بحث کردن هم ندارد.

این مشکل خود ما مردم است که قادر نیستیم از تجربه ها پند کافی بگیریم و همانطور که گفته شد، حافظه تاریخی ما ایرانی ها بسیار ضعیف است.

گروهی باور دارند که انتخابات سال 88 و حوادث متعاقب آن نشان داد که ملت ایران بلد هستند تهدید را به فرصت تبدیل کنند. البته این قابل قبول است و هیچکس منکر شجاعت آن عزیزانی نمی تواند باشد که با فداکاری محض به صحنه آمدند و خود را در مقابل آن انیرانیان مزدور، سپر گلوله قرار دادند.

اما پرسش این جاست که چرا باید مردم چنین اشتباهی را ابتدا مرتکب شده و در انتصابات فرمایشی نمایشی رژیم شرکت کنند و هنگامی که در مقابل تقلبی آشکار قرار گرفتند، تازه به میدان آمده و رای شان را طلب کنند. این جنبش و به خیابان آمدن مردم، به آسانی می توانست متحقق شود. وقتی مردم در اعتراض به ریاست جمهوری مردک دیوانه و تمامیت خواهی مثل احمدی نژاد، قیام می کردند. یعنی هم انتخابات دروغین جمهوری اسلامی تحریم می شد و هم راهپیمایی صورت می گرفت.

چرا مردم باید فریاد بزنند رای من کجاست؟ به جای آنکه فریاد سر دهند آزادی من کجاست؟ فرزندان من کجا هستند؟ در زندان؟ در اعتصاب غذا؟ تبعید؟ گورستان های بی نام و نشان؟ و...

شرکت در انتخابات مثال قماری دو سر باخت است. تجربه تکراری سی و سه ساله نشان داده است که واژه اصلاحات در یک حکومت توتالیتر مذهب گرا، هیچ مفهومی ندارد و اصلاح این رژیم صرفن در گرو حذف کامل آن می باشد. تحریم انتخابات امروز، فراتر از آنکه گزینه باشد وظیفه ملی است. اگر عزیزان جان باخته یی همچون ندا، کیانوش، شبنم و... امروز در میان ما حضور داشتند، بی تردید انتخابات کذایی را تحریم می کردند.

____________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و نهم دی دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

فرخنده باد عید سعید زادروز شاهدخت فرح دوم پهلوی

2012-01-16T12:07:00.000-07:00

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

که سر به کوه و بیابان تو داده یی ما را

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل

که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست

سهی قدان سیه چشم ماه سیما را

خجسته باد زادروزت ای گل زیبا، خجسته باد روزی که تو ای وجود سراسر دلربایی، دیده به این سرای خاکی گشودی، فرخنده باد میلادت ای نوگل خرمی که عطر وجودت سراسر این باغ را پر نموده است...

فردا بیست و هفتم دی ماه، برابر با زادروز شاهدخت گرانمایه، والاحضرت فرح دوم پهلوی می باشد. کوچک ترین فرزند پادشاه ایران و نورچشم پدر و مادر بزرگوارش.

والاحضرت شاهدخت فرح دوم پهلوی به تاریخ 27 دی ماه سال 1382 خورشیدی، در ایالات متحده امریکا قدوم مبارک بر آفاق نهاده و ولادت یافتند. ایشان دخت نازدانه شهریار محبوب، اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی و والاحضرت ملکه یاسمین اعتماد امینی می باشند. ولادت باسعادت ایشان به عنوان سومین فرزند شاه ایران، نه تنها که سبب شادمانی زایدالوصف پدر تاجدار و مادر گرامی ایشان گردید، که قلب بسیاری از ایرانیان را که همان لحظه خبر دل انگیز ولادت شاهدخت کوچک را شنیده و یا پیشتر در جریان بارداری ملکه نازنین، بوده اند شاد نمود. روز 27 دی سال 82 برای بسیاری از مردم ایران، روز زیبایی بود.

پرنسس زیبا اگرچه در غربت ولادت یافته و در همان غربت و تبعید زندگی می کنند، همانند دو خواهر بزرگ ترشان با فرهنگ ایرانی کاملن آشنا بوده و فارسی را خوب صحبت می کنند. آنها هر هفته به کلاس زبان فارسی نیز می روند.

ما به امید روزی هستیم که در آینده یی بسیار نزدیک محقق خواهد شد و به لطف خداوند ایران، موطن زخم خورده ما از چنگال بیگانگان دین فروش، آزاد و رها خواهد گردید. در چنین روزی خاندان بزرگ سلطنت پهلوی، قدوم مبارک را بر چشمان مان نهاده و به کشورشان بازخواهند گشت و ما این افتخار را خواهیم یافت تا در خود ایران عزیز، ولادت با سعادت شاهدخت زیباچهره والاحضرت فرح دوم پهلوی را به خدمت ایشان شادباش عرض کنیم.

بیست و هفتم دی ماه سالروز ولادت والاحضرت شاهدخت فرح پهلوی را گرامی می داریم. این عید فرخنده را نخست به پیشگاه شاهنشاه بلندمرتبه ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی شادباش بی کران عرضه می داریم. سپس این زادروز خجسته را به حضور والاحضرت ملکه یاسمین پهلوی، مادر گرانمایه ایشان تبریک فراوان عرض می کنیم. آنگاه به حضور مادر معنوی ملت، علیاحضرت شهبانو فرح دیبا پهلوی، ولادت نوه دردانه ایشان را شادباش عرض نموده و همچنین به محضر مبارک عمه ایشان والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی این عید سعید را فرخنده باد عرض می کنیم. سپس به حضور انور دو خواهر گرامی شان والاحضرتان شاهدخت نور و ایمان پهلوی این میلاد باسعادت را تبریک بی پایان عرضه می داریم. در نهایت با قلبی آکنده از مهر، خجسته زادروز والاحضرت شاهدخت فرح پهلوی را به حضور مبارک خود ایشان تبریک و تهنیت عرضه می داریم. امید که وجود عزیز ایشان در سایه همایونی پدر تاجدارشان صد سال زنده، پاینده و برقرار بماند.

بیست و هفتم دی ماه، بر یکایک ایرانیان فرخنده باد...

_________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و ششم دی دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

خبر مرگ هایی خوشایند که باید خوشایندتر شوند

2012-01-12T11:24:00.000-07:00

خبر مرگ ذبیح الله بخشی یکی از نیروهای فشار و سرکوب مردم، طی ده روز اخیر یک خبر جالب و خوشایند بود. نه اینکه مرگ یک پیرمرد بی سواد که وجودش به قدر پشیزی ارزش نداشت، خبری در خور توجه باشد.

اتفاقن اگر جامعه ما روال عادی خود را طی می کرد و بیگانه گان اسلام فروش، میهن ما را به یغما نمی بردند، امثال بخشی و حتا خود خامنه یی آنقدر در گمنامی و عسر و حرج زندگی می کردند که نه تولدشان کسی را ملتفت می کرد و نه مرگ شان. اما از آنجا که جامعه ما روالی کاملن غیر عادی را طی کرده و در وضعیتی کاملن غیر طبیعی قرار دارد، در نتیجه حکومت کامل اوباش ها برقرار شده و اوضاع را بدانجا کشانده که یک مشت آدم لاابالی و بی مغز در خیابان ها، جوانان و نخبگان ما را زیر ضرب و کتک می گیرند.

در چنین شرایطی صدالبته مرگ یکی از معروف ترین اوباش(بخشی)، ولو اینکه در سن کهولت و پس از سال ها شرارتش رخ بدهد، خبر خوشایندی برای مردم زخم خورده ایران است. حدود دو ماه پیش، خبر مرگ و تکه تکه شدن حسن تهرانی مقدم، یکی از جنایتکاران سپاه و از طراحان سلاح های غیر قانونی و مرگبار، موجب خوشحالی مردم شد. این خوشحالی نیز ریشه در همان نفرتی داشت که مردم نسبت به این قاتلان دارند.

البته بدیهی است که مرگ یکی دو نفر یا سه نفر، وضعیت را به شکل قابل توجهی بهتر نخواهد کرد. آنچه مطلوب ماست، مرگ آرمان ها و افکار شوم و کثیف این جانیان بالفطره است. آنچه که بنا به گفته آن شاهنشاه محبوب، "نسیم دگرگونی" نام دارد، سالیانی است که در ایران وزیدن گرفته است. شعائر اسلامی و دینی که صرفن حربه یی برای به بند کشیدن ملت ایران محسوب می شوند، به وضوح در ایران رنگ باخته اند. جامعه با شتابی واضح به سمت تغییر و دگرگونی حرکت می کند.

مرگ ذبیح الله بخشی، تهرانی مقدم و بقیه حتا خود خامنه یی جنایتکار، اخباری شیرین و جذاب بوده و خواهند بود. در این مهم کسی شکی ندارد. اما آنچه به زودی به وقوع خواهد پیوست، مرگ این نظام است که بر پایه دین مداری و در اصل بر چاپیدن منابع ایران و شکنجه و آزار ملت ایران شکل گرفته است. بالطبع خبر مرگ این نظام کثیف، همان خبری است که بی اغراق فراتر از نود درصد مردم برای شنیدن اش لحظه شماری می کنند و مرگ این نظام منفور، به مثابه مرگ تک تک ایادی و مزدوران آن خواهد بود.

_________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و دوم دی ماه دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

تسلیت چهاردهم دی ماه سالروز سفر ابدیت والاحضرت شاهپور علیرضا پهلوی

2012-01-02T09:45:00.000-07:00

ولی نشد که رو به روی وضوح کبوتران بنشیند

و رفت تا لب هیچ

و پشت حوصله ی نورها دراز کشید

و هیچ فکر نکرد که ما میان پریشانی تلفظ درها

برای خوردن یک سیب چه قدر تنها ماندیم

چهاردهم دی ماه، تداعی کننده یکی از تلخ ترین و فاجعه آمیزترین رخدادهای دهه های اخیر است. این تاریخ شوم، مانند آواری بر سرمان فرو ریخت و باغ و بهارمان را از ما ستاند.

والاحضرت شاهزاده علیرضا پهلوی، دردانه فرزند آریامهر و یگانه برادر شاهنشاه اعلاحضرت رضا شاه دوم، نور چشم علیاحضرت شهبانو مادر مهربان وطن و چشم امید میلیون ها ایرانی، به تاریخ چهاردهم دی ماه سال 89 خورشیدی طی حادثه یی ناگهانی و تکان دهنده، جهان را به شوق دیدار جانان بدرودی ابدی گفتند.

سفر ابدیت آن نگار نازدانه و آن سهی سرو نیک تبار، خنجری همیشگی بر قلب های مان نشاند و رفتن ایشان داغی شد به این باغ و کابوسی مداوم که هرچه زمان می گذرد نه تنها تحمل آن آسان تر نمی شود که بر دشواری اش افزوده می گردد.

دریغ و افسوس گفتن، اگرچه بی حاصل اما سرنوشت محتوم ماست و گریستن به یاد آن شاهپور گرانمایه و آن بهار به خزان نشسته، سهم تمام دقایق و ساعات ما خواهد بود.

فرا رسیدن چهارده دی ماه، سالروز فاجعه اسف بار به حقیقت پیوستن شاهپور محبوب، والاحضرت علیرضا پهلوی را به پیشگاه شاهنشاه ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی تسلیت عرضه می داریم. سپس به حضور شهبانوی گرانقدرمان علیاحضرت فرح دیبا پهلوی، سالگرد این ضایعه جبران ناپذیر را تسلیت و تعزیت عرض کرده و همچنین به خدمت والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی خواهر مهربان و داغدیده، صمیمانه تسلیت عرض نموده و به محضر والاحضرت ملکه یاسمین اعتماد امینی پهلوی و والاحضرتان شاهدخت نور، ایمان و فرح دوم پهلوی، سالروز این مصیبت بزرگ را تسلیت عرض می کنیم.

امید که روح پرفتوح آن رادمرد، در پناه مهر ایزد یگانه، با شادی و آرامش قرین باشد.

________________________

نگاشته شده در تاریخ سیزدهم دی دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

سال نو میلادی سالی که می تواند تعیین کننده باشد

2012-01-01T12:03:00.000-07:00

با آغاز 2012 میلادی، سالی دوباره آغاز شد. سالی که همانند سال های گذشته، آبستن حوادث و رخدادهایی مهم و حتا سرنوشت ساز برای کشورمان خواهد بود.

سال 2011 با فراز و نشیب های خاص خود، عاقبت به پایان رسید اما بنا بر نظر بسیاری از کارشناسان سیاست، سال 2012 پرحادثه تر و نفس گیرتر خواهد بود.

طی سی و سه سال عمر نحس جمهوری اسلامی، شاید هیچ سالی به اندازه سال گذشته میلادی، تحت فشار تحریم ها قرار نگرفته بوده و به رغم مدعیات پوچ و متوهمانه رژیم مبنی بر سر پا ایستادنش، به وضوح به خط پایان نزدیک شده است.

به نظر می رسد 2012 تحریم های جدی تر و سخت تری را به همراه داشته باشد و حلقه را بر گلوی پلیدترین و مستبدترین حکومت عصر حاضر، تنگ تر بفشارد.

جهان در تمامی دوران ها رو به تغییر بوده و هست و در طی این تغییرات، رژیم های دیکتاتوری، بسیار مستعد آسیب و از هم پاشیده شدن هستند. سالی که گذشت سرنگونی سه دیکتاتور بزرگ( زین العابدین بن علی، حسنی مبارک و معمر قذافی) را در خود داشت. این سرنوشت محتوم همه دیکتاتورهاست و با توجه به شواهد و قراین موجود و تحول عظیمی که در جریان است، سال 2012 بایستی سال سرنگونی کثیف ترین دیکتاتور جهان علی خامنه یی باشد.

_________________________________

نگاشته شده در تاریخ یازدهم دی دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

ایران پلی برای تروریزم القاعده

2011-12-29T10:05:00.001-07:00

در اینکه رژیم فاسق اسلامی از بدو آغازش همواره حامی تروریست های جهان و بزرگ ترین تربیت کننده تروریست ها و خرابکارها بوده جای هیچ بحثی نیست.

اسناد گواهی می دهند به تازگی شخصی به نام یاسین السوری از سران گروهک القاعده، بر اساس توافق جمهوری اسلامی با القاعده وارد ایران شده تا به عنوان پلی میان نظام تروریستی خامنه یی و گروه تروریستی القاعده عمل کند. این فرد که ظاهرن مبلغ کلانی پول را نیز برای حمایت و تقویت القاعده به افغانستان فرستاده است، نه تنها که تهدیدی جدی برای سایر کشورها محسوب می شود بلکه فراتر از آن خطری بزرگ برای مردم خود ایران است.

رژیم دلقک اسلامی و روضه خوان های بی سر و پایی که داعیه حکومت بر ملک کوروش کبیر را دارند، هرگز با مغز کوچک خود نمی توانند درک کنند حمایت از گروهکی منفور و بسیار بدنام همچون القاعده که شهرت بسیار بدی در سرتاسر جهان داشته و به خصوص کشور قدرتمندی همچون امریکا از آن کینه دارد، چه قدر می تواند برای بقای خود همین جمهوری دیکتاتوری ولایی گران تمام شود.

امریکا یازده سپتامبر ده سال پیش، از جانب گروهک تروریستی القاعده مورد تهدیدی جدی قرار گرفت و طی این سال ها، هرکشوری که به نوعی ماوای این گروهک بود، مورد حمله و تاخت و تاز بی محابای ارتش امریکا قرار گرفت. جای بسی تاسف است که رژیم فاسد اسلامی امروز می خواهد ایران را به کانونی بدل کند که در تیر رس مستقیم ارتش امریکا قرار داشته باشد.

به هر حال این یک حقیقت است که در جنگ هیچ نوع رحم و ملاطفتی وجود ندارد. اما دولت ها معمولن سعی می کنند خود را با چنین ورطه های خطرناکی مواجه نسازند. اما رژیم تروریستی اسلامی، آنچنان شوق حمایت از تروریزم منطقه و صدور انقلاب خمینی گجستگ را در سر دارد که حتا لحظه یی به عواقب شوم این حرکت خود فکر نمی کند.

پیشاپیش فرا رسیدن سال نوی میلادی و جشن ژانویه را به هم میهنان، خصوصن هم میهنان عزیز مسیحی شادباش عرض می کنیم.

___________________________

نگاشته شده در تاریخ هشتم دی دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

متن پارسی پیام شهریار ایران در سوگ درگذشت واتسلاو هاول

2011-12-26T08:31:00.000-07:00

واتسلاو هاول یکی از برجسته ترین چهره های آزادی خواه و روشنفکر و نخستین رییس جمهور چک، در سن هفتاد و پنج سالگی به علت ابتلا به سرطان ریه جهان فانی را بدرود گفت.

این شخصیت محبوب و مردمی که در هنر نمایش نامه نویسی نیز دست توانمندی داشت، اگرچه در جو اختناق حاکم بر کشورش سال ها ستم کشید اما مردانه به مبارزه مشغول شد و همواره مورد تحسین و ستایش هم وطنان خود بود.

درگذشت وی سبب تاثر همگان گردید. آزادمردی که سال هایی طولانی از عمرش را مصروف تلاش برای مردم کشورش نموده و فداکارانه به این تلاش ها ادامه داد.

یکی از اقدامات برجسته و درخشان شادروان هاول، درخواست جدی وی برای آزادی خانم نسرین ستوده، وکیل و اندیشمند ایرانی، از زندان جور و ستم رژیم ولایی بوده است. توجه آقای هاول به وضعیت روشنفکران سایر کشورها، نشان از درک عمیق وی نسبت به وضعیت سیاسی جهان داشت. مرگ نابهنگام هاول یکی از اخبار غم انگیز و تکان دهنده چند هفته اخیر بود.

در همین رابطه، شهریار ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی پادشاه گرانمایه ایران، پیامی صادر کرده و ضمن ابراز تاسف و اندوه نسبت به فوت ریاست جمهوری فقید چک، از خدمات ارزنده او تقدیر به عمل آورده اند.

از آنجا که این حقیر نتوانستم تا این لحظه ترجمه ی پارسی پیام شاهانه را از وبسایت خود ایشان دریافت کنم، خودم آن را ترجمه کردم که بالطبع خالی از ایراد نیست.

متن کامل ترجمه پیام رضا شاه دوم را در ادامه بخوانید:

این برایم اندوهی بزرگ است که من به میلیون ها مردمی پیوسته ام که در غم از دست دادن رییس جمهوری فقید چک، واتسلاو هاول سوگواری می کنند.

او مردی بزرگ بود که چهره ی جهان را دگرگون ساخت و با ایستادگی اش در مقابل حکومت استبدادی سرانجام بر آن چیره گردید. آقای هاول به مانند یک رهبر بزرگ، بر عصاره مبارزه بدون خشونت و نافرمانی مدنی تمرکز نمود تا برای کشورش آزادی و دموکراسی به ارمغان بیاورد و جایگاه او در تاریخ، میان سایر چهره های نیرومند و صلح طلبی قرار دارد که منشا تغییراتی بزرگ بوده اند. همچون ماهاتما گاندی و دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور.

چند سال پیش در پراگ و در کنفرانس حقوق بشر، من افتخار ملاقات با آقای هاول را داشتم. او مرا با کلمات خود تشویق کرد تا راهم را ادامه دهم و از حق هم میهنان تحت ستم در ایران، دفاع کنم تا آنها نیز از آزادی، دموکراسی و حقوق بشر بهره مند شوند.

سی و دو سال تلاش مردم ایران بر ضد رژیم توتالیتری که امروز بر ایران حکم رانی می کند، نمی تواند با مبارزه مردم چک متفاوت باشد که آقای هاول آن را در سال 1980 برای آزادی و حقوق بشر در کشورش رهبری می کرد.

موفقیت او اثبات می کند که حق همیشه پیروز است و آن آزادی است که سرانجام چیره می گردد. هرچه من از این بزرگمرد به یاد می آورم، فقدان او برایم همراه با اندوهی ژرف می باشد. به همان اندازه نیز رایحه خوشی احساس می کنم که در صورت ادامه یافتن تلاش ها، ایران نیز به آزادی و دموکراسی دست خواهد یافت.

پیوند به تارنمای اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

____________________________

نگاشته شده در تاریخ پنجم دی دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

جشن یلدا در انتظار خورشید ایران

2011-12-21T11:13:00.000-07:00

بیا تا گل برافشانیم و می درساغر اندازیم

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد

من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم

نسیم عطر گردان را شکر در مجمر اندازیم

چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش

که دست افشان غزل خوانیم و پا کوبان دراندازیم

یلدایی تازه نرم نرمک از راه رسید. جشن شکوهمند یلدا یادآور تاریخ غرور آفرین ایران باستان است.

شب یلدا از دیرباز نماد ستایش روشنی و رفتن به پیشباز خورشید بوده است.

نخستین شب دی ماه و در واقع آغاز زمستان، طولانی ترین زمان را دارد و پس از سپری کردن زمانی طولانی در شب، به استقبال درخشش خورشید فردا خواهیم رفت.

این عید کهن ایرانی، با رسوم و آیین هایی جذاب و زیبا آراسته شده و در این شب خانواده ها دور هم گرد آمده و ضمن خوردن میوه، شیرینی و نوشیدنی ها به خواجه شیراز نیز تفالی زده و احوال روزگارشان را از حافظ یگانه جویا می شوند.

اکنون به پیشباز یلدا می رویم. عیدی کهن و شادی انگیز که قرار است ما را از سیاهی و سرمای شب عبور داده و به خورشید پیوند دهد. ما هم اکنون به انتظار برآمدن خورشیدی هستیم که تابش حیرت انگیزش روح و جان مان را شکوفا خواهد کرد.

امید که یلدای بعدی و یلداهای آینده، ایران عزیز ما از لوث وجود شب پرستان تیره دل پاک گردیده و به خورشید وجود گرانقدر خاندان بزرگ سلطنت زیبنده شده باشد.

از ژرفنای دل مان امید داریم که سال آینده و سال های بعد، در ایرانی آزاد و در سایه سلطنت شاهنشاه بی همتا اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی شب یلدا را گرامی بداریم.

جشن اهورایی یلدا بر تمامی ایرانیان، شاد و فرخنده باد...

نامه سرگشاده رضا شاه دوم به باراک اوباما در مورد اردوگاه اشرف

2011-12-16T10:20:00.004-07:00

حمله ی اخیر نیروهای ارتش عراق به کمپ اشرف(محل سکونت و استقرار مجاهدین خلق)، سبب کشته و زخمی شدن عده بسیاری از ساکنان آنجا شد.

این حادثه صد البته صرف نظر از گرایش سیاسی این گروه – که به هیچ وجه مورد تایید نیست – اقدامی ناجوانمردانه و شدیدن خلاف معیارهای حقوق بشر است.

در واکنش به این اقدام غیر انسانی، شخصیت های بزرگ سیاسی پیام هایی صادر کردند تا خشم و نفرت خود را از اقدام زشت دولت عراق اعلام کنند.

پادشاه ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی طی نامه یی سرگشاده خطاب به باراک اوباما، ضمن دفاع از حقوق انسانی ساکنان اردوگاه اشرف – که بسیاری شان نیز قربانی باورهای غلط والدین خود گردیده اند - از رییس جمهوری امریکا درخواست کردند تا ترتیبی اتخاذ کند که به این بی پناهان کمک شود.

آنچه در ادامه می خوانیم ترجمه نامه ی سرگشاده شهریار ایران است. البته ترجمه توسط افراد عادی انجام شده و در صورت وجود احتمالی هرنوع غلط املایی، به هیچ وجه به دبیرخانه ملوکانه مربوط نمی باشد:

این نامه را از طرف هم میهنانم در کمپ اشرف واقع در عراق برای شما مینویسم. اطمینان دارم که از طریق مشاورانتان از وضعیت کمپ اشرف اطلاع دارید و مشکلات مطرح شده در سازمان ملل فی مابین ایران و عراق را در جریان هستید. همانطور که مطلع هستید، نخست وزیر عراق آقای نوری المالکی قصد بستن این کمپ را تا آخر سال جاری میلادی دارد و سازمان ملل در صدد یافتن کشور دیگر برای اقامت ساکنان این کمپ می باشد. نگرانی اینجانب این است که وعده آقای نوری مالکی جهت بسته شدن این کمپ باعث فاجعه انسانی بزرگی گردد. در آن کمپ کودکانی زندگی میکنند که در آنجا بدنیا آمده و بزرگ شده اند.

همگی ما از باورهای سیاسی افراطی سازمان مجاهدین خلق و پیشینه آنان مبنی بر ترور افراد سیاسی و بکارگیری از خشونت مطلع هستیم. قسمتی از انقلاب ایران بوسیله سازمان مجاهدین خلق شعله ور شده و آنان به این انقلاب کمک کردند، برعکس رژیم کنونی در ایران این گروه را برای بقای خود خطرناک می داند. در هر حال، من پیشینه تاریخی و عقیده سیاسی این گروه را با ابتدایی ترین حقوق انسانی افراد ساکن در کمپ اشراف و مسلما کودکانی که هیچ دخالتی در اتخاذ آن سیاست ها نداشته اند را مجزا میدانم.

دغدغه اصلی من این است که تا کنون حقوق این پناهندگان سیاسی بر مبنای کنوانسیون ژنو رعایت نگردیده است. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل باید اجازه بازدید از کمپ اشرف و ثبت نام پناهندگی بوسیله سازمانهای بین المللی را داشته باشد. مهمترین نگرانی ها این هست که عراق این ایرانیان را به جمهوری اسلامی تحویل دهد که در این صورت مسلما عاقبت آنان مرگ خواهد بود که در بین آنان هزاران زن و بچه وجود دارد.

احتراما تقاضا دارم که کارکنان جنابعالی به سازمان ملل و اتحادیه اروپا در جهت حمایت از این ایرانیان که زمینه انساندوستانه دارد، همیاری رسانند. مخصوصا، خواهشمندم تلاش بفرمایید که نخست وزیرعراق آقای نوری المالکی از تصمیم خود منصرف شود و مهلت برای بستن کمپ اشرف را 31 دسامبر سال 2011 تعیین نموده را افزایش دهد تا به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اجازه مقدمات ثبت پناهندگی این افراد را انجام دهد تا این جابجایی بدور از خشونت و بر اساس انسانیت صورت بگیرد.

همچنین تاکید مینمایم که نمایندگان صلح سازمان ملل و آمریکا در کمپ حضور پیدا کنند تا بتوانند با هم پیمانان اروپایی خود در جهت انتقال ساکنان کمپ اشرف یاری رسانند تا امینت افراد در این انتقال حفظ شود.

همراه با مهر

رضا پهلوی

پیوند به تارنمای مبارک اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

_______________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و پنجم آذر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

هواپیمای بی سرنشین امریکا و امدادهای غیبی سید علی جنایتکار

2011-12-11T11:42:00.002-07:00

هواپیمای بدون سرنشین امریکایی که حالا به هر دلیلی به حریم هوایی مرزهای شرقی ایران وارد شده است، بر اثر مشکلات فنی، بال آن آسیب دیده و سقوط می کند.

البته چنین حادثه یی تقریبن معمولی است و شاید بارها رخ داده باشد. محاسباتی که به لحاظ مهندسی روی هواپیماها و یا سایر تجهیزات مربوط به صنایع هوا فضا انجام می شوند، گهگاه صحیح از آب درنیامده و بر فرض تحت تاثیر عوامل جوی و غیره سقوط کرده یا منفجر می شوند.

تا اینجا بحثی نیست اما رژیم فلک زده اسلامی که در واپسین ایام خود، تمام تلاش خود را معطوف داشته تا خود را در عرصه جهانی مطرح کند، این حادثه را در بوق و کرنا جار می زند.

طنز مطلب اینجاست که سال ها پیش، در اردیبهشت 59 وقتی هواپیماهایی برای نجات گروگان های سفارت خانه امریکا به ایران آمده و در طبس دچار سانحه شدند، سران بی قابلیت و بی سواد جمهوری اسلامی، حادثه مربوطه را یک معجزه و امداد غیبی! معرفی کردند. اما امروز هواپیمای بدون سرنشین که فوق مدرن نیز نبوده – که اگر فوق مدرن بود به سادگی نقص فنی پیدا نمی کرد – توسط قدرت الکترونیکی رژیم آخوندی سرنگون شده است!! یعنی اینبار دیگر امداد غیبی و نیروهای آسمانی و امام و پیغمبر به کمک آخوندها نشتافته اند و قضیه کاملن زمینی است و حاصل دانش و خلاقیت خود همین آخوندهای روضه خوان است.

اگر بنا بود معجزه یی اتفاق بیافتد و خدایی واقعن عادل و مهربان، اذن به چنین معجزه یی می داد، خمینی و اعوان و انصارش باید در همان روزهای اول شرارت شان از روی زمین محو می شدند. بحث اینجاست که اساس این جهان بر معجزه استوار نیست. این قلم گرچه به وجود خدا باور دارد اما هیچ نیروی ماورایی در امور این جهان مداخله یی ندارد و هرچه هست محاسبات زمینی است. بر همین اساس باید گفت، آن هواپیماهایی که در طبس گرفتار سانحه شدند، صرفن قربانیان یک حادثه و اتفاق بودند بی آنکه هیچ نیروی غیبی، در این امر مشارکت کرده باشد و امروز هم هواپیمای آر. کیو 170 بر اثر یک تصادف و حادثه – که قطعن نقصان تکنولوژیکی در آن دخیل بوده – ساقط شده است.

سران رژیم پلید اسلامی کاش کمی از این همه نیرویی را که برای نشر اکاذیب و گنده گویی و مدعیات فراتر از قدرت شان، صرف می کنند، مصروف زمانی می کردند تا میزان خشم و نارضایتی اقشار مختلف مردم را نسبت به نظام ولایی درک کنند. آن زمان شاید دست این هذیان های بزرگ منشانه برمی داشتند.

__________________________

نگاشته شده در تاریخ بیستم آذر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

اندر حکایت ما و دهان گشاد اصلاح طلب ها

2011-12-07T10:03:00.000-07:00

کسی نمی داند چرا و به چه دلیل، این آخوندزاده های اصلاح طلب به هر مناسبت و برنامه یی، فورن دهان گشادشان را به اظهار نظر باز می کنند. جالب اینجاست که حرف های شان هم عمدتن بسیار احمقانه، مضحک و غیر کارشناسانه است.

اخیرن پادشاه قانونی ایران رضا شاه دوم، پیامی را به جهت محکوم سازی حمله ایادی رژیم الله به سفارت بریتانیا صادر کردند. ایشان هم در آن پیام به طور ضمنی و هم در پیامی جداگانه، هر نوع خیزشی را که بنا باشد در شانزدهم آذر اتفاق بیافتد مورد حمایت و تحسین قرار دادند.

گویا پیام ایشان به مذاق یک مشت آخوندزاده و بچه منبری خوشایند نیامد که این اصلاحاتی ها نیز بر حسب فرهنگ کلامی جاهلانه شان، واکنش نشان داده و شروع به گفتن خزعبلاتی کردند تا به خیال خام شان پیام آن دردانه محبوب را نقد کنند.

شانزهم آذر، صرفن یک تاریخ است. درست است که منشا اولیه آن – که امروز جمهوری بدکاره اسلامی نیز از آن دم می زند- مبنای رخداد مهم و شایان اهمیتی نبوده است اما امروز همین تاریخ به یک نماد و رمز جنبش میان دانشجویان تبدیل شده است. بحث، بحث امروز است نه کنکاش در تاریخ برای یافتن رویدادی که نه آن روز و نه امروز هیچ اهمیت و ارزشی نداشته و ندارد.

مشکل اینجاست که این جوجه اصلاحاتی ها که تا دیروز دم از عصر طلایی خمینی و بازگشت به روزگار سیاه حکومت آن جلاد عمامه دار می زدند، امروز به خود اجازه می دهند کلام و پیام مردی را نقد کنند که فرزند آریامهر کبیر، نواده رضا شاه بزرگ و ثلاله دو ابرمرد ایران ساز است. بدیهی است وزن افکار گرگ زاده های اصلاح طلب را هرگز نمی توان با نگاه ژرف اندیشمند فرهیخته یی همچون رضا شاه دوم قیاس کرد که این قیاسی مع الفارق است اما از نگر انسانی و مادی جدن جای تعجب و تحیر است که افراد این اندازه از حیث شعور و شخصیت تفاوت داشته باشند.

رضا شاه دوم به عنوان جانشین برحق سریر سلطنت، شکل حکومت آینده را به رای اکثریت مردم واگذار کرده اند و این اصلاح طلب ها از همان روزهای انتصابات ریاست جمهوری و حتا تا امروز میرحسین موسوی را رییس جمهور می نامند و به نوعی از همین الان برای مردم تعیین تکلیف کرده و شکل آینده سیستم را تعیین کرده اند که البته زهی خیال باطل.

وقاحت و بی شخصیتی اصلاح طلبان و مصدق چی ها تازگی ندارد. در هر برهه یی از زمان، این موجودات بی ارزش، ذات پلشت خود را آشکار ساخته و با حمله های مداوم شان به مشروطه خواهان، هم پیالگی خود را با ولی وقیح اسلامی به ثبوت رسانده اند. تنها سوال از هواداران جریان اصلاحات این است که تا کجا می خواهند به چنین ساختاری دل ببندند؟ رژیمی که با خون و جنایت و اعدام، پا گرفته و با جنایت و فساد اقتصادی رهبرانش ادامه یافته و با سرکوب کلیه آزادی های اجتماعی و سیاسی سعی در تضمین بقای خود دارد، چه چشم امیدی به اصلاح آن وجود دارد؟

_________________________________________

نگاشته شده در تاریخ شانزدهم آذر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پیام پادشاه درباره محکومیت حمله عوامل وابسته به حکومت اسلامی به سفارت بریتانیا در تهران

2011-12-05T11:36:00.000-07:00

مطلب مهم: ضمن پوزش فراوان از همه دوستان گرامی ام بابت تاخیری نسبتن طولانی در امر به روز رسانی این وبلاگ، باید بگویم که حقیر طی این مدت علارغم تلاشم، هیچگونه دسترسی به پیج ها نداشتم و به دلایلی حتا قادر به لاگین کردن نیز نبودم. البته طی این مدت تمام تلاشم را معطوف داشتم که بتوانم پست تازه یی به روز کنم و شوربختانه تلاشم به جایی نرسید. همچنان مانند گذشته در خدمت دوستان عزیز خواهم بود.

حمله وحشیانه اوباش بسیجی به سفارت انگلیس در تهران، خشم و حیرت مردم ایران و واکنش جدی و قاطع سردمداران سیاست جهان را در پی داشت.

این عمل زشت و زننده، نشان داد که سگ های هار ولایت فقیه، فرزندان خلف همان گرگ های حرام زاده یی هستند که سال 58 با حمله به سفارت خانه امریکا در خیابان روزولت، اعضای سفارت خانه را به گروگان گرفته و مورد شکنجه و ضرب و جرح قرار دادند.

حمله به سفارت خانه ی هر کشوری، حمله و تجاوز به خاک آن کشور محسوب شده و بدیهی است که هر نوع واکنشی از جانب آن کشور، اقدامی دفاعی خواهد بود.

اگرچه بسیاری از سیاست های دولت انگلستان مورد تایید انسان های آزاده نمی باشد. اما رژیم نامشروع و فاسد جمهوری اسلامی و ایادی رذل و اوباشش در کسوتی نیستند که بخواهند هیچ قضاوتی راجع به سیاست جهانی داشته باشند. رژیم لاشخور صفت خامنه یی، تنها مستوجب مرگ و نابودی و پیوستن به موزه هاست که وقایع اخیر به روشنی نشان می دهند جمهوری اسلامی به زمان پایانی خود نزدیک تر شده است.

متعاقب با این رخداد زشت که موجب تاسف و تحیر خردمندان گردید، شهریار ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی، پیامی صادر فرمودند.

متن کامل پیام رضا شاه دوم را در ارتباط با حمله به سفارت انگلیس، در ادامه می خوانیم:

علیرغم تعهد جمهوری اسلامی به اجرای کنوانسیون وین و مقررات بین المللی در ارتباط با مصونیت اماکن دیپلماتیک، روز سه شنبه هشتم آذرماه، تعدادی از عوامل دست نشانده حکومتی، با حمله به سفارتخانه بریتانیا و اقامتگاه دیپلمات های آن کشور در تهران، بار دیگر ضربه ای سنگین بر اعتبار ایران و ایرانی در صحنه جهانی وارد نمودند.

آنچه مسلم است، هدف جمهوری اسلامی از دست زدن به این اعمال و اتخاذ سیاست های ماجراجویانه و تنش آفرین، انحراف اذهان عمومی از نقض مستمر حقوق بشر در ایران، وضعیت اسفناک زندانیان سیاسی – عقیدتی و معضلات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی عدیده ای است که کشورمان را به ورطه نابودی کشانده است.

من، اقدام غیرانسانی و غیرقانونی عوامل وابسته به حکومت اسلامی را به نام مقدس دانشجو، در زیر پا گذاشتن قوانین و مقررات بین المللی که نتیجه ای جز پایمال شدن منافع ملی ایران در بر نخواهد داشت، را شدیدا محکوم می نمایم.

هم میهنانم،

در این شرایط حساس تاریخی که سرزمینمان ایران با آن روبروست، وظیفه همه ما شهروندان ایرانی است تا دست در دست یکدیگر، در چارچوب یک جنبش نافرمانی مدنی مسالمت آمیز، برای برقراری دموکراسی و حقوق بشر و حفظ منافع ملی کشورمان، متحد شویم.

جامعه جهانی نیز باید حساب ملت ایران را از این اقدامات وحشیانه و غیرقانونی جدا نموده و بصورت علنی و شفاف از خواسته های دموکراتیک و آزادیخواهانه مردم ایران پشتیبانی نماید.

بار دیگر تاکید می نمایم که سرنوشت ایران نه با دخالت نظامی خارجی بلکه تنها باید توسط مردم ایران و با حمایت جامعه بین المللی تعیین شود.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

پیوند به تارنمای اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلو ی

_________________________________________

نگاشته شده در تاریخ چهاردهم آذر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

حمله به ایران آری یا خیر؟

2011-11-21T12:59:00.000-07:00

شاید حمله نظامی کشورهای بیگانه به ایران، با توجه به اینکه مواضع حیاتی رژیم منحط اسلامی را نیز مورد حمله قرار می دهند، در نظر برخی افراد خوشایند و مطلوب به نظر برسد اما به واقع حمله نظامی هر کشور دیگری به ایران، حمله به اصل و اساس ملت ایران نیز هست.

طی تاریخ، جنگ ها بیشتر از آنکه موثر و سودبخش بوده باشند، مضر و مخرب شناخته شده اند. مشاهدات تاریخی چه در گذشته و چه در عصر حاضر نشان می دهد، همواره معایب و مضرات جنگ ها بیشتر از منافع شان بوده است.

بدیهی است که در صورت حمله ی خارجی به ایران – خصوصن از جانب امریکا و یا فرانسه – ارتش و سپاه پاسداران حکومت الله ظرف مدت زمانی بسیار اندک دچار از هم گسیختگی خواهند شد و بر خلاف مدعیات مضحک و خنده آورشان مبنی بر قدرت های خارق العاده یی! که دارند، بسیار سریع شالوده شان به هم خواهد ریخت و امدادهای غیبی نیز به کمک شان نخواهد آمد.

اما مطلب اینجاست که سردرگمی و ضعف نیروهای تدافعی رژیم جمهوری اسلامی، به مثابه پایان کارشان نخواهد بود. صدالبته آنها در ابتدای کار، جوانان و نوجوانان چشم و گوش بسته یی را که سال ها با هذیان های شان تربیت کرده اند به مسلخ خواهند فرستاد و در پنهان مذاکرات شان را با نیروهای مهاجم آغاز خواهند کرد تا به سران حکومت فرصتی داده شود که به صورت ضعیف شده در قدرت باقی بمانند.

پتیاره ی قدرت به گونه یی در برابر خامنه یی رخ نمایی کرده است که این مردک قاتل پست فطرت، محال ممکن است با یک حمله نظامی خارجی حاضر شود از آن چشم بپوشد. تنها عاملی که خامنه یی قاتل را از پای درخواهد آورد، رویارویی قاطع مردم با اوست و در واقع شنیده شدن صدای رسای ملت ایران، همان چیزی است که تصورش نیز خامنه یی را به ورطه هلاکت خواهد کشانید.

دیدیم که هشت سال جنگ عراق با ایران، حاصلی جز خسارات مادی و جانی برای مردم ایران و مظلوم نمایی و حماسه سرایی های پوچ و مضحک برای رژیم اسلامی به همراه نداشت. اما زمانی که فیلم اسف بار شهادت ندا آقا سلطان در تمامی دنیا پخش گردید طوری لرزه بر اندام علی خامنه یی سفاک و هم اندیشان وی افتاد که مبلغ هنگفتی هزینه کرده و کوشیدند با توسل به دروغ و دوگانه گویی، حتا کمی از اثرات آن فیلم چهل و چند ثانیه یی و تکان دهنده را در اذهان مردم کمرنگ کنند که البته موفق نشده و ناکام ماندند.

حمله نظامی به سود ملت ایران نیست که به ضرر آنهاست. بزرگ ترین حربه خود ملت ایران هستند و کشورهای خارجی زمانی صداقت خود را اثبات می کنند که از مردم ایران، پشتیبانی رسانه یی به عمل بیاورند.

______________________________

نگاشته شده در تاریخ سی ام آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

هیاهوی وال استریت – کدام جنبش؟ کدام مردم؟

2011-11-15T12:18:00.000-07:00

چند هفته اخیر رژیم منحوس اسلامی دستاویزی تازه پیدا کرده و خبرنگاران منفعل و بی عقل رژیم را به نیویورک کشانده تا از ماجرایی تخیلی گزارش تهیه کنند.

صحبت دفاع از هیچ دولتی – امریکا یا هر کشور دیگر – نیست. اما بایستی واقعیت ها را دید و ملاک قضاوت را بر مبنای واقعیت ها نهاد نه تخیلات شخصی و آرزوهای سرکوفته. جمهوری متوهم اسلامی چیزی حدود سی و سه سال است که آرزوها و رویاهایی مضحک را پیرو گفته های خمینی گجستگ در سر می پروراند و سعی می کند با بضاعت بسیار ضعیف رسانه یی اش، در راستای متحقق شدن آن رویاهای غیر واقعی، حرکتی را آغاز کند.

یکی از آن رویاهای بی معنی و مضحک رژیم، همانا سقوط دولت امریکاست!! طنزی که از فرط ابلهانه بودنش حتا خنده آور هم نیست. صدالبته نظام اسلامی که بنیانگذارش پیرمرد بی سواد و کژفهم و خبیثی چون روح الله خمینی بوده باشد، اهداف و آرمان های آن نیز بایستی یکسری تخیلات پوچ و بی معنا باشند و نظامی که رویای مدیریت جهان را می بیند همان نظامی است که از پس پاسخگویی به معترضین کشور خودش بر نیامده و در همین ایران، جواب راهپیمایی سکوت را با گلوله و باتوم می دهد.

بدیهی است که نظام امریکا – خوب یا بد – بر پایه مردم سالاری است و قوی ترین ارتش جهان را در اختیار دارد و از بالاترین نرخ صادرات غیر نفتی جهان برخوردار بوده و بی شمار مردم در اقصا نقاط جهان، آرمان شان زندگی در امریکاست و... چنین نظام و سیستمی هرگز به بن بست نخواهد رسید(تاکید می شود الزامن صحبت بد یا خوب بودن نیست که دولت امریکا چون سایر دولت ها برخوردار از محاسن و معایبی است). بی آنکه بحث تحسین یا تحقیر امریکا باشد باید بدانیم که آنها شکست ناپذیراند.

ماجرای خیابان وال استریت نه یک جنبش و نه یک نهضت است و دقیقن بر خلاف جنبش سبز که جنبشی آرمانی و حرکت گراست، ماجرای وال استریت اصلن جنبش نیست و در پس آن نیز آرمانی وجود ندارد. در کشور امریکا با تاریخ دویست و چند ساله یی که دارد بسیار بسیار جدی تر، پر جنب و جوش تر، معنی دار تر و پرهوادارتر از جریان وال استریت رخ نموده و بر حسب موقعیت، سیر خود را کرده و خاموش شده است. مشکل وال استریت نیست مشکل جمهوری دیکتاتوری اسلامی است که بیش از حد تخیل گراست و از یک رهبر خود مدار و مجنون(خامنه یی) برخوردار است.

حتا آنهایی که بر اساس آموزش های بی معنی و بی ارزش نظام اسلامی، خود را دشمن سرسخت دولت امریکا می دانند به سود خودشان است که از وال استریت، رویا و آرمان نسازند چون دیر یا زود امیدهای شان نقش بر آب خواهد شد و بالعکس با شنیدن خبر سرنگونی نظام قتاله جمهوری اسلامی از خواب مستانه شان بیدار می شوند. همان اندازه که آرمان گرایی صفتی ممدوح و جهت دهنده است، رویا پروری مخرب و بازدارنده می باشد.

________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و چهارم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

نامه رضا شاه دوم پهلوی خطاب به مردم ایران

2011-11-13T11:39:00.000-07:00

چندی پیش، شهریار و پادشاه ایران، آفتاب عالمتابی که مهرشان بر سراسر ایران، یکسان و بی منت است، طی نامه یی بسیار صریح و روشن، خطاب به هم میهنان از آنها خواستند تا با اقدامی ملی مانع از حمله نظامی به کشور عزیزمان ایران شوند.

بالطبع یک حمله نظامی نمی تواند آزادی و سربلندی به ارمغان بیاورد که در نقطه مقابل آن، بیچارگی و مرگ را برای مردم سبب خواهد شد و این میان رژیم پلید اسلامی نیز دستمایه یی برای مظلوم نمایی پیدا می کند و در کل عواید حمله نظامی به ایران، به زیان مردم است.

متن کامل نامه اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی را در ادامه بخوانید:

هم میهنان عزیزم،
هوشیار باشیم، از آتش زیر خاکستر خشم جامعه بین المللی نسبت به رفتار حاکمان جمهوری اسلامی، احتمال بروز جنگ دیگری کشورمان را تهدید می کند.
نظام مستبد و تمامیت خواه اسلامی، بدلیل سیاست های غلط و غیرانسانی در عرصه داخلی و سیاست های مداخله جویانه و تنش آفرین در عرصه خارجی، از یکسو، ساختارهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور را به نابودی کشانده و از سوی دیگر، باعث ایجاد بحران و آشوب در کشورهای منطقه و به خطر انداختن صلح و آرامش جهانی شده است.
دیکتاتوری جمهوری اسلامی، با نقض مستمر حقوق بشر، سرکوب خواسته های به حق و آزادی های بدیهی و اولیه مردم کشورمان، حیف و میل سرمایه های ملی، اختلاس های کلان، نادیده گرفتن معاهدات بین المللی و همچنین حمایت همه جانبه از گروه های تروریستی و اسلامگرایان افراطی در منطقه، با سوءاستفاده از ثروت های ملی مردم ایران، کشورمان را با بحرانی عمیق روبرو ساخته و به انزوای کامل بین المللی کشانده است.
حکومت اسلامی برای انحراف اذهان عمومی از مشکلات اجتماعی و فرهنگی، فقر و گرانی های کمرشکن، سرکوب و شکنجه زندانیان سیاسی-عقیدتی و مشکلات عدیده ایی که مردم کشورمان با آن دست و پنجه نرم می کنند، بدنبال برافروختن آتش جنگی دیگر است.
حاکمان جمهوری اسلامی، همانند گذشته جنگ را نعمتی برای ادامه بقای حکومتشان می دانند و بر این اساس، با اتخاذ سیاست های ماجراجویانه و تحریک آمیز، خشم جامعه بین الملل را بر افروخته و کشورمان را با خطر حمله گسترده نظامی روبرو کرده اند.
هم میهنانم،
در این شرایط حساس تاریخی که سرزمینمان ایران با آن روبروست، وظیفه همه بخش های جامعه بویژه نیروهای مسلح مدافع و مطیع حقوق و خواسته ملت است تا دست در دست یکدیگر، در چارچوب یک جنبش نافرمانی مدنی و با ایجاد شبکه های وسیع اجتماعی، برای اجتناب از بروز یک حمله نظامی که می تواند آغازگر یک سیر قهقرایی و پرهزینه برای مردم ایران باشد، به پا خیزیم.
بر همین اساس، از همه نیروهای سیاسی و مدنی ایرانی داخل و خارج از کشور، بار دیگر دعوت بعمل می آورم، تا با همبستگی، همدلی و اتحاد، حول یک هدف مشترک یعنی دستیابی به حقوق بشر و دموکراسی، کشورمان را از این شرایط بحرانی نجات دهیم.
تمام تلاش خود را بکار خواهم بست تا خواست صلح جویانه مردم کشورم را به گوش جامعه جهانی برسانم و خطاب به آنان تاکید نمایم که سرنوشت ایران نه با دخالت نظامی خارجی بلکه تنها باید توسط مردم ایران و با حمایت جامعه بین المللی تعیین شود.

توجه داشته باشیم که حمله نظامی الزاما منجر به سقوط رژیم جمهوری اسلامی نخواهد شد و می تواند هزینه های گزاف و جبران ناپذیری را برای مردم کشورمان و منطقه در بر داشته باشد. مشروع ترین و کم هزینه ترین راه برای گذر از نظام جنگ طلب جمهوری اسلامی، آزادی ایران به دست خود مردم ایران است.

_________________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و دوم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

رسوایی سیزده آبان – لکه ننگی برای ایران

2011-11-03T11:37:00.000-07:00

سیزده آبان بیش از هرچیز ما را به یاد چه چیزی می اندازد؟ روزی که حماقت مشتی ارازل و اوباش، موجب بی آبرویی همیشگی ایران در عرصه سیاست جهانی شد.

به هیچ وجه مبالغه نیست اگر گفته شود، سیزده آبان کل حیثیت ایران را به باد فنا داد و کشور ما را در نظر مردم دنیا به عنوان کشوری با مردمان یاغی، وحشی، غیر متمدن و افسارگسیخته معرفی کرد.

اینکه وحشی گری یک مشت اوباش با چراغ سبز مستقیم حکومتی نامشروع و تازه پاگرفته(جمهوری اسلامی)، سبب شود که سایر جهانیان به خود اجازه دهند ملت بزرگ منشی چون ملت ایران را با آن سابقه کهن تمدن و وجاهتی چند هزار ساله، با القابی زشت و توهین آمیز خطاب کنند، صرفن موجب تاسف است. اما دردناک ترین قسمت ماجرا اینجاست که ما می دانیم آن اقلیت هرزه صفتی که وحشیانه از دیوار سفارت خانه امریکا بالا رفته و کارکنان آنجا را در نهایت خشونت، گروگان گرفتند به هر حال از نژاد و تبار ایرانی بودند و همین شرم و سرافکنده گی ما را در مقابل خارجیان بسنده می کند.

بدیهی است که زمان به عقب باز نگشته و لکه ننگ سیزده آبان سال 58 از پیشانی مردم ایران به سادگی زدودنی نیست. اما مشکل اینجاست که جمهوری اسلامی و ایادی آن هر روز یک خرابکاری تازه به بار آورده و بیش از پیش خودشان را در جامعه جهانی خفت زده می کنند. متاسفانه مردم ایران نیز ناگزیرند سهمی را در این رسوایی های متعدد حکومت اللهی پرداخت نمایند.

هنگامی که جمهوری آخوندی به زباله دانی تاریخ بپیوندد و سیستمی مردم گرا زمام امور را در دست بگیرد، آن زمان می توان امیدوار بود که اثرات منفی روز سیاه 13 آبان در اذهان مردم جهان کمرنگ شود. با توجه به فشارهایی که از همه سو بر پیکره نحیف و رو به موت حکومت اسلامی وارد آمده و شدت گرفتن جنگ داخلی میان عناصر خود رژیم، می توان امیدوار بود که چنین اتفاقی در آینده بسیار نزدیک رخ خواهد داد.

________________________

نگاشته شده در تاریخ دوازدهم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

همایون باد نهم آبان زادروز مردی فراتر از بشر

2011-10-30T08:04:00.000-07:00

برخیز که بهار آمده است. بیا و آمدن یار را به نظاره بنشین. کسی می آید که از هرچه هست بهتر است. کسی می آید آنسوتر از ذهن های ما، کسی که ماورای اندیشه ها گام برمی دارد. کسی که از بی نهایت محض، به لهجه یی آشنا صدای مان می زند. در بگشا و ببین که این نگار آشنا از سمت مشرق آرزوها، خرامان خرامان به فتح دل های ما می آید.

ببین چه دشت خرم است. ببین بهار شادمانه می آید. این چه بهاری است در قلب پاییز، این چه بهاری است که عطر دلفریبش، مشام آدمی را مسرور می سازد. فردا برترین عید تاریخ است. فردا تاریخ تحول انسان است. فردا طلوع حقیقی آفتاب است. فردا ... فردا ... فردا...

فردا نهم آبان، خجسته زادروز مردی به وسعت ابدیت است. فردا ولادت دردانه یی ست که رویت رخسار بی مانندش، چشم زمین و آسمان را به خود خیره و مجذوب ساخته است. ای برتر از هرچه هست، ای حقیقت مجسم، رخ بنما که جهانی به انتظار تماشای تو ایستاده است.

نهم آبان، سالروز آشنایی است. این روز بزرگ و به یادماندنی، برای همه ایرانیان – چه یاران و دوستداران واقعی اش و چه ایرانی نمایان – روزی است که با روزهای دیگر فرق دارد.

پنجاه و یک سال پیش، سال 1339 خورشیدی، در چنین لحظاتی مردم ایران صمیمانه منتظر و چشم به راه بودند. در این عید سعید و فرخنده جانشین برحق خاندان هماره جاوید سلطنت پهلوی، دیدگان مبارک شان را به دنیا گشودند و بدین سان فصل تازه یی آغاز گردید:

ای که یک گوشه ی چشمت غم عالم ببرد

حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد

نیست دیگر به خرابات، خرابی چون من

باز خواهی که مرا سیل دمادم ببرد

آن که بر دامن احسان تو اش دسترسی ست

به دهان، خاکش اگر نام ز حاتم ببرد

من ندانم چه نیازی ست تو را با همه قدر

که غمت دل ز پریزاده و آدم ببرد
جان فدای دل دیوانه که هر شب بر ِتوست

کاش جاوید، بدان کوی، مرا هم ببرد

شاه شاهان، اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی، یگانه دوران، فرزند شاهنشاه بزرگ آریامهر، ثلاله کوروش کبیر، یادگار روشن و خرم ترین روزهای ایران، پدر سرافراز میهن ما، آن گل همیشه شادان به تاریخ نهم آبان ماه سال 1339 خورشیدی، ساعت یازده و پنجاه و پنج دقیقه صبح دوشنبه، قدوم ملوکانه را بر چشم کاینات گذاشته و اجلاس جلوس فرمودند. این کودک زیبا در این تاریخ خوش یمن، برای نخستین بار جهانی را با چشمان معصوم و درخشان شان نگریستند که سالیان بعد، قرار بود آن وجود نازنین شان منشا تغییراتی بزرگ در آن باشد.

خبر رسمی بارداری بانوی اول ایران، علیاحضرت شهبانو فرح، چند روز مانده به نوروز سال سی و نه، توسط دربار پهلوی اعلام گردید و از آن پس مردم ایران برای رسیدن این ولادت پرشکوه ثانیه شماری می کردند.

زایش این طفل محبوب، موج بی نظیری از شادمانی را میان عموم مردم به راه انداخت. تا جایی که حتا در روستاها و شهرهای کوچک، رقص های محلی به پا شد و هرکسی به وسع خودش می خواست تا در این شادی مردمی سهمی ایفا کند.

سال ها از پی هم گذشتند و شهریار ایران آرام آرام از کودکی عبور کرده و قدم به نوجوانی نهادند. در وجود ایشان توانایی های منحصر به فردی نمایان بود. تا جایی که از همان کودکی علاوه بر زبان پارسی، با انگلیسی و فرانسه آشنایی داشته و قادر به مکالمه نیز بودند. در رشته های گوناگون ورزشی همچون اسکی، پاتیناژ، تنیس، فوتبال، والیبال، شنا و.... از همان اوان خردسالی مهارتی خاص داشتند. شاهزاده رضا( رضا شاه دوم) علاقه مخصوصی به خلبانی داشته و چون زمینه و استعداد شگرفی در این رشته از خود نشان دادند، پدر فقید و تاجدارشان شخصن به ایشان پرواز را آموخته و ولیعهد نوجوان اولین پرواز مستقل خود را در سن سیزده سالگی انجام دادند.

بنا به فرموده خود ایشان از آنجا که قرار نبود ولیعهد ایرانزمین، شرایطی متفاوت از بقیه داشته باشد، در نتیجه رضا شاه دوم در کنار سایر همسالان خود و تحت شرایطی یکسان به مدرسه رفته و حتا به قول خود حضرتش، در مواقع لزوم بر ایشان سختگیری مضاعفی نسبت به دیگران به عمل می آمد. ایشان همچنین به عضویت سپاه دانش نیز درآمده و همراه با همسالان شان برای کمک به مردم محروم روستاها و آموزش های لازم به آنان، عازم شدند.

تعلق خاطر مخصوصی که شهریار نازنین، نسبت به امور ورزش در ایران داشتند سبب شد تا بکوشند وضعیت ورزش و امکانات آن را در کشور بهبود ببخشند. شوربختانه وقوع شورش منحوس خمینی کثیف، این مجال را به والاحضرت نداد تا تک تک برنامه های شان را عملی سازند.

امروز سال ها از ولادت شاهنشاه محبوب می گذرد. اکنون پادشاه ایران در تبعیدی ناگزیر حضور دارند و ایران عزیز نیز، بی صاحب و بی کس، به ویرانه یی پر از دشنه و دشنام تبدیل شده است. موطنی که جای خاندان سرافراز پادشاهی در آن خالی باشد، البته کنام بیگانگان و شب پرستان می گردد و صدالبته مسیر زوال و نابودی را به سرعت طی می کند. چنین فاجعه یی دور از حضور پاک و آسمانی خاندان جلیل سلطنت پهلوی و در حضور پلید جلادان اسلام فروش، برای کشور ما رخ داد و در مدت سی و سه سال، از آن ایران آزاد، آباد و پررونق، ویرانه یی مملو از یاس و مصیبت و بیچارگی بر جای ماند.

اگرچه وطن ما به این روز افتاده و چه بسیار عزیزان و دلیران و سرمایه هایی را از کف داده است اما شادکامی ما اینجاست که آن دُر یگانه و آن شاهنشاه فرزانه، آن سرمایه بی تکرار و آن اقیانوس بی انتها، سایه پرفروغ شان از همان ژرفنای غربت بر سر ما قرار داشته و وجود سراسر نور و تلالوشان مثال خورشیدی لایزال، از اوج غربت بر پهنه ایران عزیز می تابد. امید که این سایه ملوکانه همواره پاینده و مستدام بماند و این حقیر جان نثار، قربانی وجود گرانمایه ایشان گردد.

عید سعید نهم آبان سالروز ولادت خداوند ایران را گرامی می داریم. فرا رسیدن این عید خجسته را نخست به پیشگاه آن وجود گرانمایه، پدر و شهریار ایران، ذات اقدس همایونی اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی، شادباش و تهنیت بی کران عرضه می داریم. آنگاه فرا رسیدن فرخنده زادروز پادشاه خوبان را به حضور انور بانوی مهربان ایران، علیاحضرت شهبانو فرح دیبا پهلوی صمیمانه تبریک عرض می کنیم. سپس به حضور مبارک ملکه سربلند مان، والاحضرت یاسمین اعتماد امینی پهلوی شادباش بی پایان نثار می داریم. همچنین به خدمت والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی این عید پرمیمنت را فرخنده باد عرضه داشته و به محضر والاحضرتان شاهدخت نور، ایمان و فرح دوم پهلوی زادروز پدر تاجدارشان را تبریک و شادباش عرض می نماییم.

امید که خدای یکتا وجود بی بدیل شهنشاه بزرگ ایران ذات اقدس ملوکانه اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی را هزار سال بر سر این آب و خاک مستدام و برقرار نگاه دارد تا در حضور آن یار یگانه، کهن میهن ما به آزادی و سرافرازی راه یابد.

نهم آبان سالروز پانهاد رضا شاه دوم، بر یکایک ایرانیان فرخنده و شاد باد...

_________________________________

نگاشته شده در تاریخ هشتم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

دلنوشته یی پیشکش به خاک پای رضا شاه دوم( در آستانه نهم آبان)

2011-10-29T09:44:00.000-07:00

زادروز تو زادروز سپیده ی سحر است. زادروز تو چه قدر حرف برای گفتن دارد. ای بهتر از هرچه عشق، روشن تر از هرچه ستاره، بیدارتر از خورشید، ای خفته در چشمان سیاه تو هزاران هزار راز نگفته. بگو به کدام واژه خطابت کنم، بگو به کدامین نام صدایت بزنم که نام تو تکرار ترنم باران است، که نام تو آغاز احساس شگرف آزادی است ای بزرگمرد.

تو در توصیف نمی گنجی که وصف نام تو در وسع کوتاه من نیست. نمی دانم کجا تو را دیده ام. کجای این دشت بی انتها، صدای تو را شنیده ام. چه گونه رویای مرا تسخیر کرده یی، چه گونه مرا به سرانگشت گرفته یی نمی دانم. نمی دانم ای تخیل مبهم، ای ادامه ی نامکرر ترانه ی تنهایی، نام تو را مگر می شود آسان خطاب کرد که این بغض ناپیدا، گلوی مرا تنگ می فشارَد.

فراتر از اندیشه یی، ماورای این جملاتی، آنسوتر از این قصیده های بی پایان، تو در فرادست ترین سمت کاینات، بر مسند خداوندی ات جهانی را به نظاره نشسته یی. خوشا به حال کسی که با نسیم نفس های تو از خواب برمی خیزد. خوشا به حال کسی که در حضور شگفت انگیز وجود لایزالت، تمام وجودش به رعشه افتاده است.

چشمان خمار تو شراب های کهنه را به یاد می آورد. تارهای مژگان تو تعبیر بی خوابی من است. هر بار که پلک می زنی قصیده یی تازه جان می گیرد. نگاهم کنی یا نه، فرقی ندارد چرا که عمری است مستی چشم تو، هستی مرا تباه کرده، قرن هاست که چشم سیاه تو، شالوده جهان را برهم زده است. هزاره هاست که ناز چشمان تو بستر اینهمه غزل های عاشقانه است. نازنین! بگو از کدام سوی مشرق آمده یی که از رخسار حیرت انگیزت اینقدر خورشید می بارد. بگو از کدام سرزمین آمده یی که رد پای تو ستاره باران است.

چه قدر به ستایش لب های تو محتاجم هنگامی که به لبخندی بی بهانه دنیا را روشن می کنی. چه قدر به بوسیدن جای پای تو درین جاده محتاجم وقتی همه می دانند واژه ی انتظار، در حسرت شنیدن صدای پای تو آفریده شد. ای کسی که از تصور بشر فراتری، کی می آیی که این ابرهای سترون، به شوق چشم های تو ببارند. کی می آیی که ذوق درخت ها گل کند و از زمین و زمان شکوفه ببارد. کی قدم بر چشم مان می گذاری که اولین بهار ما با عطر دل انگیز تن تو آغاز شود.
____________________________________

نگاشته شده در تاریخ هفتم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

نماهنگ شب میلاد – پیشکشی به محضر شهریار ایران

2011-10-28T12:04:00.000-07:00

در آستانه عید سعید و شکوهمند نهم آبان قرار داریم. زادروز کسی که عالمی برای تحسین وجود نازنین ایشان کم است. خجسته میلاد پادشاه خوبان در راه است و ما سر به زیر و خاشع، آمدن این فرخنده عید را نظاره می کنیم.

در آستانه فرا رسیدن عید بزرگ نهم آبان، ولادت با سعادت شهریار ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی، این حقیر نماهنگی را آماده کرده ام که به پیشگاه ملوکانه ایشان عرضه می دارم.

نماهنگ شب میلاد که بر اساس یکی از ترانه های زیبای آقای امید، ساخته شده است را از لینک زیر در سایت فورشیرد، می توانید دانلود کنید:

لینک دانلود

_______________________________

نگاشته شده در تاریخ ششم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

خجسته باد چهار آبان – فرخنده زادروز اعلاحضرت محمدرضا شاه پهلوی

2011-10-25T11:24:00.000-07:00

آمدی ای بهار دل انگیز، آمدی ای از هرچه هست بهتر و بی بدیل تر، آمدی ای ابرمرد و چشم های ما به قامت سرافراز تو مبهوت مانده است.

ای وجود نازنین ات آکنده به عطر هرچه بهار، چه خوش آمدی و این دل های ما عجیب به شوق رسیدن زادروز تو می تپد.

فردا چهارم آبان، تاریخی است که فراتر از از هر تاریخی، شکوه و جلالتی بس شگفت انگیز را در اذهان ما تداعی می کند. چهار آبان زادروز با سعادت مردی است که سرتاپای میهن ما نشان از وجود مبارک ایشان دارد و امروز، همگی ما بی هیچ تعارفی بودن مان را وامدار آن وجود گرانقدر می باشیم. اگرچه سالیانی بس دراز است که سایه اهورایی شاهنشاه و سرور ما، اعلاحضرت محمد رضا شاه پهلوی بر سر ما قرار ندارد. اما هرچه داریم و هرآنچه می توانستیم داشته باشیم، از دولت سر آن شاه مهربان است.

امروز نود و دو سال از آن زایش شکوهمند می گذرد. ما ایرانیان در هر کجا که باشیم - چه در ایران و چه در سایر کشورها – فرا رسیدن چهار آبان قلب های مان را به تپش وامی دارد. یاد ایشان، نام شان و یادگارهای شان، آن اندازه ابهت و عظمت دارند که توگویی محمدرضا شاه کبیر، همین امروز نیز در بین مان حضور دارند.

ولادت مردی از تبار خورشید:

بانو علیاحضرت تاج الملوک آیرملو، به تاریخ 4 آبان 1298 خورشیدی، مفتخر به مادری دو دردانه بی همتا شدند. ولادت خجسته ی محمد رضای کوچک و خواهر توامان شان اشرف(والاگهر)، جمع خاندان مهربان و با صفای شان را شادمانی دوچندان بخشید:

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

ببر اندوه دل و مژده ی دلدار بیار

نکته روح فزا از دهن دوست بگو

نامه خوش خبر از عالمِ اسرار بیار

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام

شمه یی از نفحات نفس یار بیار

مدت زمانی نه چندان طولانی پس از ولادت یافتن آن دو مروارید غلتان، پدر بزرگوارشان رضا، به مقام پادشاهی نایل آمده و اعلاحضرت رضا شاه کبیر نام گرفتند. رضا شاه بزرگ، فرزند دلبندشان محمدرضا شاه را طی مراسمی خاص، در سن هفت سالگی به مقام ولایتعهدی منصوب فرمودند.

محمد رضا شاه در نوجوانی و به دستور پدر تاجدارشان، به مدرسه لو روزه در شهر لوزان سوییس عزیمت فرمودند تا ضمن ادامه تحصیل، با فرهنگ ها و آداب سایر کشورها نیز آشناتر شده و برای جانشینی پدر، آماده گردند. ایشان پس از بازگشت به ایران، تحصیلات شان را در دانشکده افسری ادامه دادند و در سن نوزده سالگی همسر اختیار کردند.

نخستین همسر ایشان فوزیه نام داشت. پرنسس فوزیه خواهر ملک فاروق و دارای اصلیت مصری بود. اگرچه فوزیه از برخی جهات، زوج شایسته یی برای شاهزاده جوان بود اما شوربختانه تفاهم عمیقی میان آن دو وجود نداشت که همین سرانجام سایه جدایی را حکمفرما کرد.

اعلاحضرت محمدرضا شاه دیگرباره همسری اختیار کردند. ثریا اسفندیاری دوشیزه یی زیبا و عاشقی ثابت قدم که حاضر بود جهان را به چشمان پادشاه ببخشد. آنچه در این ازدواج نیز، ابرهای تیره کدورت را پدید آورد، ناتوانی ثریا در باردار شدن بود. وی هرگز قادر نبود ولیعهدی به دربار شاهانه هدیه کند. پس طلاق سرنوشت محتوم بود و ثریا نیز صمیمانه حقیقت را پذیرفت.

سومین ازدواج همایونی، نه تنها دربار پهلوی را به وجود معطر ولیعهد، زینت بخشید، بلکه شخص شاه را با بزرگ بانویی بس مهربان، همنشین و همدم ساخت. این ازدواج مبارک، تا واپسین لحظه از حضور اقیانوس وار آن شاهنشاه فقید، ادامه یافت. وجود گرانمایه شهبانو فرح پهلوی، دربار را رونقی دیگر بخشید.

سال ها از پی هم می گذشتند و اعلاحضرت محمدرضا شاه، با همتی بلند و عزمی راسخ، درحال زدودن عیوب فقر، بی خان و مانی، بیماری ها و غیره از پیکره ایران بودند. ایشان اصلن خوش نداشتند که پادشاه سرزمینی با مردم فقیر باشند که آرمان ایشان، برچیده شدن کامل نظام ارباب و رعیت و به اوج رساندن وضعیت معیشتی مردم بود.

افسوس که سرنوشت محتوم مردم ایران، تیره بختی و ناکامی بود. وقوع شورشی منحوس در سال 57 منجر به سفر آن پادشاه محبوب از ایران گردید.

آن سفر، واپسین سفر بزرگمرد ایران ساز بود و در دیاری بیگانه، جهان را به شوق جانان ترک فرمودند. امروز نام اعلاحضرت محمدرضا شاه پهلوی، قرین با نام ایران است. نام مبارک ایشان، هرکسی را به یاد روزگاری می اندازد که میهن ما از هرلحاظ در اوج اقتدار قرار داشت. کشوری آزاد، آباد، خرم و نیرومند که شوربختانه امروز به ویرانه یی غم انگیز تبدیل شده و از انزوای سیاسی محض رنج می بَرَد.

بالطبع همه ما به انتظار روزی هستیم که خاندان افتخار آفرین پهلوی به ایران بازگردند. خاندانی که نام بلندشان، شناسنامه ایران عزیز است.

چهارم آبان سالروز ولادت شکوهمند پادشاه فقید و سعید ایرانزمین، اعلاحضرت محمدرضا شاه پهلوی را گرامی می داریم و به روح پرفتوح آن حضرت درود بی پایان نثار می کنیم. این عید خجسته را نخست به پیشگاه فرزند تاجدار ایشان، اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی صمیمانه و خاشعانه شادباش عرضه می داریم. آنگاه به حضور مبارک شهبانوی بلند آوازه ایران، علیاحضرت فرح دیبا پهلوی، سالروز پانهاد شاهنشاه فقید را عرض تبریک داریم. آنگاه به محضر پرجلالت والاگهر شاهدخت اشرف پهلوی، خواهر توامان ایشان، زادروز برادر گرانمایه و همچنین زادروز فرخنده خود ایشان را شادباش بی کران عرض می نماییم. سپس به محضر والاحضرت شاهپور غلام رضا پهلوی میلاد با سعادت اعلاحضرت فقید را فرخنده باد عرضه نموده و همچنین به خدمت والاحضرتان شاهدخت فرحناز و شهناز پهلوی این عید بزرگ را شادباش عرض می کنیم. همینطور به حضور انور والاحضرت ملکه یاسمین اعتماد امینی پهلوی و سه نور چشم دربار، والاحضرتان شاهدخت نور، ایمان و فرح دوم پهلوی این میلاد مبارک را شادباش بی نهایت عرضه می داریم.

عید سعید چهارم آبان بر یکایک ایرانیان خجسته باد...

________________

نگاشته شده در تاریخ سوم آبان دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

گفتگوی شهریار ایران با بخش فارسی صدای آلمان

2011-10-21T13:27:00.000-07:00

کمتر از یک هفته پیش، بخش فارسی زبان صدای آلمان، گفت و گوی مفصلی را در محضر شهریار ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی به انجام رسانید.

متن کامل مصاحبه ویژه دکتر جمشید فاروقی رییس بخش فارسی زبان صدای آلمان و الاهه خوشنام را با پادشاه محبوب ایران، همراه با شرح و تفضیلات خود خبرگزاری دویچه وله در ادامه خواهید خواند:

رضا پهلوی به عنوان یکی از رهبران اپوزیسیون در گفت‌وگویی اختصاصی با دویچه‌وله به بررسی رویدادهای سیاسی در ایران پرداخت. تحولات در خاورمیانه و آرایش نیروهای سیاسی از جمله موضوعات این گفت‌وگو بودند.

رویدادهای سیاسی در ایران، از دو سال و اندی پیش به این سو، مردم و فعالان سیاسی را بیش از گذشته، درگیر با آینده کشور کرده است. انتخابات مجلس، ماجرای مناقشات هسته‌ای، بحران کشورهای خاورمیانه و عربی، اعدام ها و سرکوب‌ها... همه و همه انگیزه آن شد که با رضا پهلوی به عنوان یکی از رهبران مخالفان در برونمرز به گفت‌وگو بنشینیم.
قرار مصاحبه را از دو ماه پیش گذاشته بودیم. رویدادهای اخیر و اتهام آمریکا به ایران برای یک سوء قصد تروریستی در خاک آن کشور، سبب شد که نخستین پرسش را در همین زمینه مطرح کنیم.

آقای شاهزاده رضا پهلوی، اگر اجازه بدهید، از آخرین خبر شروع کنیم. ایالات متحده آمریکا جمهوری اسلامی ایران را متهم کرده است که قصد عملیات تروریستی در خاک آن کشور را داشته است، ترور سفیر عربستان و برنامه‌ای برای حمله به سفارت‌خانه‌های عربستان و اسرائیل. این اتهام به‌هرحال اتهام بزرگی است. ارزیابی شما چیست؟

برای هیچ کدام از ما ایرانیان، که سالهاست می‌دانیم ماهیت و ذات رژیم چیست، جای تعجب نیست از این که کار به این جور جاها برسد. مهم این است که جهانیان بالاخره بفهمند که به خاطر این ذهنیت و به خاطر این ذات نمی‌توان به این نظام اعتمادی داشت، نه به حرفهایشان و نه به کارهایی که ادعایش را می‌کنند. در واقع به این نتیجه برسند که تا زمانی که چنین نظامی در صحنه است، ما متوجه انواع و اقسام گرفتاری‌ها خواهیم بود. حال چه در ارتباط با کشورهای غربی و چه در ارتباط با کشورهای منطقه.

به‌هرحال معضل ما ایرانیان در هر صورت به جایی می‌رسد که جهانیان متوجه این مسئله شوند که نه تنها می‌تواند چنین تهدیدی را این نظام برای دنیا داشته باشد، بلکه از همه چیز مهم‌تر چه بلایی بر سر مردم خود ایران آورده. آیا وقت این نرسیده که جهان فراتر از آنچه تا به‌حال پیش برده است، قدمهای بیشتری بردارد؟ از یکسو برای تحت فشار گذاشتن بیشتر نظام به دلیل این نوع اقداماتش. و از سوی دیگر و مهم‌تر از آن، در جایی که می‌بینیم بسیاری از ملت‌های منطقه امروز برای آزادی کامل به‌پاخاسته‌اند، که مسلماً مردم ایران در صدر این جنبش قرار داشته‌اند، امروز در این جهت قدمهایی بردارند که مسئله فقط از دید منافع امنیتی و استراتژیکی جهانیان نباشد، بلکه بتواند به نفع مردم و ملت ما باشد که از روز اول از اولین اسرای این نظام بود‌ند. و این که در آن مسیر هم بشود اقدامات بیشتری را از دنیا طلب کرد و انتظار داشت.

تنها راه چاره، گذر از این نظام است

آقای رضا پهلوی در ارتباط با همین صحبت شما و اشاره‌ای که به منطقه کردید و مشکلاتی که برخی از کشورهای منطقه و کشورهای عرب‌زبان و همین طور اسراییل با جمهوری اسلامی داشته‌اند، برخی از کارشناسان پس از انتشار این خبر مدعی شدند که این اتهام تأثیر گسترده‌ای بر اوضاع خاورمیانه و سیاست آمریکا و همچنین سیاست خارجی خیلی از کشورهای عربی منطقه خواهد داشت. البته نگرانی اسراییل پیرامون فعالیت‌های هسته‌ای ایران و حمایتی که ایران از «حماس» و گروههای تندرو فلسطینی می‌کند را نیز نمی‌بایست از یاد ببریم. حالا پرسش این است. شما می‌گویید جهان آزاد باید گامهای بیشتری بردارد. آیا این گامهای بیشتر باعث افزایش تنش نمی‌شود؟ آیا سیاست درست در شرایط کنونی دامن زدن به تنش در مناسبات با جمهوری اسلامی است، یا کاستن از گستره این تنش؟

اجازه دهید من توضیحی در راستای کارهایی که به ایران و کاری که ما به‌عنوان ایرانیان آزادی‌خواه داریم، مطرح کنم تا شاید تا حدودی دقیق‌تر بتوان روند کار را پیش‌بینی یا فرض کرد. آنچه مسلم است این است که تاکنون جهانیان با یک واقعیت موجودی سروکار داشته‌اند به نام جمهوری اسلامی، حالا گذشته از آنچه مردم ایران با آن درگیر بوده‌اند. حال تا زمانی که به شکل ملموسی گزینه‌ای که بیانگر راهکاری باشد و خارج از نظام جمهوری اسلامی به عنوان بدیل نظام معرفش باشد، در صحنه ظهور پیدا نکند، نه کار نیروهای آزادی‌خواه از این پس بهتر پیش خواهد رفت تا به نتیجه نهایی برسند، نه جهانیان خواهند دانست که حالا اگر نظام نه، پس با چه کسی باید سروکار داشته باشند.

ما امروز به مرحله‌ای رسیده‌ایم که می دانیم از طریق اصلاح چنین نظامی هرگز به جایی نخواهیم رسید. تا زمانی که این نظام سر کار است، به‌هیچ وجه من‌الوجوهی ملت ایران به آزادی‌ها، به رفاه اجتماعی، به بهبود اوضاع اقتصادی یا به هیچ خواست دیگر‌ش نخواهد رسید. بنابراین تنها راه چاره گذر از این نظام است.
اما برنامه‌ی سیاسی ما. همه تشکل‌های سیاسی که خواسته‌هایشان هماهنگ با خواست اکثریت مردم آزادی‌خواه ایران است، اعم از نیروهای دموکراتیک سکولار، تا دیگر تشکل‌ها، باید از این پس جمعی را تشکیل دهند، که معرف خواسته‌های مردم ایران باشد. حالا می توانیم نامش را مثلا کنگره ملی بگذاریم، یا مجمع یا هر نام دیگری.

خوشبختانه امروز من با ارتباطات به روزی که با هم‌میهنان‌مان در داخل و خارج از کشور دارم، می‌دانم که می‌توانیم بساط یک همکاری سیاسی وسیع و یک پارچه را بین گسترده‌ترین نیروهای سیاسی آزادی خواه مملکت به وجود بیاوریم.این نیروهای سیاسی ممکن است از نظر سلیقه‌ای و حتی ایدئولوژیکی با هم اختلاف نظر داشته باشند، ولی مهم این است که در اساس با هم هم نظرباشند. با چنین نیروئی ما می‌توانیم بر اساس یک سری برنامه‌ها و طرح‌ها وارد عمل شویم.

از طرف دیگر با جهانیان وارد یک تعامل شویم. به این مفهوم که زمانی که نظام جمهوری اسلامی به‌هیچ‌وجه پاسخگوی هیچ کدام از انتظارات، چه مردم ایران و چه جهانیان نیست، دنیا رسماً بتواند با نیروهای معرف این آلترناتیو، وارد یک دیالوگ مستقیم شود. منتهی در حال حاضر ما باید تمرکزمان را بگذاریم بر این که در نتیجه‌ی تمامی این تلاش‌ها به جائی برسیم که نیروهای مبارز بتوانند، پس از تقسیم صحیح کار، اهرم اجرائی آن را به دست گیرند و استراتژی و ادامه‌ی مبارزه را با هم میهنان‌شان هماهنگ کنند. 

از سوی دیگر، در بدنه همین نظام هستند کسانی که به این نظام هیچ اعتقادی ندارند، و به دلایل مختلف می‌خواهند از این بدنه خارج شوند. مساله‌ای که من آن را بسیار مهم تلقی می‌کنم. خود این افراد از خدا می‌خواهند که برگردند به جرگه‌ی مردم و در ماورای نظام برای خودشان جایی در آینده داشته باشند که حتماً هم باید داشته باشند. حالا چه پاسدار باشند، چه در کادرهای مدیریت همین حکومت، یا در بخش‌های دیگرش. به‌هرحال این‌ها از مردم ایران جدا نیستند. بنابراین جایی هم باید برای‌این‌ها باشد که بتوانند به آن ربط پیدا کنند. این امروز ارجحیت کار ما است.

آرایش جدید صحنه

شما صحبت از گروههای مختلف کردید. این گروههایی که نام بردید چه کسانی هستند؟ آیا بخش اصلاح‌طلب حاکمیت جهموری اسلامی، مجاهدین خلق و گروههای دیگر اپوزیسیون را در نظر می‌گیرید؟ در عین حال اکثریت خاموشی هم وجود دارد که تا به ‌حال هیچ موضع مشخصی را از سوی خودشان اعلام نکرده‌اند. چه گونه شما می‌خواهید این‌ها را با همدیگر پیوند دهید و چه گونه ازاین گروههای اپوزیسیون داخل کشور از خارج حمایت خواهید کرد؟

بسیاری از نیروهایی که سازگار هستند با این ایده و با این طرح و برنامه، خودشان را همراه خواهند کرد. مبنای کارما یک هدف است. اساس این هدف هم خواست یک نظام دموکراتیک سکولار، به‌عنوان یک بدیل سیاسی برای نظام حکومتی فعلی است. این بدیل سیاسی هم به موقع نمایان خواهد شد. البته عده‌ای هستند که تمامیت‌خواهند، خودمحور هستند، اصل قضیه را درک نکرده‌اند، خواسته‌ی واقعی نسل امروز را شاید احساس نمی‌کنند. ولی بعضی‌ها احساس کرده‌اند.

ایران با هیچ جای دیگر قابل مقایسه نیست

آقای رضا پهلوی شما از منطقه‌ی بحران‌زده‌ی خاورمیانه صحبت کردید و به تحولات سیاسی در برخی از این کشورهای عربی اشاره کردید. آیا می‌شود سرنوشت مبارک را با سرنوشت محمدرضاشاه مقایسه کرد یا اصولاً شما چه پیامی در تغییر و تحولاتی که هم‌اکنون در کشورهای عربی در جریان است می‌بینید و چه تشابه و تفاوتی بین سرنوشت آقای مبارک و محمدرضاشاه ۳۲ سال پیش قائلید؟ آیا خطر اسلام‌گرایی کشورهای عربی را نیز تهدید می‌کند؟

شما صحبت از یک زمان متفاوت با شرایط متفاوتی را می‌کنید. شرایط ایران ۳۰ سال پیش، در زمانی که جنگ سرد همچنان وجود داشت، و شرایط عینی آن زمان و تفکرات آن زمان بخش متفکر ایران یا نیروهای سیاسی آن زمان، با شرایط امروز و ذهنیت امروز و شرایط عینی امروز کشور و جهان، دو دنیای متفاوت است.

بنابراین من نمی‌توانم شباهتی یا پاراللی را بین آنچه ۳۰ سال پیش در ایران بود با شرایط امروزی مشاهده کنم. این قیاس درستی نخواهد بود. اما اصل قضیه چیست؟ در آن‌زمان جنگ سرد حاکم بود و جهان چهره‌ای دوقطبی داشت. برخی حکومت‌ها در آن زمان از دید جهان غرب می‌بایست در مقابله با امپرتوری شوروی سر کار می‌بودند. بسیاری از این حکومت‌ها ذات دموکراتیک هم نداشتند.

اما پس از فروپاشی شوروی غرب می‌بایست حکومت‌های غیردموکراتیک را تحت فشار قرار می‌داد. یا بایستی آن‌ها هم تغییر ماهوی در رفتار با شهروندان خودشان می‌دادند. در آنصورت امروز کار به جائی نمی‌رسید که سی سال پس از آن تاریخ، در بحرانی که مثلا در مصر پیش آمده، بگویند فردی مثل مبارک را پایین کشیدیم، حالا خلائی را که به وجود آمده چگونه جبران کنیم. اگر قرار است اخوان المسلمین جایش را پرکند، سرمایه گذاری برای دموکراتیزه کردن چنین کشوری خطرناک خواهد بود. 

خب باید از روز اول فکر می‌کردید که تقویت جامعه‌مدنی و نهادهای دموکراتیک در آن کشورها، در آینده شانس بیشتری برای همکاری باقی خواهد گذاشت. خیلی از این جریانات، حال چه یمنی باشید چه بحرینی چه مصری چه لیبیائی و چه سوری، زودتر و راحت‌تر می‌توانستند به نتیجه برسند. به همین دلیل است که سالها من به جهان آزاد و به‌خصوص جهان غرب بارها این را تأکید کردم که شما در این ۳۲ سال موجودیت جمهوری اسلامی تنها دیالوگی که داشتید، با رژیم جمهوری اسلامی و سرکردگانش بود و کوچکترین تلاشی در ایجاد دیالوگ با نیروهای واقعاً آزادی‌خواه و دموکرات نداشته‌اید.

اگر قرار است در ایران چنین اتفاقاتی بیافتد، شما اگر آن بخش را تقویت نکنید، قطعاً خیلی مشکل‌تر خواهد بود برای مردم آزاده‌ی ایران و جامعه‌مدنی ایران که واقعاً بتوانند نهادهای دموکراتیک را در مملکت تقویت کنند، تا خدای ناکرده در کشور ما نیز یک وضعیت خلاء پیش نیآید. البته این را نمی‌گویم چون ایرانی هستم و طبیعتاً ما از خودمان تعریف می‌کنیم، ولی حقیقت این است که ایران را با هیچ کدام از این کشورها نمی‌توان مقایسه کرد. ایران یک تاریخ بسیار پرمحتوایی دارد از نظر تجربیات سیاسی ملت خودش. جامعه‌‌ی بسیار پویایی دارد، بخش مدنی بسیار آن هم بسیار قوی‌تر است.

اما رویدادهای سیاسی در ایران در چند دهه اخیر نتوانست ما را به نتیجه‌ی نهایی این ترقی‌ها و ترقی‌خواهی‌ها، یعنی مفهوم آزادی و دموکراسی، برساند. اما بسیاری از این کشورها ئی را که برخی‌شان حتی موجودیت خارجی یک سده‌ی پیش در جهان نداشتند، نمی‌توان با کشور ایران مقایسه کرد، که چندین قرن سابقه‌ی تمدنی دارد.

بختیارهای تازه را در نسل جدید بجوئید!

شما از خودتان و از ایران صحبت کردید. من بناچار باید کمی به عقب برگردم. این صحبت‌هایی که امروز شما در مورد حکومت سکولار می‌کنید، این همان حرفی است که دکتر شاپور بختیار از همان نخستین روزی که سرکار آمد روی آن تأکید داشت. چرا شما بعد از آمدن به پاریس نتوانستید با او که در واقع حرف امروز شما را دائماً تکرار می‌کرد، به توافق برسید؟ امروز شما صحبت از اتحاد و پیوند و وحدت میان همه نیروها می‌کنید. در حالی که من فکر می‌کنم ملت ایران انتظاری از شما دارد، این که پاسخ دهید چرا آن زمان با فردی که همین حرفها را می‌زد نتوانستید توافق کنید؟

اتفاقاً من با دکتر بختیار توافق داشتم. شما برگردید به ذهنیت خودمان و به آن از نظر فرهنگ سیاسی عقب‌مانده‌ی خودمان نگاه کنید. وگرنه امیدوار بودم که امروز بختیار زنده بود. چون به بختیارها امروز بیش از هر زمانی احتیاج داریم. اما بختیارهای دیروزی که شما جست‌وجو می‌کنید، من امروز در نسل امروزی ایران سراغ دارم، حتی صد برابر بهتر. و از شما دعوت می‌کنم بروید و نسل امروزی ایران را دریابید. نسلی که نه تنها فهمیده مفهوم آزادی چیست، بلکه نسلی است که حاضر به پرداخت بهای رسیدن به آزادی است. نسلی که مفهوم پلورالیسم را جذب کرده است. نسلی که چشم بسته حرف هیچ کسی را قبول نمی‌کند. تحقیق می‌کند، بررسی می‌کند، نقد می‌کند. از خود و دیگری. نسلی که احترام به عقیده‌ی مخالف خودش را قبول دارد و از آن دفاع می‌کند.

درخواست اصلی درخواست آزادی است. درخواست اصلی درخواست حاکمیت است. اما روش کار در مورد کشور ما باید براساس داده‌ها و واقعیات خود ایران باشد. ما که نمی‌توانیم خودمان را با لیبی یا تونس مقایسه کنیم. بنابراین در دیالوگی که هم‌اکنون بین این نیروها و نمایندگان‌شان هست، اتخاذ راهکارهایی است که پاسخگوی خواسته‌های اصلی باشد. براساس متدهایی که در درون کارساز باشد و همین طور ساختارهایی که باید در خارج از ایران برای ادامه‌ی این پیکار، برای هماهنگی، برای رهنمودهای لازم، برای تقسیم کار و برای تعامل و ارتباط و دیالوگ با نهادهای بین‌المللی، حالا چه دولتی چه بخش خصوصی، برای حمایت از این پیکار، و دستیابی به آزادی باید به‌وجود آورد.

شما برای چنین کاری خط قرمزتان تا کجاست؟ خط قرمزی که قبلاً احتمالاً راجع به آن صحبت کرده‌اید. تا کجا پیش می‌روید؟

اولاً خط قرمز مقاله‌ای است که در بلاگ جدید خودم مطرح کرده‌ام. این که مسئله‌ی ما اختلاف نظر به اصطلاح بین یک جمهوری‌خواه و یک مشروطه‌خواه نیست. مسئله‌ی ما خط قرمز بین آزادی‌خواهان است و تمامیت‌خواهان. این یک. خط قرمز دیگر من این است که من به‌هیچ قیمتی حاضر نیستم در هیچ برنامه‌ای که در آن خشونت به‌کار برده شود شرکت کنم. من اعتقاد دارم که تنها از راه نافرمانی مدنی و به دور از خشونت است که می‌توانیم با کمترین هزینه برای جامعه‌مان به یک نتیجه‌ی دموکراتیک برسیم. البته بخش مهمی از این خواسته این است که ما باید معتقد باشیم به اصل عفو عمومی و آشتی ملی.

باید معتقد باشیم به لغو حکم اعدام برای همیشه در کشورمان. باید قبول کنیم نیروهایی که دستورگیرنده بودند برای سرکوب، نباید در آینده‌ی ایران مورد مواخذه قرار گیرند و باید شامل این عفو شوند. بیآییم کمیته‌ای را تشکیل دهیم، همان طور که در آفریقای جنوبی ماندلا به‌وجود آورد، برای شناسایی حقیقت، اما بخشش و فراتر رفتن . لااقل اگر به خاطر منافع ملی کشور، بسیاری از خانواده‌هایی که شهید داده‌اند، کشته‌داده‌اند، اعدامی داشته‌اند، قبول کنند که اگر در این میان جبران خسارت‌شان نشده، اما لااقل حقیقت بیان شده باشد. نوعی مرهم تا نهایتاً این فصل سیاه تاریخ کشورمان را ببندد. در هر دوره‌ای که به این کشور و یا شهروندان آن ظلم شده باشد، راه بازگشت را باید به سوی صمیمیت، رفاه، آسایش، و امنیت گشود تا از این فصل عبور کنیم. تا به جای ذهنیتی که فقط خواسته است گریه را به چشم مردم آورد، آینده‌ای داشته باشیم که مردم بتوانند مجدداً خنده بر لب‌های‌شان داشته باشند.

بهترین گزینه: نافرمانی مدنی

آقای رضا پهلوی شما از نافرمانی مدنی به‌عنوان یک شیوه‌ی مؤثر در مقابله با حکومت جمهوری اسلامی صحبت کردید. حال آن‌که برخی از نیروها، نافرمانی مدنی را در مقابله با توان سرکوب‌گری حکومت ناموثر می‌دانند و از راهکارهای نظامی سخن می‌گویند. در صورتی که یک چنین سناریویی متحقق شود و نیروهای خارجی به ایران حمله کنند، شما چه سیاستی را دنبال می‌کنید؟

من مخالف هر نوع مداخله‌ی خارجی در سناریوی آینده‌ی ایران هستم. به چند دلیل. اولاً کارساز نخواهد بود. دوماً هزینه‌اش بسیار برای مملکت ما بالا خواهد بود. سوماً فاقد هر نوع مشروعیت درانظارعمومی کشور خودمان خواهد بود و باز ریش سرنوشت خودمان را، گرچه شاید آزاد شویم، گرو همان نیروهای در واقع نجات‌بخش خواهد بود، برای همیشه. آیا ما می‌خواهیم واقعاً سرنوشت کشورمان را مجدداً نیروهای خارجی تعیین کنند؟

همان طور که گفتم، من پوزیسیونم مشخص است و این یک پیشنهادی است که به هم‌میهنانم می‌دهم، در مقابل گزینه‌های دیگر. اما تعهد من صرفاً در این رابطه است و تا آنجا که به من مربوط می‌شود تعهد من، قرارداد من با هم‌میهنانم در این راستا است. حالا انتخاب با خودشان است. البته صد گزینه‌ی دیگر هم هست. بروید دنبال کودتا، بروید دنبال جنگ چریکی، بروید دنبال حمله نظامی. بله، این آلترناتیوها هم محتمل است. ولی من دنبالش نیستم، به‌هیچ عنوان مدافعش نیستم و آنچه گفتم و پوزیسیون من است، به نظر من کاملاً شفاف و روشن بیان‌شده است.

حقوق برابر برای همه اقوام

شما از جنبش فراگیر اعتراضی صحبت کردید. شکل گرفتن یک جنبش فراگیر در ایران زمانی ممکن است که اقلیت‌های قومی، زبانی و دینی نیز در این جنبش مشارکت داشته باشند. به نظر شما، چه راهکاری می‌تواند در جلب و همگرایی این اقلیت‌ها با جنبش اعتراضی موثر واقع شود؟

اگر برنامه‌ی پیشنهادی آزادی‌خواهان امروز ایران این باشد، که برسیم به تضمین برابری کامل هر شهروند ایرانی در مقابل قانون، که هیچ نوع تبعیضی علیه هیچ شهروندی دارای هر قومیت، مذهب یا اندیشه‌ی سیاسی، اعمال نشود، تضمین‌اش در مبتنی کردن قانون اساسی آینده‌ی کشور است بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر.

و در این بحث که میزان تمرکز یا عدم تمرکز حکومت برای دموکراتیک‌تر شدن مسائل و تا حدودی خودگردانی‌های محلی را هم مورد نظر قرار دهیم مجلس مؤسسان آینده‌ی کشور روی این مسائل باید نظرپردازی کند. تا نهایتاً هم‌میهنان‌مان بتوانند یک تصمیم بسیار مشخصی را بر مبنای پیشنهادات بحث شده اتخاذ کنند. در این راستا است که ما می‌توانیم به حداکثر ممکن خواسته‌های گروه‌بندی‌ها یا تشکل‌ها چه اجتماعی چه سیاسی کشورمان، در قالب یک نظام دموکراتیک پارلمانی برسیم.

من فکر می‌کنم مهم‌ترین مسئله‌ای که در همه جهان هم به اثبات رسیده این است که دموکراسی بدون جدایی مشخص دین از دولت امکان پذیر نخواهد بود. این به مفهوم ستیز با مذهب و خواسته‌های مذهبی نیست. حکومت مذهبی اساساً ثابت شده، دلیل واضح آن را هم در ایران امروز می‌بینیم، نمی‌تواند پاسخگوی یک آینده‌ی دموکراتیک و عدالت اجتماعی و برابری حقوقی باشد بین انسانها. این کاملاً مشخص شده است.

آقای رضا پهلوی، آیا شما حاضرید در صورت شرایط موجود و لازم خودتان را کاندید ریاست جمهوری در ایران کنید؟

اصلاً مسئله‌ی ما در حال حاضر تشکیل حکومت نیست که بخواهیم در شکلش بحث کنیم. شما دارید سئوالی را طرح می‌کنید که کمک به اتحاد اپوزیسیون نمی‌کند. تنها رسالتی که من امروز برای خودم می‌شناسم، و وظیفه‌ی میهنی و سیاسی من است به‌عنوان شخصیتی که مردم ایران از نظر بُرد و توانمندی یک سرمایه‌ی سیاسی دارد در جهتی خرج می‌کند یک چیز بیشتر نیست، و آن رسیدن به آن روزی است که مردم ایران بتوانند در آزادی کامل بروند به صندوق‌های رأی و در تصمیم‌گیری نسبت به آینده‌ی خودشان، از محتوای نظام بگیرید تا شکل نهایی‌اش، نظر دهند.

آن روز خط پایانی وظیفه‌ی امروزی من است. فردا مردم ایران باید تصمیم گیرند که مثلاً فرض کنید آیا می‌خواهیم شخص رضا پهلوی کاره‌ای باشد یا نباشد و یا در چه قالبی. اصلاً دغدغه‌ی من آن نیست. مسئله‌ی امروزی ما نجات کشور است. مسئله‌ی امروزی ما رسیدن به دموکراسی است. مسئله‌ی ما کشوری است که در آن هر روز نقض حقوق بشر می‌شود و اصلاً دموکراسی موجود نیست.

تا زمانی که ما نتوانیم در کشورمان فضای باز سیاسی ایجاد کنیم، چه طور می‌خواهیم افکارعمومی را بسنجیم. مهم‌ترین قدمی که می‌توانیم برداریم، هرچه زودتر رسیدن به این فضا است. این مسائل دیگر مربوط به این که چه کسی طرفدار کدام شکل نظام هست، نیست. والله نیست. بیآیید اول به آن آزادی برسیم، بعد بپردازیم به مراحل بعدی. ما هنوز خانه را نساخته، می خواهیم دعوا سر رنگ موکت و کاغذ دیواری کنیم، اصل قضیه را نفهمیدیم.

کاملاً درست است. ما سئوالاتی را مطرح می‌کنیم که مردم در واقع دل‌شان می‌خواهد پاسخ‌هایش را از زبان شما بشنوند.

البته. گفته‌ی من را شخصی نگیرید.

ممنون از وقتی که به ما دادید.

با آرزوی پیروزی برای تمام آزادی‌خواهان ایران.

گفت‌و گو کنندگان: دکتر جمشید فاروقی، رئیس بخش فارسی صدای آلمان و الهه خوشنام

تحریریه: مصطفی ملکان

پیوند به تارنمای شاهنشاه ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

_________________________________

نگاشته شده در تاریخ سی ام مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

فاحشه یی به نام فرج الله سلحشور

2011-10-19T10:16:00.000-07:00

در میان هنرفروشان وابسته به مرکز قدرت مطلقه، امثال سلحشورها وجود دارند. وی تنها نمونه از تبهکاران وابسته به رژیم اسلامی نیست اما به خاطر ادبیات سخیف و چاله میدانی و بی پروایی محض او در بیان آرا و اعتقادات شنیع اش، در بین اهالی هنر به عنوان نماد دگماتیزم و ارتجاع شهرت یافته است.

فرج الله سلحشور، به هیچ وجه نشانه یی از فرهنگ و هنر ندارد. علاوه برآنکه آثار وی کاملن غیرخلاقانه و خشن به نظر می رسند، خودش نیز از تمدن و فرهنگ بویی نبرده است. امثال سلحشور به سلک ایرانیان هیچ تعلقی ندارند. مدعیات اخیر وی پیرامون هنرمندان زن سینمای ایران، نشان از منتهای جهالت و کژاندیشی سلحشور دارد و به خوبی نشان می دهد سلحشور فرزند خلف انقلاب منحوس خمینی است. با همان ایده های شوم و همان ذهن بیمار و خالی از شرافت و شعور.

آنچه که بیش از هرچیز سلحشور را به واهمه انداخت و موجب اظهارات خشمناک او گردید، احتمال حضور آنجلیناجولی ستاره معروف امریکایی در ایران بود. نکته اینجاست که آنجلیناجولی هرکه و هرچه باشد، امثال سلحشور را به عنوان شاگرد آشپز قصر خود قبول نمی کند. پس اینهمه دغدغه و پریشان خاطری سلحشور چه سببی دارد؟

اکنون که سلحشور مزدور زیر بار تلخ و گزنده ترین واکنش ها از سوی مردم و هنرمندان قرار گرفته، احتمال دارد از جملات مضحک و نسنجیده اش – که قطعن پیامدهای شغلی بدی برای وی خواهند داشت – پشیمان باشد (که فرصتی برای بیان این پشیمانی وجود ندارد). اما فقط جهت آگاهی برخی افراد که هنوز در توهم اصلاح این حکومت به سر می برند بایستی یادآور شد که سلحشور نه یک رادیکال و افراطی حامی رژیم اسلامی که وی با تمام منویات و ذهنیاتش، نماد بارز و آشکار خود حکومت اسلامی است.

سلحشورها هرگز فراتر و افراطی تر از رهبران خراب و فاسد خود گام برنداشته اند. اندیشه ها و ذهنیات آنان، برآیندی جامع و کامل از ذهنیات رهبران شان(خمینی و خامنه یی) است. همین جملات شنیع و زننده یی که فرج الله روان پریش، صراحتن و شاید تحت تاثیر احساسات لحظه یی به زبان آورد، همان جملاتی هستند که پایه ها و ارکان حکومت الله را تشکیل می دهند. دخالت در امور شخصی دیگران( نوع رابطه جنسی) و برچسب زنی به صورت های مختلف(همجنس باز، فاحشه و غیره) اصلی ترین راهکار بقای نظام ولایت فقیه بوده و هست.

امروز دیگر فاحشه هایی مانند سلحشور به آخر خط رسیده اند، همانگونه که رهبر اوباش شان علی خامنه یی به نقطه پایان خود نزدیک شده است. تمام این عربده کشی ها و بدمستی های آنها نشانه فرا رسیدن مرگ زودهنگام شان می باشد. اما طنز قضیه اینجاست که دین مداران قرن بیست و یکم، حاضر نیستند تمام شدن خود را بپذیرند.

__________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و هفتم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پیام رضا شاه دوم پهلوی در مورد لغو مجازات اعدام در راستای عفو عمومی و آشتی ملی

2011-10-17T11:25:00.000-07:00

به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی مبارزه با اعدام و همچنین تهدید مداوم رژیم استبدادی اسلامی برای اعدام آقای کشیش ندرخانی، پادشاه ایران پیامی را صادر فرموده اند.

رضا شاه دوم پهلوی با تاکید بر اهمیت آزادی اندیشه، واضحن خشم خود را از جنایات رژیم ضدبشری حاکم بر ایران آشکار ساختند.

متن کامل پیام شهریار ایران رضا شاه دوم را در زیر می خوانید:

بیست و یکم مهرماه ۱۳۹۰

هم میهنان عزیزم،

در هفته مبارزه با اعدام بسر می بریم. مدافعین حقوق بشر، متفکرین و کنشگران سیاسی و مدنی برای برون رفت از بحران های انسانی در ایران به بحث و گفتگو پرداخته اند و این در حالی است که مراسم اعدام در اقصی نقاط ایران اجرا می شود.

بر برگ برگ وبگاه های خبری سخن از اعدام انسانها در ایران است. اخیرا، پنج نفر در ارومیه و سه نفر در سمنان اعدام شدند و اعدام ها ی دیگری در پیش است. در حالیکه از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، ۱۴۰ کشور مجازات اعدام را لغو کرده یا آن را اجرا نمی‌کنند، ایران از لحاظ تعداد اعدام‌ سرانه در جهان، مقام اول را دارد و مراسم اعدام، با تبلیغات وسیع برای تماشای جان دادن یک انسان، در ملاء عام انجام می شود.

یوسف ندرخانی،

یوسف ندرخانی نماد انسان آزاده ایست که حق انتخاب عقیدۀ شخصی خود را مانند هر انسان دیگری دارد. به زندان افکندن یوسف، حبس کردن آزادی اندیشه است. اعدام او یعنی قتل انتخاب و مرگ آزادی عقیده.

هم میهنانم، همه با هم برخیزیم و فریاد مخالفت و اعتراض خود را به دیکتاتوری مذهبی، و نقض حقوق بشر توسط دستگاه قضایی ایران را به گوش جهانیان برسانیم. خیزش و فریاد اعتراض ما می تواند یوسف ندرخانی را که تنها بعلت باورهای مذهبی اش به دام این نظام افتاده است را نجات دهد.

من خواستار لغو مجازات اعدام، یکبار برای همیشه در ایران هستم، همچنین از کمیسیون عالی حقوق بشر سازمان ملل می خواهم تا برای آزادی بدون قید و شرط کشیش یوسف ندرخانی اقدامات لازم را بعمل آورد و خانواده وی را تحت پوشش و حمایت جامعۀ بین الملل قرار دهد.

رضا پهلوی

پیوند به تارنمای شکوهمند اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

___________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و پنجم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

خجسته باد 22 مهر فرخنده زادروز علیاحضرت شهبانو فرح

2011-10-13T11:08:00.000-07:00

خوش آمدی ای از تبار باران، سرو سهی، بانوی آفتاب و آسمان، خوش آمدی ای مادر میهن، سربلند صبور، ای بهترین از هرچه بنامیم و خطاب کنیم...

فردا بیست و دوم مهرماه است. تاریخی که بی شک برای هر ایرانی، آشنا و دل انگیز می نماید. تاریخی که یادآور رویدادی بزرگ و به یاد ماندنی است. سرو خرامانی که زینت باغ و بوستان خرم پهلوی است و وجود بی نهایت گرانمایه اش، سبب افتخار و بالندگی هر ایرانی، در این روز شکوهمند قدوم مبارک شان را بر چشمان خورشید گذاشته و پا بر عرصه حیات نهادند:

زلف بر باد مده تا نَدَهی بر بادم

ناز بنیاد مکُن تا نکنی بنیادم

زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم

طُره را تاب مده تا ندهی بر بادم

رخ برافروز که فارغ کنی از برگِ گُلم

قد برافراز که از سَرو کنی آزادم

بیست و دو مهرماه، زادروز بزرگ بانوی ما، شهبانوی ما، صاحب دل های ما، سرمنشا شور و شعور و غرور ما، نازنین ما علیاحضرت فرح دیبا پهلوی است. مادر معنوی ملت ایران و سرآمد آگاهی و خرد.

در سال 1318 خورشیدی و در مهر ماهی آکنده از عطر یار، خانه کوچک و مصفای سروان سهراب دیبا، میزبان وجود خورشیدسای شهبانوی بزرگ ایران بود. بانویی که سال ها بعد پیوندی عاشقانه با شاهنشاه و پدر گرانمایه ایران بست و سرانگشتان توانمند ایشان سرمنشا حرکاتی موثر و تاریخ ساز گردید.

ولادت این دخت زیبا که طالعی بس خجسته داشتند، سبب خرسندی پدر و مادر ایشان شد. شادروان بانو فریده دیبا، به تک دختر عزیزشان محبت زیادی داشتند خصوصن که این دوشیزه پارسا در کودکی طعم تلخ فوت پدرشان را تجربه کرده بودند.

دوشیزه فرح به سبب هوش و استعداد فراوان شان برای تحصیل به فرانسه رفتند تا در رشته معماری به عنوان یکی از اولین دختران ایرانی پیشرو در این رشته، تحصیل کنند. هنگامی که پادشاه ایران اعلاحضرت محمدرضا شاه اراده کرده بودند تا از نزدیک با دانشجویان ایرانی مقیم فرانسه ملاقات کنند، نخستین ملاقات میان شاه ایران و دوشیزه فرح رخ داد که در ادامه به ازدواج این دو یار عاشق منتهی شد.

شهبانو فرح پهلوی یک سال پس از ورود به دربار شاهانه، به مادری جانشین و میراث دار ابدی خاندان سلطنت مفتخر گردیدند. در لحظه شکوهمند ولادت وارث سلطنت والاحضرت رضا پهلوی، شادکامی پادشاه فقید ایران وصف ناشدنی بود.

شهبانو چهار دردانه ی بی مانند را به دربار جاودان پهلوی، هدیه کردند. کوشش ها و زحمات علیاحضرت برای بهبود وضعیت فرهنگی، بهداشتی و درمانی مردم در ذهن ها و خاطره های یکایک ایرانیان پایدار و ماندگار است. وجود عزیز شهبانوی نازنین همچنان خیرخواه ملت ایران و همصدا با فریاد آزادی خواهی آنها می باشد.

علیاحضرت فرح امروز در کمال مهر و صمیمیت چشم به سپیده دمی دوخته اند که نوید درخشش خورشیدی پرتلالو در آسمان ایران است. خورشیدی که قطعن برخواهد آمد و سیاهی این شب تیره و دل آزار را محو خواهد کرد.

با یک دنیا سعادت و افتخار، فرا رسیدن بیست و دو مهر ماه فرخنده زادروز شهبانوی والاتبار ایران را گرامی داشته و نخست به پیشگاه پدر و شهریار ایران، اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی شادباش بی پایان عرضه می داریم. آنگاه این عید خجسته را به حضور والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی دخت گرامی ایشان تبریک بی پایان عرض نموده و سپس به خدمت والاحضرت ملکه یاسمین اعتماد امینی پهلوی این میلاد شکوهمند را فرخنده باد عرض می کنیم. همچنین به محضر والاحضرتان شاهدخت نور، ایمان و فرح دوم پهلوی این ولادت باسعادت را شادمانه تبریک عرضه می داریم. و بالاخره در نهایت چاکری و خاکساری، فرا رسیدن 22 مهرماه سالروز پانهاد گرانمایه شهبانوی ایران علیاحضرت فرح دیبا پهلوی را به خدمت خود ایشان شادباش و مبارک باد عرض می کنیم.

امید که وجود پربهای علیاحضرت فرح در سایه فرزند برومند و تاجدارشان اعلاحضرت رضا شاه دوم، همواره پاینده، پیروز، برقرار و سلامت بماند.

روز ولادت شهبانوی ایران(روز مادر) بر یکایک ایرانیان خجسته باد...

_______________

نگاشته شده در تاریخ بیست و یکم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پیام رضا شاه دوم به مناسبت درگذشت مهرداد مشایخی

2011-10-12T10:13:00.000-07:00

استاد مهرداد مشایخی یکی از مفاخر علمی و پژوهشی کشورمان، در تاریخ سیزده مهر(برابر با 5 اکتبر) در واشنگتن به سبب ابتلا به عارضه بدخیم لوزالمعده جهان خاکی را ترک گفت.

ایشان به عنوان چهره یی محبوب در ذهن ها و خاطره ها ماندگار است که علاوه بر پژوهش های علمی، حضوری فعال در صحنه مبارزات سیاسی داشته و در میان اپوزیسیون ایرانی، آقای مشایخی یکی از کسانی بود که به هیچ عنوان حاضر به بقای جمهوری اسلامی نبوده و مصرانه براندازی سیستم ولایی را خواهان بود.

درگذشت این جامعه شناس آزادی خواه، ایرانیان داخل و خارج را متاثر و اندوهگین ساخت. مقارن با پخش خبر درگذشت مهرداد مشایخی، شهریار و شاهنشاه ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی پیامی را صادر فرمودند.

متن کامل پیام پادشاه را در ادامه بخوانید:

هفدهم مهرماه ۱۳۹۰

در گذشت مهرداد مشايخی، جامعه شناس، پژوهشگر، فعال سياسی - اجتماعی و روشنفکر آزادی خواه، مردم ایران، خصوصا جامعۀ روشنفکری را سوگوار نمود. تلاش خستگی ناپذیر او در راه آگاهی بخشی به مردم کشورش بویژه نسل جوان، نقشی اساسی در نهادینه کردن تفکر جامعه مدنی داشته است.

هرچند که او دیگر در کنار ما نیست تا از مبارزات مسالمت جویانه، عدالت اجتماعی، تقویت جامعه مدنی و گذار به دموکراسی در ایران سخن بگوید، ولیکن قلم و اندیشۀ وی جاودانه خواهد ماند.

این فقدان بزرگ را به ملت ایران و بویژه خانوادۀ ایشان تسلیت گفته و برای آنان صبر و شکیبایی آرزو دارم.

رضا پهلوی

پیوند به تارنمای ملوکانه پادشاه ایران رضا شاه دوم پهلوی

___________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیستم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

سخنی با شما - دلنوشته های پادشاه ایران

2011-10-09T09:29:00.000-07:00

شهریار بزرگ ایران، در کنار برنامه های ارتباطی بیشمارشان با هم میهنان، اخیرن در اقدامی بسیار جالب توجه، آکونتی در وبسایت بالاترین گشوده و همچنین وبلاگی تازه و حاوی محتوایی بی نهایت صمیمانه را بازگشایی فرموده اند.

وبلاگ رضا شاه دوم پهلوی، سخنی با شما نام دارد که یو آر ال آن نیز با همین نام و در فضای بلاگ اسپات می باشد. این وبلاگ که بیشتر از یک ماه از تاسیس آن می گذرد، حاوی دلنوشته های شخصی آن حضرت و عاشقانه های شان نسبت به ایران می باشد. طرح باز کردن چنین فضایی، بنا به گفته خود ایشان در یک شب توفانی به ذهن شان خطور کرد که فردای همان شب به اجرا درآوردند.

متون دست نوشته ایشان به اندازه یی دلنشین و روح افزاست که انسان را ساعاتی طولانی در خود فرو برده و مجذوب می سازد.

سخنی با شما به راستی سخن ناب انسانی بس بزرگ است که خود را عینن یک ایرانی معمولی می داند. کسی از جنس مردم و در کنار آنان. در اندیشه ژرف و بی نهایت وسیع پادشاه ایران به عنوان یکی از برترین مردان ایران، هیچ چیز جز سرنوشت میهن مان و آزادی ایران عزیز، جایگاهی ندارد.

شاهنشاه مهربان ایران، فقط به فردایی می اندیشند که این شب تیره و ظلمانی از موطن شان رخت بربسته باشد. همین اندیشه والا در جای جای متن وبلاگ شان وجود دارد و به روشنی نمایان است.

وبلاگ اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی، یادگار دردانه ی آریامهر کبیر را می توانید در لینک زیر رویت نمایید:

لینک وبلاگ سخنی با شما

_____________________

نگاشته شده در تاریخ هفدهم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

محمود عباس اشتباه می کند یا خامنه یی جنایتکار؟

2011-10-04T11:29:00.000-07:00

به نظر می رسد محمود عباس تنها چهره مورد قبول خود اعراب فلسطینی و همچنین دولتمردان جهان باشد. مسبب مشکلات فلسطینیان طی این سال ها خودشان بوده اند و نه دولت اسراییل. بدیهی است که اگر از سالیان پیش کوشش می کردند با استفاده از رهبری معقول و متعادل، جایی برای خود در نقشه جهان پیدا کنند امروز سرگرم برگزاری جشن سالگرد استقلال شان بودند. نه اینکه اسراییل شصت و چندمین سالگرد استقلال خود را جشن بگیرد اما مردم فلسطین به خاطر حماقت شان همچنان اندرخم یک کوچه باشند.

البته طی سه دهه ی اخیر و با روی کار آمدن حکومت غاصب و فاسد جمهوری اسلامی، وضعیت اعراب فلسطینی هزار مرتبه وخیم تر از گذشته شد. اگر تا پیش از ظهور شوم خمینی در عرصه سیاست ایران، مشکل مردم فلسطین صرفن در فقدان مرزهایی مشخص خلاصه می شد اکنون آنها با اختاپوس هولناکی رو به رو هستند که انتفاضه نام دارد و به مثابه انگلی خطرناک، خون اعراب را می مکد تا رشد کند. مشکل امروز فلسطین، پنهان شدن مردم شان در پشت حصار مخوف و وحشتناکی به نام انتفاضه است که در اشکال گروهک هایی تروریستی مانند حماس و جهاد اسلامی و غیره خود را نشان می دهد.

امروز اکثریت قاطع مردم جهان از تمام فلسطینیان بیزار اند چرا که آنها را بخشی از چریک های وحشی و بی شرم حماس و حزب الله و غیره می بینند. مردم جهان و حتا ایران حق دارند نتوانند هیچ گونه همذات پنداری با فلسطینیان داشته باشند چرا که اکنون تنها بازدهی آنها قتل و آدم کشی است.

مقصر چنین قضاوتی صد البته مردم نیستند بلکه در درجه اول دولت پلید جمهوری اسلامی و ولی فقیه آن است که این گروهک های نامشروع را به لحاظ لجستیکی تغذیه کرده و یا به جهت تک تیراندازی و خرابکاری تربیت و تجهیز می کند. البته مقصر دوم شاید خود مردم فلسطین باشند که در طول این سال ها نخواستند وجهه بارزی از شعور، سیاست و علم خود به نمایش بگذارند.

امروز شخصی به نام محمود عباس در صحنه سیاست جهانی وجود دارد که به معنی کلمه دلسوز هم وطنان خود می باشد. سیاست عباس، حل مساله است نه پاک کردن صورت مساله و چنین سیاستی بدیهی است که مقبول گرگ خونخواری چون خامنه یی و حکومت ضد بشری وی نیست. آنچه مطلوب علی خامنه یی است گرفتار ماندن فلسطینیان در مرداب کنونی است که اگر ادامه یابد هرگز از آن بیرون نخواهند جست.

سی سال یا چهل سال دیگر کشور اسراییل صدمین سال استقلال خود را جشن می گیرد و اگر بنا باشد روند پیشرفت اعراب، به صورتی باشد که امروز هست، آنها جشن یک روزگی کشورشان را نیز برگزار نخواهند کرد. ما بسیار امیدواریم که شر و فتنه حکومت الله، هرچه زودتر از میهن مان کم بشود. زیرا مشکل نظام ولایی نه تنها گریبان مردم ایران را می فشارد بلکه معضلی برای همه مردم جهان و حتا اعراب فلسطینی است.
__________________________

نگاشته شده در تاریخ دوازدهم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پیام رضا شاه دوم پهلوی به مناسبت آغاز سال تحصیلی در ایران

2011-09-26T13:30:00.001-07:00

ماه مهر دوباره آغاز شد و با آغاز آن، دانش آموزان و دانشجویان، دفتر فصل تازه یی از علم و دانش را گشودند.

به مناسبت آغاز سال تحصیلی 91 – 90 ، شهریار ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی اراده فرمودند تا پیامی را به دانشجویان و دانش آموزان ابلاغ کنند.

در ادامه متن کامل پیام معظم له را خواهید خواند:

اول مهر ماه ۱۳۹۰

ماه مهر از افق دمید و فصل جدید دانش اندوختن و دانش آموختن، فصل کلاس و درس را به ارمغان آورد. آغاز سال تحصیلی ۹۱-۱۳۹۰ را به همۀ شما دانش آموزان و دانشجویان عزیز کشورم شادباش می گویم. امیدوارم در سالی که در پیش دارید به هدف های خود چه در زمینۀ تحصیلی و آموزشی و چه در عرصه های زندگی اجتماعی نزدیک تر شوید.

دانش آموزان و دانشجویان عزیز،

حاکمان اسلامی، از آغـاز تسلط خـود بر کشـورمان، نیک می دانستند که در مقابله و مخالفت با نظام خودکامه، پس گرا و ضدانسانی آنان، نیروئی تواناتر از نیروی دانش و خِرد و انسانیت نیست. و نیز می دانستند که زایشگاه بالندۀ این نیرو، مدارس و دانشگاه های روبه رشد کشور هستند. نهادهائی که نوجوانان و جوانان وطن را به خِـرد ورزی و دانش آمـوزی و تبادل آزادانۀ اندیشه ها رهنمون می شوند و در دل و ذهن آنان عشق به انسانیت و برابری و آزادی و بردباری می پرورانند تا در مقابله با خرافه و تعصب و تبعیض و زورگوئی مصمم و توانایشان کنند.

رژیم اســلامی در طـی سـی و دو سـال گذشتـه، با شعار بی معنای «اسلامی کردن نظام آموزشی» و استفادۀ ابزاری از مدرسه و دانشگاه، شستشوی مغزها، علم زدایی، سلب آزادی بیان و اندیشه، فرهنگ ستیزی، خرافه پروری، تبعیض، خشونت زایی، تمدن کشی، تضعیف و تخریب جایگاه دانشگاه و در نهایت ویران کردن نظام آموزشی را سرلوحۀ کار خود قرار داده و با این هدف، معلمان و استادان آزموده و آزاده را بیرون راندند و بیهوده کوشیدند که فرهنگی درون‌گرا، پرخاش‌جو، دگرستیز و نابردبار را بر فضای آموزشی شما حاکم کنند.

اما، یقین دارم که تلاش مذبوحانۀ سرکردگان به هم ریختۀ رژیم در بناکردن دیوارهای تازۀ جدائی میان استاد و دانشجو، زن و مرد و محـروم ساختن هــرچه بیشتر نظــام آموزشـی از رشته های گوناگون علوم انسانی به جائی نخواهد رسید.

حال كه ماه مهر آغاز گشته و نسيم حركت و تحول شروع به وزيدن نموده است، امید دارم كه شما دانشجويان فرهيخته، با یاری استادان آزاده و دانش پژوه و به یاوری پدران و مادران دلسوخته، به همراه همـۀ مردم ایران، به تحقق هدف های انسانـی و میهن دوستانــۀ خویش نزدیک تر شوید.

خداوند نگهدار ايران باد

رضا پهلوی

پیوند به تارنمای همایونی اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

_____________________________

نگاشته شده در تاریخ چهارم مهر دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

حجاب اسلامی تعریفی دیگر از فحشا

2011-09-22T11:31:00.000-07:00

تنها یک ذهن بیمار می تواند، فلسفه و تعریف حجاب را آنچنان که در دین اسلام گفته می شود بپذیرد. تمام فلسفه و درونمایه حجاب – بنا به تعریف اسلامی اش – محدود سازی و سلب مطلق آزادی زن در راستای چیزی به نام "کنترل هوس" مردان عیاش است.

ابتدا باید از خود بپرسیم آیا این پوشش ضخیم، دشوار و محصور کننده، چه تاثیری بر کنترل هوس های جنس مخالف دارد؟ آیا چنین چیزی صحت دارد یا خیر؟

به عنوان یک قانون و اصل مهم، اکثریت هیچ جامعه یی عیاش و افسار گسیخته نیستند. عموم مردم (زن و مرد) قادر به کنترل نسبی یا حتا قطعی تمایلات احساسی خود می باشند و کمتر رخ می دهد کسی بخواهد افسار گسیخته عمل کند. بنابراین عقل سلیم فرمان نمی دهد که آزادی اکثریت برای کنترل اقلیت سلب شود.

آن اقلیت محدودی که از نظر جنسی بیمار هستند بایستی از جامعه جمع آوری شده و در مراکزی مخصوص تحت درمان قرار بگیرند نه آنکه بالعکس بخش عمده یی از جامعه (زنان و حتا در حدی مردان) خود را در پوشش هایی غیر طبیعی، محدود و مدفون بسازند تا آن اقلیت هرزه و عیاش قادر باشند تمایلات بیمارگونه خود را کنترل کنند.

حقیقت اینجاست که رهبران اسلامی خودشان همان اقلیت بیمار، افسار گسیخته، هرزه و عیاش می باشند و همانان قانون مضحکی به نام حجاب اسلامی را پایه ریزی کرده و زن را تا جایی محدود کردند که تمام بدن (به استثنای صورت و کف دست) را بپوشاند و مرد را محدود به پوشاندن تمام بدنش (به استثنای سر و قسمتی از دست و پا) نمودند.

بیمار جنسی واقعی علمای فقهی و اسلامی هستند که دختر نه ساله را به ازدواج موقت خود درآورده و رساله های چندش آورشان از مجلات پورنوگرافی نیز شنیع تر و ضداخلاقی تر است.

در ایران اسلامی که قانونی به نام حجاب، با روش هایی جدی و خشونت آمیز اجرا می شود، آمار هتک حرمت ها و تجاوزات از بسیاری نقاط جهان بالاتر است. با یک نگاه ساده به اطراف جامعه می توان فهمید حجاب اسلامی تعریفی کلاسیک از فحشاست چرا که مروجین آن، از سردمداران فحشا و فساد می باشند.

__________________________________________

نگاشته شده در تاریخ سی و یکم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پاسخ های اعلاحضرت به پرسش های مردم در ماه ژوییه

2011-09-19T11:36:00.000-07:00

مطابق روال ماه های گذشته، پادشاه ایران رضا شاه دوم پهلوی به ده پرسش برگزیده هم میهنان در ماه ژوییه پاسخ فرموده اند.

متن پرسش های مردم و پاسخ های شاهانه را با هم می خوانیم:

پرسش یک: شاهزاده رضای بسیار عزیز شما دربارۀ تهدید رو به افزایش طرفداران تازی ها در جوامع ما در مورد جاسوسی برای جمهوری اسلامی چه فکر می کنید؟ آیا لازم است نوعی اخطار و آگاهی داده شود؟ یا اینکه ما بایستی علف های هرز را از ریشه درآوریم؟ زنده باد ایران از سن دیه گو آمریکا – کنجکاو

رضا پهلوی: کنجکاو عزیز، من معتقدم که سرانجام حرف حق و درست همیشه پیروز است. اگر ما همچنان توجه و تمرکز خود را به آزاد ساختن میهنمان از این کابوس سی و دوساله معطوف بداریم افراد بیشتری به آرمان آزادی ایران خواهند پیوست. البته همواره عده ای خواهند بود که خود را به حفظ رژیم متعهد بدانند و همچنان که آنها از نظر تعداد کمتر می شوند ممکن است برای باقی ماندن در مسند قدرت به تاکتیک های غیرمعمول متوسل شوند. ما نمی توانیم اجازه دهیم که این امر ما را از راه خود بازدارد. ما باید همچنان در راه نافرمانی مدنی و عدم خشونت باقی بمانیم تا آنکه سرانجام عملیات و کارهای کشور و دولت به مرحلۀ توقف برسد. تعداد ما ایرانیان آزادی خواه بسیار بیشتر از طرفداران رژیم است. ما سرانجام پیروز خواهیم شد. ما برای بازپس گرفتن کشورمان نیازی به اجرای تاکتیک های آنها نداریم.

پرسش دو: شاهزاده رضای عزیز، نظر شما در مورد برپایی دفاتر و نمایندگی هایی در نقاط مهم جهان برای ایجاد اتحاد و روشنگری و شناسایی طرفداران نظام چیست؟ بدینوسیله ما می توانیم یک جبهۀ متحد قوی داشته باشیم.

یک ایرانی کنجکاو از سن دیاگو

رضا پهلوی: کنجکاو عزیز، من متوجۀ هدف شما هستم. ولی، امروز در عصر تکنولوژی، مکان فیزیکی اهمیت خود را برای زمینه سازی یک جنبش تقریبا از دست داده است، پیام ها را در زمینۀ هدفمان منتشرکنید، پشتیبانی جهانی را جلب کنید، و با یکدیگر در تماس بمانید. هم چنین باید اضافه کنم که افزودن مکان های دیگر، مخاطرات بیشتری برای هم میهنانمان در مقابل عوامل رژیم ایجاد می کند. با دسترسی به اینترنت آزاد، می توانیم بهمان میزان قدرتمند باشیم که به صورت فیزیکی در کنار هم باشیم.

پرسش سه: اعلیحضرت، آیا این مطلب حقیقت دارد که دست های شما بسته است؟ آیا درست است که قدرت های جهانی هیچگونه اپوزیسیونی را در برابر ملاهای ایران عامل بریتانیا اجازه نمی دهند؟ اجازه دهید با این حقیقت روبرو شویم که اتحادیۀ اروپا ملاها را دوست دارد و از یک ایران آزاد بیم دارد. من شما وهرآنچه را که به آن اعتقاد دارید دوست دارم اما تاریخ مستاصل کننده بوده است. ایرانی از ایران

رضا پهلوی: ایرانی عزیز، برخی از اعضای اتحادیۀ اروپا از مخالفان بسیار علنی رژیم کنونی در ایران هستند. آنها به تنهایی بیشترین فشار را به رژیم وارد کرده اند و در موضع خود بسیار روشن بوده اند. اخیرا ایالات متحدۀ آمریکا نیز به مخالفان پیوسته است من از همۀ کشورهای جهان خواسته ام به مخالفان این رژیم که هموطنان ما را به گروگان گرفته است به پیوندند.

تحریم های جهانی در مورد ساختار رژیم و تعقیب فعالانۀ پول های آنها و محدودیت های مسافرتی که در مورد آنها اِعمال شده پیام روشنی است که این رژیم به جامعۀ کشورهای مسئول جهان تعلق ندارد. علاوه برآن کشورهای جهان باید صدای خود را به روشنی و صراحت به پشتیبانی از مردم ایران بلند کنند بطوری که آنها بدانند که جهان در مبارزۀ آنها برای آزادی یکپارچه است.

پرسش چهار: من فکر می کنم اکنون زمان آنست که کارجدی گرفته شود. شما بیش از آنچه فکر می کنید طرفدار دارید. تمام کشور در انتظار است و روی شما حساب می کند. شاهزادۀ آزاده و شجاع از سایه خارج شوید و مردم خود را به پیروزی هدایت کنید.جاوید شاه، جاویدان ایران – ایرانی – ایران

رضا پهلوی: ایرانی عزیز، از پشتیبانی شما سپاسگزارم. این برای من اهمیت بسیار دارد. من بارها گفته ام که هدف اصلی من متحد ساختن ایرانیان در مخالفت با رژیم و جلب حمایت و پشتیبانی جهانی برای جنبش دموکراتیک ایران است.

من تمام عوامل و جنبش های ضد رژیم را تا زمانی که هدف آنها یک ایران سکولار و دموکرات باشد حمایت می کنم. بیشترین کوشش های من صرف این می شود که در بین گروه های مختلف اپوزیسیون گفت و شنود و تفاهمی بوجود آید و برای یک منظور و مقصود که تغییر این رژیم است با یکدیگر همکاری کنند.

من شاهد پیشرفت های زیادی بوده ام و هنوز باید پیشرفت های دیگری حاصل شود. ما می دانیم که زمان با ما است و حق هم با ما است. ما با هم پیروز خواهیم شد.

پرسش پنج: پادشاه من، من یک سلطنت طلب وفادار بوده ام و وقت خود را صرف بحث دربارۀ میهن و شما کرده ام. پاسخی که از اغلب افراد گرفته ام این است که مردم فکر نمی کنند که شما به اندازۀ کافی فعالیت می کنید.

آیا اقدامات بیشتری هست که شما بتوانید انجام دهید و آیا شما آماده هستید که در خط مقدم قرار بگیرید؟ پارس ۱۹۱۹ – ایران

رضا پهلوی: پارس عزیز، کوشش های من بیشتر مصروف برقراری گفت و شنود و تفاهم در بین گروه های مختلف اپوزیسیون است که برای هدف واحد سرنگونی این رژیم با یکدیگر همکاری کنند. من بی صبری ناشی از کُندی پیشرفت در این زمینه را درک می کنم و فکر می کنم همۀ ما توافق داریم که ۳۲ سال برای این رژیم ستمگر بیش از اندازه است. بهرحال من به تنهایی نمی توانم کاری انجام دهم. همۀ ما باید متحد شده و با هم کار کنیم تا روند برکناری این رژیم را حفظ کنیم. در تابستان ۲۰۰۹ ایرانیان به این هدف خیلی نزدیک شدند و آن روشن ترین نشانه ای بود که ایرانیان سرانجام موفق و پیروز خواهند شد. ما باید تمرکز خود را از دست ندهیم و کوشش های خود را افزایش دهیم و در هدف مشترکمان که آزادی و دموکراسی است متحد و یکپارچه باقی بمانیم.

پرسش شش: شاهزادۀ عزیز، من دو پرسش دارم:

۱ - آیا شما نظرات هم میهنانمان را در فیس بوک یا یوتیوب شخصا می خوانید؟

۲ - اگر پاسخ مثبت است، آیا تا بحال از این نظرات ناراحت، عصبانی یا خوشحال شده اید؟ آزاد ایران – ونکوور

رضا پهلوی: آزاد ایران عزیز، من برای تماس با هم میهنانمان در سراسر جهان و ایران تارنماهای اجتماعی متعددی دارم از جمله فیس بوک و یوتیوب. من میدانم که بعضی وقت ها تارنماهای من توسط رژیم مسدود و مختل می شوند اما بسیاری از ایرانیان که می توانند موانع اینترنت را بشکنند قادرند تارنماهای مرا مشاهده کنند، به من نامه بنویسند و از نوشته ها و مصاحبه های من آگاه شوند. این برای من مهمترین وسیله برای تماس و گفت و شنود با هم میهنانم می باشد. من اظهارنظرها و سئوالاتی را که در تارنماهای من منعکس می شوند می خوانم و به اعضای دفترم می گویم که چه مطالبی از جمله عکس های خانوادگیم را که میل دارم با همۀ شما درمیان بگذارم در تارنماهای مربوط به من قرار دهند.

این امر شما را به من نزدیکتر می سازد. شما می توانید اطمینان داشته باشید که تارنماهای اجتماعی و رسانه ای من بهترین محل و وسیله برای تماس گرفتن با من است.

پرسش هفت: با درود به شاهزاده رضا پهلوی، من بین ایرانیان داخل و خارج یک تفاوت زیادی می بینم. فکر می کنم جوانان داخل ایران دموکراسی را به تمام معنا حس کرده اند ولی افرادی که در خارج زندگی می کنند اکثرا هنوز معنای دموکراسی و آزادی را نمی دانند. نظر جنابعالی در این مورد چیست؟ آیدین

رضا پهلوی: آیدین عزیز، هموطنان ما در ایران مدتی طولانی است که برای دموکراسی آماده اند. دلیلش ممکن است این باشد که هموطنان ما در ایران به سبب نبود آزادی و وجود سرکوبی که در کشور هست، از دموکراسی درک بهتری دارند. ایرانیانی که مورد ظلم و ستم جمهوری اسلامی قرار دارند واقفند که دموکراسی و آزادی چقدر گرانبها است و آماده اند برای آن مبارزه کنند.

آنهایی که در حال حاضر در جوامع دموکرات غربی زندگی می کنند، کوشش ها و مبارزات این ملت ها را برای رسیدن به آزادی و دموکراسی ندیده اند. استفادۀ راحت و آسوده از آزادی های اساسی که بسیاری از افراد دیگر ممکن است برای دست یابی به آن، حتی در ۲۰۰ سال قبل جان خود را از دست داده اند کار ساده است. مسئلۀ آزادی و دموکراسی برای هم میهنانمان صرفنظر از اینکه در حال حاضر در چه کشوری زندگی می کنند باید در صدرافکار ایرانیان باشد.

پرسش هشت: رضا پهلوی عزیز، مایلم نظر صریح شما را دربارۀ انتخابات آتی رژیم و آن دسته از اصلاح طلبان که هنوز هم بدنبال چنین نمایشاتی هستند بدانم آدونیا

رضا پهلوی: آدونیای عزیز، من اعتقاد ندارم که این رژیم اصلاح پذیر باشد. در این خصوص نظر من خیلی روشن است. حاکمان امروز ایران میل ندارند اصلاح شوند و معتقدند که حکومت آنها مقدس و ماورای ارادۀ مردم است و مایلند در حالی که دستشان به خون ایرانیان آلوده است قدرت خود را حفظ کنند.این رژیمی نیست که ما با آن مذاکره کنیم بلکه رژیمی است که ما باید فعالانه آنرا از راه نافرمانی مدنی به زانو درآوریم و آنرا با یک حکومت سکولار و دموکرات که به حقوق شهروندان خود و قوانین مربوط به روابط بین المللی احترام بگذارد عوض کنیم.

پرسش نُه: با سلام دختران شما در حال حاضر درچه رشته ای مشغول تحصیل هستند؟ و آیا شما در انتخاب رشتۀ تحصیلی آنها نقشی داشته اید؟ فریناز- تهران

رضا پهلوی: فریناز عزیز، دختر بزرگ من نور در حال اتمام سال اول دانشگاه است. دختر دوم من که ایمان نام دارد، در سال جاری تحصیلی با اتمام دورۀ دبیرستان وارد دانشگاه خواهد شد. کوچکترین دختر من بنام فرح نیز در کلاس اول است و مانند خواهرانش که قبلا زبان فارسی را نیز آموخته اند، در روزهای پایان هفته در کلاس درس زبان فارسی شرکت می کند.

پرسش ده: چرا ما زیادتر دربارۀ شما نمی شنویم. آیا شما حاضرید زندگی خود را فدای مردم و کشورخود بکنید؟ایرانی از ایران

رضا پهلوی: ایرانی عزیز، من از طریق اسکایپ، فیس بوک، تلفن و ای میل (نامه های الکترونیکی) و همچنین دیدارهای خصوصی با هموطنانم در تماس دایم هستم.

من بطور مرتب با سران و قانونگذاران کشورها در سراسر جهان دیدارهای خصوصی و عمومی دارم تا از سرنوشت هموطنانم آنانرا آگاه سازم.

من می دانم که شما نمی توانید هر روز از آنچه من انجام می دهم آگاه شوید اما آنچه می توانم به شما بگویم این است که هر روز از زندگی من صرف پشتیبانی از هموطنانم می شود تا کشور و آزادی هایی را که زمانی داشتیم دوباره بدست آوریم.

من برنامه های روزانه خودم را بدلایل مشخص منتشر نمی کنم اما می دانم که من دوش به دوش هموطنانم از تمام راه هایی که امکان دارد می کوشم که سرانجام روزی کشورمان باری دیگر آزادی خود را بدست آورد. با کمک شما ما با هم به آن مرحله خواهیم رسید.

________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و هشتم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

خجسته باد زادروز پرمیمنت شاهدخت ایمان پهلوی

2011-09-14T12:08:00.000-07:00

سلامی چو بوی خوش آشنایی

بدان مردم دیده ی روشنایی

درودی چو نورِ دل پارسایان

بدان شمع خلوتگه پارسایی
آمدی و آمدنت جان مان را روشن ساخت. آمدی و انتظار به پایان آمد. آمدی و تبسم شگفت انگیز لبانت روشنی بخش محفل ما گردید. درود بر آمدنت ای والاگهر دردانه...

بیست و یکم شهریور ماه، خجسته میلاد باسعادت ستاره ی پرفروغی است که زادروز پرمیمنت ایشان بشارت صد بهار روشن است در انتهای تابستانی گرم و پر آتش.

بیست و یکم شهریور ماه، ولادت دخت گرانمایه شاهنشاه ایران، والاحضرت شاهدخت ایمان پهلوی است. زیبا رویی که درخشش چشمان شان، امیدبخش دل ها و وجود نازنین شان افتخار و اعتبار ما می باشد.

ایشان به تاریخ فرخنده بیست و یک شهریور سال 1372 خورشیدی، خرامان گام بر آفاق نهاده و دنیا را به وجود گرامی شان متجلی ساختند. شاهدخت ایمان، در دیار غربت و فرسنگ ها دور از سرزمین اجدادی شان ولادت یافتند اما آنچنان قلب پرمهرشان به ایران و ایرانی پیوند دارد که توگویی بیشتر از هرکسی به ایران عزیز تعلق داشته و چه بسیار دل های ایرانیان که در گرو مهر ایشان و خاندان والاتبارشان نهاده شده است.

والاحضرت ایمان پهلوی دومین فرزند یگانه ی تاجدار ایران، اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی و ملکه بزرگوار ایران والاحضرت یاسمین اعتماد امینی می باشند. شاهدخت امسال از دبیرستان فارغ التحصیل شده و در یک قدمی ورود به دانشگاه هستند. همانند خواهران شان به هنر عشق می ورزند و زبان پارسی را بسیار خوب صحبت می کنند.

حالا هجده بهار از آن بهار فرخنده ولادت ایشان می گذرد و این دوشیزه زیبا به انتظار بهاری ایستاده اند که ایران را یکپارچه سبز و خرم بسازد و آن روز قطعن دور نیست.

ما همچنان به انتظار روزی هستیم که شاهدخت ایمان پهلوی در کنار پدر شهریارشان و همچنین فرد فرد خاندان جلیل سلطنت پهلوی، قدوم مبارک شان را به ایران بگذارند تا غرور و ابهت به موطن ما بازگردد و تباهی و سیاهی از آن زدوده شود.

بیست و یکم شهریور ماه خجسته زادروز پرنسس بزرگ ایران، والاحضرت شاهدخت ایمان پهلوی را به پیشگاه پادشاه پرابهت ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی شادباش عرضه می داریم. سپس به محضر ملکه سرافراز ایران والاحضرت یاسمین پهلوی این عید را عرض تبریک داریم. آنگاه به خدمت مادربزرگ گرامی ایشان علیاحضرت شهبانو فرح دیبا پهلوی مادر معنوی ملت ایران، سالروز تولد نوه نازنین شان را صمیمانه شادباش عرض کرده و همینطور به حضور والاحضرت شاهدخت فرحناز، عمه ایشان و والاحضرتان شاهدخت نور و فرح دوم پهلوی، دردانه خواهران شان، این میلاد شکوهمند را فرخنده باد عرضه می داریم. در آخر به خدمت این گل زیبا، والاحضرت ایمان پهلوی زادروزشان را عاشقانه و چاکرانه مبارک باد عرض می نماییم.

امید که این شاهدخت گرانمایه در سایه همایونی پدر فرزانه شان، صد سال زنده، پاینده و برفراز باشند...

زادروز پرنسس ایمان پهلوی بر یکایک هم میهنان شاد باد.

توضیح: بنده حقیر موفق شدم با دو روز تاخیر این پست ناقابل را برای زادروز گرانمایه پرنسس ایران منتشر کنم که به همین خاطر مراتب شرمساریم را عرضه می دارم.

_______________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و سوم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

تکذیبیه دبیرخانه رضا شاه دوم در رابطه با فیس بوک رسمی شاهدخت نور

2011-09-12T11:53:00.000-07:00

چندی پیش فرد یا افرادی ناشناس و با هدف و انگیزه یی نامعلوم، اقدام به راه اندازی صفحه یی در فیس بوک تحت نام "صفحه رسمی شاهدخت نور پهلوی" نمودند.

این صفحه حاوی یکسری نوشته ها و تصاویری است که بسیاری از آن تصاویر به خود والاحضرت مربوط هستند اما راه اندازی این پیج هیچ ارتباطی به آن وجود والاگهر ندارد و به هیچ وجه متعلق به پرنسس نمی باشد. دبیرخانه ملوکانه اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی در همین رابطه تکذیبیه یی صادر فرموده است که در زیر خواهید خواند.

در ضمن دبیرخانه شهریار ایران تاکید کرده هر اطلاعیه رسمی و معتبری در رابطه با خاندان سلطنتی ایران، حتمن در وبسایت رضا شاه دوم منتشر می شود که در غیر این صورت فاقد اعتبار می باشد.

متن کامل تکذیبیه را بخوانید:

هم میهنان عزیز،

لازم است به آگاهی شما عزیزان برسانیم که، صفحۀ فیس بوک به نام «فیس بوک رسمی نور پهلوی» توسط افرادی که برای این دبیرخانه هویت آنان شناخته شده نیست ایجاد شده است.
بدینوسیله اعلام می شود که فیس بوک مذکور متعلق به «نورپهلوی» نیست و فاقد رسمیت است. لطفا توجه داشته باشید که تمامی اطلاعیه های رسمی بر روی تارنمای www.RezaPahlavi.org منتشر خواهد شد.

دبیرخانۀ رضا پهلوی

پیوند به تارنمای مبارک اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

____________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و یکم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

هفده شهریور یا توهمی ادامه دار

2011-09-07T12:12:00.000-07:00

در مورد هفده شهریور و حواشی آن بارها صحبت شده است. کربلایی که رژیم اسلامی به سود خود از آن بهره برداری می کند و با کذب و تحریف واضح تاریخ، عوام فریبی کرده و یک حادثه و درگیری بسیار معمولی را به عنوان یک تراژدی مطرح می سازد!

در تاریخ هفدهم شهریور پنجاه و هفت، هیچ حادثه به خصوصی رخ نداد مگر آنکه عده یی از اوباش و طرفداران خمینی به مغازه ها حمله برده و شیشه ها را شکستند و یا به درگیری با همدیگر پرداختند تا هرنوع جرح و خونریزی احتمالی را به حساب حکومت وقت بگذارند.

شاید اگر همین حرف ها بیست سال پیش مطرح می شد موجبات خشم و غضب آن به اصطلاح انقلابیون و توده یی ها را فراهم می ساخت. امروز نیز ممکن است همین تعصب نابه جا و احساسات بی منطق به چشم بخورد اما امروز اسنادی روشن و واقعی وجود دارند که به خوبی اثبات می کنند، هفده شهریور جز وهم و تخیل خمینی و پیروانش هیچ حرفی برای گفتن ندارد.

امروز وقتی می بینیم رژیم به وضوح از یک درگیری بسیار معمولی میان پلیس انگلیس و یک گانگستر، سوء استفاده کرده و واقعیات را عینن وارونه می کند، در می یابیم که با چه نظامی طرف هستیم. هنگامی که می بینیم رسانه های کثیف جمهوری اسلامی از مارک دوگان گانگستر یک قهرمان می سازند اما به آسانی از کنار ندا آقا سلطان، سهراب اعرابی و دیگر عزیزانی که به دست های پلید این حکومت و با گلوله مستقیم آنها به شهادت رسیده اند عبور می کنند، ما به آسانی می فهمیم که هیچ حرفی از سوی اینان قابل باور نیست.

مثال ها فراوان هستند تا دروغگویی محض رژیم را اثبات نمایند و همین مثال های بدیهی و روشن، به ما نشان می دهند این حکومت اگر دروغ نگوید و بذر توهم در ذهن عوام نکارد، راهی برای بقا نخواهد داشت. ما می توانیم به راحتی دریابیم، هفده شهریور نه تنها فاجعه نبود که صرفن یک کمدی تلخ بود. تلخ از این جهت که سال هاست بدل به وسیله یی برای فریفتن ساده لوحان گردیده است.

___________________________________

نگاشته شده در تاریخ شانزدهم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

آیا دوباره فریب انتخابات را خواهند خورد؟

2011-09-05T12:12:00.000-07:00

سال هاست که این بازی مضحک و احمقانه تکرار می شود و چهره هایی تازه و فریبنده به عرصه انتخابات وارد شده و برای جمع آوری آرا به تلاش می پردازند. جالب اینجاست بسیاری از دوستان که در وعده های انتخاباتی پیشین، شرکت جسته و پشیمان شده بودند، قاطعانه سوگند می خورند که ما دیگر هرگز در انتخابات شرکت نخواهیم کرد. اما به مجرد آغاز انتصابات بعدی، همان دوستان پشیمان و قسم خورده، دوباره به سوی صندوق های رای می شتابند تا رای اعتماد خود را به فلان شخص مثلن اصلاح طلب و به قول خودشان میانه رو پیشکش کنند.

انتخابات ریاست جمهوری سال 88 و حوادث پس از آن، به خیلی ها این درس بزرگ را داد که رژیم اسلامی نه تنها هرگز قابل اصلاح نیست که حتا قابل بحث هم نیست و هرگونه همیاری و مشارکت با چنین نظامی، نه تنها یک قمار دو سر باخت به حساب می آید که مشارکت جستن در چنین انتخاباتی، مصداق بارز همکاری با جنایتکاران است و برای ایرانی واقعی ننگ محسوب می شود.

ما در خرداد و تیر 88 به چشم خودمان، درنده خویی و وحشی گری این نظام را مشاهده کردیم و صحنه هایی از پیش چشم مان گذشت که شاید برای نسل های بعدی مان نیز عبرتی بزرگ باشد. چه زشت است اگر اینبار نیز عده یی فریب آن انتخابات دروغین را خورده و دوباره بخواهند در این همایش عوام فریب، سهمی ادا نمایند.

رژیم اسلامی از بدو آغاز خود نشان داد که بر مبنای دیکتاتوری محض حرکت می کند و کوچک ترین روزنه امیدی نیز از همان ابتدا دیده نمی شد که بتوان حتا ذره یی دل به اصلاح آن بست.

اگر تا سال های پیش، شرکت در انتخابات را می شد به حساب ساده دلی برخی دوستان نهاد، دیگر اینبار و با مشاهده آن صحنه های خونین و رای دزدی علنی رژیم، هر نوع مشارکتی در این انتخابات شوم، به مثابه پایمال کردن خون شهیدانی است که تنها به جرم اعتراض شان به آن تقلب آشکار انتخاباتی به خاک و خون کشیده شدند.

اینبار دیگر نمی توان با این حکومت از سر آشتی برخورد نمود. این قلم به شخصه هرچه گفته ام از باب تحریم انتخابات بوده که البته این حداقل وظیفه بود. اما همان هایی که تاکنون زیاده از حد ساده دل و مثبت اندیش بوده اند، امروز دیگر وظیفه و شرافت ایرانی و انسانی شان حکم می کند انتخابات جمهوری اسلامی را قاطعانه و بی تعارف تحریم کنند.

______________________

نگاشته شده در تاریخ چهاردهم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پیام رضا شاه دوم در پشتیبانی از حرکت اعتراضی مردم آذربایجان

2011-08-31T12:15:00.000-07:00

به علت عدم توجه مسوولین جمهوری پلید اسلامی، دریاچه رضاییه(ارومیه) متاسفانه به سوی نابودی در حرکت است. چندی است که مردم دلیر و دلاور آذربایجانی قیامی را به پا کرده و چشم تمامی آزادیخواهان ایرانی را به شجاعت خود خیره ساخته اند.

در راستای جنبشی که از دل مردم آذربایجان برخاسته است، پادشاه و شهریار ایران پیامی حمایت آمیز صادر فرموده اند.

متن کامل پیام اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی را در ادامه می خوانید:

هفتم شهریورماه ۱۳۹۰

هم میهنان عزیزم، ملت سرافراز ایران زمین،

هموطنان غیور آذربایجانی ما در پی خشکسالی در نگینِ سرزمین سبزمان، دریاچۀ ارومیه و حفظ و نگهداری این میراث ملی که متعلق به تمامی مردم این مرز و بوم و آیندگان میهن عزیزمان است با دستانی خالی و بغض های شکسته شده در گلو که حاصل ۳۲ سال ظلم و ستم حکومت استبدادی و اشاعۀ تبعیض قومیتی و مذهبی بین مردم و ایجاد شکاف در اتحاد و یکپارچگی ملی بوده است، براستی با غیرت و همیت خود بار دیگر در برابر این دیو استبداد که هدفی جز ویرانی و افتراق در میهن عزیزمان ایران ندارد دست به اعتراض و ایستادگی زده اند.

یقین داشته باشید این حکومت بقای خود را در ایجاد اختلاف و شکاف بین مردم می بیند. به همین دلیل، باید هشیار باشیم، زیرا تنها راه دستیابی به آزادی، عدالت و برابری در اتحاد ملی است.
بخوبی می دانیــم که خطـۀ سبــز آذربایجان خـاستگاه انقلاب مشروطه و مـردان بـزرگی همچون ستارخــان هــا، باقرخــان ها و کسروی هــا بــوده است وبراستی در هر تحــول آزادی خواهــانه و استبداد ستیزانه تاثیری ژرف داشته است و دلیل این امر جز روحیۀ ظلم ستیزی و میهن پرستی و دادخواهی مردم غیور آذربایجان نمی باشد.

من، ضمن همدردی با خانوادۀ کشته شدگان و دستگیر شدگان این حرکت ملی، به آنها اطمینان میدهم که بهایی که در راه میهن پرداخت کرده اند هیچ گاه فراموش نخواهد شد و حمایت قاطع خود را از قیام مردم آذربایجان اعلام میکنم و بر خود لازم میدانم که در این مقطع حساس تاریخی که هموطنان آذری ما نیاز به پشتیبانی و حمایت عموم ایرانیـان دارند از مردم ایــران بخواهم که با عزمی راسـخ از این جنبش میهن پرستــان آذربایجانی پشتیبــانی کنند، چــرا که آذربایجــان پــرچم دار بسیــاری از جنبش هـای آزادی خواهانه و میهن پرستانه در تاریخ کشورمان بوده است و حقیقتا به عنوان یک ایرانی علاقمند به اتحاد و منافع ملت بر خود می بالم که تاریخ کشورم در مقاطع حساس همواره با نام آذربایجان و مردم غیور آن مزین شده است.
خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

پیوند به تارنمای ملوکانه رضا شاه دوم پهلوی

______________________

نگاشته شده در تاریخ نهم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

طرح جدیدی در تارنمای رضا شاه دوم

2011-08-24T12:01:00.000-07:00

شهریار ایران از مدت ها پیش آپشن جدیدی را در تارنمای شاهانه به "پرسش و پاسخ" اختصاص داده و برجسته ترین پرسش های هم میهنان را پاسخ می دهند. این آپشن همچنان سر جای خود برقرار می باشد.

ایشان در راستای تبادل نظر هرچه بیشتر با مردم ایران، اخیرن طرح تازه و شایان توجهی در نظر گرفته و دعوت جدیدی را از هم وطنان به عمل آورده اند.

پیشنهاد اعلاحضرت رضا شاه دوم، در پیام ایشان قرار دارد که می توانید در ادامه بخوانید:
هم میهنان و دوستان گرامی،
من تقریبا حدود ده ماه پیش بخش "پرسش و پاسخ" را بر روی تارنمایم آغاز کردم. تا امروز ۳۳۴ پرسش دریافت شده و ۸،۶۴۲ رای بر روی پرسش هایی که شما آنها را مهمترین برای پاسخگویی برآورد کرده اید داده شده است. ومن به ده پرسشی که بالاترین رای را آورده است به روال آزادمنشانه ای پاسخ داده ام. من فکر می کنم که این روش موجب نزدیکی بیشتر ما شده است و افکار من را برای دستیابی به یک ایران آزاد و دموکراتیک برای شما روشن ترکرده است.
این ماه، من مایلم که پرسش های خودم رابر روی تارنمای رسمی ام RezaPahlavi.org و فیس بوک با شما مطرح کنم که رای شما آنان را قابل پاسخگویی خواهد کرد (البته این بار برخلاف گذشته فاصلۀ زمانی پرسش های مطرح شده ممکن است متفاوت باشد).
نقطه نظرات شما برای من و آیندۀ ایران حائز اهمیت است. من این پرسش ها را با هم میهنانمان در ایران که امکان دسترسی به دنیای خارج را ندارند مطرح خواهم کرد و نظرات آنان را با شما در میان خواهم گذارد.
از پشتیبانی شما در تلاش برای ایرانی آزاد و دموکراتیک سپاسگزارم.
خداوند نگهدار ایران باد.

رضا پهلوی

________________________________________

نگاشته شده در تاریخ دوم شهریور دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

بیست و هشت امرداد قیامی به نام ایران برای تاریخ

2011-08-20T09:24:00.000-07:00

کمتر کسی است که تاریخی به نام 28 امرداد 1332 به گوشش ناآشنا بیاید. در مورد این رویداد تاریخی و بزرگ، بحث و نظر فراوان است و هرکسی به زعم خودش، این رخداد تاریخ ساز را تعریف و توصیف می کند. شوربختانه امروز در کشور ایران رسانه یی رسمی وجود ندارد که بتواند مستقل عمل کند و به همین خاطر نسل جوان ایرانی عمومن تصاویر تحریف شده ایادی رژیم اسلامی را در مورد 28 امرداد باور کرده اند. تصاویری که هرگز و هیچگاه نسبتی با واقعیت ندارد اما در ذهن جوانان ایرانی حقنه شده اند.

بیست و هشتم امرداد هرگز یک کودتا نبود که با تعریف دقیق واژه کودتا هیچ ارتباطی نداشت. آنهایی که در این روز بزرگ به خیابان ها آمدند، خود مردم و متعلق به اقشار عادی اجتماع بودند. از کارمند و کارگر تا معلم و تحصیل کرده و از رده های سنی گوناگون که طیفی از جوانان، میانسال ها و پیرترها را شامل می شدند. بایستی بپذیریم مردم عادی که در اقشار و بافت های گوناگون اجتماعی و غیرسازماندهی شده و کاملن غیرسلکتیو به صورت دلخواه به خیابان ها آمدند تا از پادشاه و پدر ملت محمدرضا شاه بزرگ حمایت کنند، هرگز کودتاچی نبوده اند.

کودتا زمانی رخ می دهد که قانونی برای عملکرد سیستم موجود نباشد و یا این قانون مخدوش باشد. اما قانون به وضوح وجود داشت و عزل مصدق توسط شخص شاه، امری قانونی بود که برحسب روال طبیعی خود اتفاق افتاد. جالب اینجاست همانان که قیام میهن دوستانه خود مردم و به نوعی نیاکان ما را کودتا می نامند و هتاکانه قیام شکوهمند بیست و هشت امرداد را زیر سوال می برند، هرگز این پرسش را مطرح نمی کنند که مصدق چرا عزل شد؟

دلیلی وجود نداشت که نخست وزیر بی جهت عزل شود مگر آنکه شرارت و یا خباثت یا در خوشبینانه ترین حالتش، ندانم کاری بزرگی از وی سر زده باشد. دست برقضا محمد مصدق زیرک تر از آن بود که ندانم کارانه ایران را به سمت و سوی ویرانی و آنارشیزم سوق دهد که این موجود بدذات، عامدانه در صدد بود کودتایی رقم بزند اما بیست و هشت امرداد دفتر رویاهای آشوبگرانه مصدق را بست و همین بر دل هواداران منطق ناپذیر دکتر مصدق داغ بزرگی نشانید.

این هواداران مصدق بودند که می خواستند کودتا به پا کنند اما امروز تاریخ به وضوح تحریف و جعل می شود. از یک سو عده یی از مصدق اللهی ها حاضر به پذیرش عیوب و ضعف های مراد و رهبرشان نیستند و از سوی دیگر متوهمین و روان پریشان حزب اللهی و ایادی جمهوری منفور و نامشروع اسلامی، پای سازمان سیا و دولت وقت امریکا را به میان کشیده و آنها را مسبب وقوع قیام بیست و هشت امرداد می دانند که صدالبته هر دو گروه(مصدق اللهی و حزب اللهی) به یک سلک تعلق دارند. هر دو بی بهره از قدرت تحلیل بوده و پرده یی از تعصبات کور، دیدگان شان را پوشانده است. همین موجب می شود که کینه یی ژرف نسبت به خاندان سلطنت پهلوی در دل خود احساس کنند.

قیام بیست و هشت امرداد را گرامی می داریم و به تمامی ایران پرستانی که در آن روز پرشکوه سهمی ادا کرده اند، درود بی پایان می فرستیم.

____________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و نهم امرداد دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

گفتگوی اختصاصی رهسا نیوز با رضا شاه دوم

2011-08-18T10:47:00.000-07:00

چندی پیش گزارشگر خبرگزاری رهسانیوز، گفت و گوی ویژه یی با شهریار ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی انجام داد.

البته متاسفانه بر حسب عدم دقت لازم و احتمالن مقداری عجله، شخصی که وظیفه پیاده کردن مصاحبه بر روی کاغذ و تایپ آن را عهده دار بود، متن را حاوی غلط های املایی و اشتباهات کیبوردی فراوان ارایه داده است و این حقیر تا جایی که در توانم بود ویرایش نمودم. امیدوارم موردی از قلم نیافتاده باشد.

متن کامل این مصاحبه نسبتن طولانی را در ادامه می خوانید:

رهسا نیوز- گروه خبری رهسا نیوز در راستای انجام رسالت و وظیفه خود مبنی بر فراهم نمودن فرصتی برای نشر آرا و افکار و نظریات گروهها و احزاب مختلف در جامعه و همچنین شخصیتهای مستقل سیاسی و اطلاع رسانی همگانی در این زمینه به هموطنان عزیز مبادرت به انجام گفتگویی گرم و صمیمی با آقای رضا پهلوی در مورد دیدگاههای سیاسی وی و همچنین مسائل مربوط به جنبش سبز نموده است که خلاصه ای از این گفتگو بصورت نوشتاری و بصورت کامل در فایل صوتی ضمیمه این مصاحبه منتشر میگردد. ابتدا از ایشان و تمامی کسانی که در هماهنگی و انجام این گفتگو ما را یاری نمودند کمال سپاس و تشکر را داریم.

ساختار و مولفه های نظام سیاسی ایران آینده چگونه باید باشد و نقش شما در این نظام چگونه خواهد بود؟

من در این برهه زمانی که بارها گفتم و باز دوباره تاکید میکنم که من یک هدف و یک وظیفه و یک رسالت برای خود مدعی هستم و انهم کمک کردن به نجات کشورم از این وضعیت وخیمی که در ان بسر میبریم، برای رسیدن به یک دموکراسی و اصل آزادی و حاکمیت مردم، در اصل در آینده ایران چه کسانی مِن جمله خود من نقشی داشته باشم یا نداشته باشم باید واگذار بشود به انتخاب و خواسته مردم ایران که بشود به شکل آزادانه بتوان بیان کرد و آن هم در قالب یک انتخابات آزادی هست که به نظر من تعیین کننده آینده کشور میتواند باشد که به مفهوم تشکیل یک مجلس موسسانی که قانون اساسی آینده کشور، محتوای آن نظام و حتی شکل نظام را بررسی خواهد کرد و به رای عمومی خواهد گذاشت بنابراین تا آن زمانی که ما چنین شرایطی را در داخل ایران نداریم به نظر تنها رسالتی که هر ایرانی که آزادیخواه هست و به اصل دموکراسی و حقوق بشر اعتقاد دارد رسیدن به شرایطی است که در آن بتوان به رای آزادانه مردم رسید تعیین کننده سرنوشت همانا خود مردم ایران هستند و خواهند بود.

اما از نظر اینکه من چه نوع نظامی را شایسته ایران میدانم، اصولا معتقد هستم و فکر کنم با تجربه ای این ۳۲ سال کاملا مشخص شده باشد برای هم میهنانمان که حکومت مذهبی در تضاد قرار میگیرد با اساس برابری و آزادی و دموکراسی، و این ارتباطی به خود مذهب ندارد و مذهب جای خودش را در تمام جوامع آزاد جهان امروز دارد و ما اتفاقا فکر میکنیم که بخشی از گرفتاری این هست که لطمه حکومت مذهبی لطمه زدن به خود مذهب هم بوده کما اینکه همین اتفاق هم در ایران رخ داده بنابراین من اینده ایران را در قالب یک نظام سکولار میبینم، سکولار به معنی جدایی مشخص و کامل دین از حکومت، و در گروه این هست که ما خواهیم توانست به یک حکومت دموکراتیک و به حقوق بشر در ایران برسیم بطوریکه مذهب جای خودش را میتواند داشته باشد و باز تاکید میکنم که نظر من به یک دیدگاه سکولار به هیچ وجه به معنی و مفهوم ضدیت با دین نیست و برعکس حتی به خاطر حفظ حرمت دین و نهادهای دینی است که من این حرف را میزنم و این باور را دارم.

محتوای نظام پس بنابراین باید بر مبنای یک نظام سکولار پارلمانی باشد همانطور که در دموکراسیهای امروز جهان میبینیم و در فرم نهایی اش آن هم بستگی به سلیقه و شرایط آن مملکت دارد. شما امروز نمونه هایش را هم در نظامهای پادشاهی- پارلمانی میبینید از ژاپن بگیرید تا سوئد و نروژ و بلژیک و هلند و اسپانیا و در مدلهای جمهوریش انواع و اقسام مدلها هستند مثل فرانسه، مثل آلمان، مثل امریکا، مثل هند، مثل اسراییل و مثل خیلی از کشورهای مختلف، که البته در قسمت نظامهای جمهوری، نظامهای متفاوتی هستند ولی در نظامهای پادشاهی پارلمانی دموکراتیک کم و بیش به همان فرم و شکل مشاهده میکنید.

این انتخاب هم باز انتخابی هست که مردم آن مملکت یعنی مردم کشور ایران انتخاب بکنند برای خودشان که کدام نوع نظام را ترجیح میدهند و مناسب تر میدانند. امروز برای ما زمان بحث اینکه این یا آن و کدام بهتر است، نیست. آنچه که برای ما مطرح است قبول فقط یک مسئله کلیدی هست و آن اینکه آیا ما میتوانیم آن دموکراسی و آزادی تحت لوای نظام فعلی و حکومت فعلی برسیم و اگر نه؟ بدیل این حکومت چه میتواند باشد که منافع کل جامعه را تامین بکند. من با این دیدگاه هست که نظرات خودم را در این سالها بیان کردم و بر اساس این اصول هست که سهم خود در این مبارزه را پیش میبرم.

شما بارها در مصاحبه های خود بر حمایت از رهبران جنبش سبز اعلام حضور کردید، آیا واقعا شما حاضر به همکاری با آقایان موسوی و کروبی برای رسیدم مردم ایران به یک دموکراسی هستید؟ و اعتراضات ایشان را به رسمیت میشناسید؟

بله، این را قبلا هم اعلام کردم و بار اول که این سوال اخص از من شد حدود دو ماه پیش یا سه ماه پیش بود که در یک برنامه ای از صدای امریکا پخش شد که این سوال از من شد و من به این شکل پاسخ دادم که من با هر کسی که امروز من الجمله آقایان کروبی و موسوی و هر کسی که امروز پذیرای این اصل شدند که ما در جستجوی یک راه حل واقعی در ماورای نظام در قالب یک آلترناتیو نظام سکولار بتوانیم بپردازیم هیچ مشکلی برای همکاری با هیچ فردی ندارم کما اینکه ممکنه از ایدئولوژیها و سلیقه های مختلفی باشند. آنچه که نمیتوانم همکاری داشته باشم کسانی هستند که همچنان به دنبال اصلاح نظامی اصلاح ناپذیر هستند برای اینکه من این کار را بیهوده و بی نتیجه میبینم. بنابراین از این لحاظ اجازه بدهید کاملا شفاف پاسخهای لازم را داده باشم و در این مورد با کسی تعارف ندارم.

دیدگاهتان در مورد فعالیت احزاب و نقش و تاثیر آنها در پیشبرد اهداف سیاسی یک کشور و رساندن مردم به یک دموکراسی چیست؟ و شما در آینده نظام سیاسی ایران در مورد فعالیت احزاب به چه صورت میخواهید با آنها همکاری داشته باشید و آیا این فعالیت ها را به رسمیت میشناسید؟

مسلما، اصلا شما هیچ نظام دموکراتیکی را سراغ دارید که بدون حزب بتواند فعالیتهای انتخاباتی و رقابت در تشکیل قدرت و حکومت را انجام دهد؟ طبیعی است که نه. اصلا تحزب یکی از اولین حقوق انسانی و سیاسی افراد است طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر و اصولادر یک فرایند دموکراتیک. و بنظر من و به احتمال خیلی قوی من ایران آینده را یک ایران چند حزبی می بینم که انواع و اقسام احزاب بتوانند نکته نظرات و سلیقه های تفکرات مختلف را منعکس بکنند، بنابراین مسلما بایستی مشوق این باشیم که برای خیلی فراتر از اصل قانون اساسی مملکت یا ساختارهای حکومتی که معمولا طبق معمول قوای سه گانه هستند در تقویت جامعه مدنی خیلی فراتر از نهادهای دولتی، نهادهای سیاسی باید کوشا و فعال باشند، احزاب که جای خود دارند، سندیکاهای کارگری، انواع و اقسام سازمانها و بنیادهای مختلفی هستند که در بخش غیر انتفاعی و در بخش غیر دولتی، بطور کلی تقویت جامعه مدنی را بر عهده دارند و اینها جز کلیت یک تصویری هست که باید از اینده ایران داشته باشیم که البته در بعد سیاسی اش احزاب هستند که بیشترین نقش را بر عهده دارند.

و طبیعی است که از الان مشوق و پیش بینی احزاب اینده را داشته باشیم چرا این را می گویم برای اینکه نمونه مصر را میخواهم مثال بزنم، ببینید وقتی که یک خلا حکومتی پیش میاید اصولا اگر جامعه متکی نباشد به نیروهای دموکراتیک، که از طریق احزاب خودشان، نتوانند خودشان را در صحنه سیاسی نمایان کنند یک خلا سیاسی پیش میاید که خطری را ایجاد میکند برای نیروهای خواه فرصت طلب که اغلب آنها به احتمال قوی غیر دموکراتیک هستند و باز مملکت از یک مسیر دموکراتیک منحرف میشود و دچار گرفتاری میشود. و برای همین است که میگویم ما امروز میتوانیم تفکرات مختلفی را جستجو بکنیم و حتی پیش بینی موضع های حزبی مان را هم بکنیم آنچه که منتها امروز مهم است و بر روی آن تاکید میکنم این است که تقدم را در یک هدف ملی در مفهوم فرا مذهبی و فرا مسلکی و فرا ایدئولوژیک بدهیم.

در این فاز ما میتوانیم فصل دموکراسی و حقوق بشر را مشوق باشیم با ذکر اهمیت اینکه کلیت نیروهای ازادیخواه و به مفهوم اخص کلمه دموکرات علیرغم اینکه از نظر دیدگاههایشان در قالب پلورالیسم سیاسی اختلاف سلیقه و نطر دارند و هیچ ایرادی هم نداره که داشته باشند ولی در قالب یک هدف مشترک ملی بتوانند امروز با هم همکاری داشته باشند در این الویت. موقعی که ما منزلی داشته باشیم میتوانیم ان وقت سر رنگ کاغذ دیواری آن و موکت آن اختلاف سلیقه داشته باشیم اما تا هنوز خانه را نساختیم دعوا کردن سر رنگ موکت و کاغذ دیواری یک کار بی معناست.

جناب آقای پهلوی بسیاری معتقدند شما در جایگاه یک فعال سیاسی و مخالف نظام سیاسی فعلی ایران آنطور که باید فعال عمل نکردید و منفعل بودید جواب شما به این گروه از عزیزان چیست؟

فکر میکنم برای کسانی که اطلاع داشتند از فعالیتهای ما از زمانی که اینکار را آغاز کردم که برمیگرده به نزدیک به سی و یک سال پیش، بدون اغراق به شما بگویم که تنها چیزی که در زندگیم داشتم فکر به ایران بود و دغدغه ایران و بغیر از این کار دیگر و چیز دیگیری را انجام ندادم در طول این سی و یک سال، اما متاسفانه به علت محدودیتهای اطلاع رسانی و وسایل ارتباط جمعی برای انعکاس این فعالیتها، بسیاری از هم میهنانم شاید اطلاعات در ارتباط با آنچه من در این سالها انجام دادم نداشته باشند. اما این بدلیل این نیست که من کاری نکرده باشم یا تلاشی نداشتم.

ضمنا در نظر بگیرید که شرایطی که امروز در آن قرار داریم، بایستی این سی سال طی میشد و بسیار اتفاقات می افتاد تا زمینه کارهایی که بسیار موثرتر میتوانست باشد در این مرحله از کار فراهم بشود و در زمانیکه من اینکار را آغاز کردم بسیاری از نیروهایی که امروز با من از نزدیک همکاری میکنند، خیلی ببخشید از این اصطلاح استفاده میکنم سی سال پیش سایه من را با تیر میزدند بنابراین باید قبول کنیم که یک مقداری از کار استفاده از تجربه عینی است از شرایطی که بوده و یک تفکر آینده نگر تا اینکه یک موضع گیریهایی نسبت به گذشته و بغضها و کینه ها و درگیریهایی که در قدیم بوده اینها هم بایستی میگذشتیم تا اینکه کار همه ما را ساده تر بکند در جهت ایجاد همبستگی و همکاری که به نظر من نقش کلیدی و طبیعی شخصیتی مثل من هست در این از گذر گاه.

جناب آقای پهلوی برای اطلاع بیشتر مردم با عملکردهای شما ، لطفا از آنچه که درطول این سی سال در مبارزات خودتان به فعل رساندید و همجنین از نتیجه عملکردهایتان بیشتر توضیح بدهید؟

فکر میکنم زمینه همکاری بیشتر، برخورد متمدنانه با صمیمیت و بدون موضع گیریهای تمامیت خواهی که من همیشه سعی کردم تجویز بکنم، توصیه بکنم و نصیحت بکنم امروز بالاخره کم کم دارد نتیجه اش بیشتر مشاهده میشود.

توجه خاص من به داخل کشور و قبل از هر چیزی و بخصوص به نسل امروز مملکت، نسلی که آینده ایران را تشکیل میدهد، نسلی که بیشترین منفعت را یا ضرر را ممکن است ببیند در موفقیت یا عدم موفقیت این حرکت، هزاران هزار ایرانیان گمنام یا بی نامی که از دید من اینها هستند رهبران و تصمیم گیران و اداره کنندگان آینده کشور، تقویت این نسل بوده، وصل کردن این نسل به یکدیگر، رساتر کردن خواسته هاشون چه در سطح کشور چه در سطح بین المللی علی الخصوص، و همیشه تلاش من این بوده که تا جایی که میتونم هر چه رساتر صدای هم میهنانمان را به جهانیان برسانم خواسته هایشان را، باورهایشان را، وضعیتشان را، و بهر حال در حدی که میتوانستم در حد قابلیت یک انسان و امکاناتی که در اختیار داشتم، سعی کردم اینکار را انجام بدهم و فکر میکنم که اگر به کارنامه من در این مورد نگاه بکنید، تعداد سخنرانیهایی که داشتم، مصاحبه هایی که داشتم، دیدارهایی که داشتم، صحبتهایی که با سران مختلف کشورها و دولتهای خارجی چه به عنوان روسای کشورهای خارجی و چه به عنوان نمایندگان مجلس آن کشورها، احزاب سیاسی شان، روشنفکرانشان، بخش دانشگاهیشان و … که میتوانم لیست را ادامه بدهم و این را بصورت مختصرتر ارائه میدهم.

باری تمام این فعالیتها را سعی کردم در قالب این کاری که توجه را ببرم روی اصل قضیه و اینکه مسئله ایران در وهله اول نداشتن آزادی است و نقض حقوق بشر است و نبودن حاکمیت در دست مردم ان کشور، و انچه که توقع و انتظار ما است از جهان اینکه از این خواسته مردم حمایت بکنند و در نظر بگیرند که خونشان از خون ایرانیان نه کم رنگ تر هست و نه پر رنگ تر و اگر یک اصولی را برای خودشان خواهان هستند در دنیای آزاد، این خواسته را بایستی برای کشورهایی مثل کشور ما یا کشورهایی که متاسفانه امروز دارای آزادیها نیستند خواهان باشند. به هر حال توجه را همیشه بردم روی اینکه حرف مردم ایران را بشنوید و سعی کنید که حامی خواسته های ملت کشورم باشید.

جناب آقای پهلوی همانطور که مستحضر هستید در طول این سی و یک سال ما هیچگاه شاهد اتحاد بین اپوزیسیون حتی به صورت مقطعی نبودیم و میدانم که شما در این راستا فعالیتهای زیادی داشتین آیا ابن فعالیتهای شما تا به حال ثمر داده و به مطلوب خودتان در این زمینه رسیده اید؟ اگر نه علت آن چه بوده است؟

اجازه بدهید تا سوال را به نوعی دیگر برایتان پاسخ بدهم چون فکر میکنم مسئله ای که داشتیم در سالهای گذشته، قابل مقایسه با شرایط امروز مملکت نیست. ببینید باز می گویم که در طول این سه دهه گذشته، دو نسل کاملا جدیدی وارد صحنه شدند. نسلی که امروز یعنی آخرین موج اعتراضی را می بینیم در یک نسلی که دیگر طاقت نیاورده و به این شکلی که واقعا جان بر کف در صحنه مبارزات پیش رفتند که مقدار زیادی از جنبش سبز هم مدیون این نهضت و تلاش و خطر کردن جوانان کشورمان هست اگه بخواهیم بگوییم که امروز چه چیزی را میشود اپوزیسیون نامید به نظر من خیلی فرق داره با گروهها یا تشکلها یا احزابی که فرض کنید سی سال پیش یا چهل سال پیش یا پنجاه سال پیش نقشی و یا فعالیتی داشتند، من امروز اپوزیسیون را به مفهوم دیگری تعریف و توصیف میکنم، از دید من اپوزیسیون ایران عبارت است از انواع و اقسام گروه بندیهای اجتماعی در کشورمان که معرفین این بخش ها گاهی در قالب سازمانها و ساختارهای سیاسی خودشان را بیان میکنند یا در فرماسیونها و گروه بندیهای فرض بکنید کارگری یا سندیکاها در حدی که نظام اجازه میدهد، یا به عنوان فعالین حقوق بشر یا به هر حال نمایندگان طیف و گروههای خودشان مثل اقوام مختلف، مذاهب مختلف و به این شکل من فکر نمی کنم که الزاما بایستی فکر کنیم که اگر قرار است امروز ایران اپوزیسیونی داشته باشد حتما بایست به شکل گروههای دیروز یا احزاب دیروز معرفی بشوند، نمی گویم اینها هم نیستند ولی یک تحول فاحشی امروز در ایران رخ داده است.

اگر به داخل ایران نگاه بکنیم مسئله این است که این نهضتها خیلی گسترده تر شدند بدون اینکه الزاما مشخص باشند به مفهوم یک ساختار سازمانی یا حزبی خاص، آن هم علتش این است که سرکوب شدید رژیم و خفگان کامل سیاسی وادار کرده جامعه را به این که به عناوین و اشکال مختلفی فعال باشند و به شکل زیر زمینی تر و پنهانی تری عمل بکنند به دلایل واضحش، بنابراین هماهنگی بین این نوع فعالیتها در داخل با انچه که میتواند ما بقی گروه بندیها یا سازمانها و تشکل های دیروز باشند در یک دیالوگی است که اگر اینها همدیگر را دریافت بکنند هر نوع تشکلی در خارج اگر چنین رابطه ارگانیکی را نداشته باشد به غیر از یک ویترین چینی مفهوم دیگری را نخواهد داشت بنابراین من به دنبال ویترین چینی هیچوقت نبودم ولی به دنبال این بودم که واقعا یک اتصال واقعی بوجود بیاید و ایرانیانی که خارج از ایران هستند فقط در موقعیت حمایت از هم میهنانشان در داخل وارد صحنه بشوند ولی نه به عنوان یک قائم و یا به اصطلاح به مفهوم یک رئیس و نه به عنوان یک قیم، بلکه به عنوان حامیان و پشتیبانی کنندگان.

البته به جایی داریم میرسیم به علتی که خود شما کاملا میدانید و دوستان میدانند، این محیطی که الان در ایران است اجازه به این نمیده که هیچ نوع تشکلی در داخل ایران در مقابله با خود این نظام عملا بتونه دست بکار بشود و برای پر کردن این خلا به نظر میرسد که ابتدا لازم هست که در خارج ایران همبستگی و چنین ساختار هماهنگ شده ای که بتواند منعکس کننده نظرات طیفهای مختلف سیاسی کشور باشد بشرطی که اینها بتوانند سر یک عده مواضع کلیدی توافق داشته باشند و بستر همکاری را بر اساس آن پیش ببرند، تا به مرحله ایجاد فضای آزاد در مملکت برسیم و بتوانند بر آن مبنا با هم همکاری داشته باشند، نه بر مبنای ایدئولوژی و نه بر مبنای اینکه بخواهند از یک موضع حزبی و یا ایدئولوژیک با هم برخورد کنند، بلکه بر اساس یک برخورد و یک دید فراحزبی و فرامسلکی و با یک دید ملی به مفهوم منافع کل جامعه که الویت بدهند به این طرح تا این که بخواهند فقط نکته نظرات حزبی یا تفکر یا عقیدتی یا ایدئولوزیک خودشان پی ببرند.

بنابراین میزان موفقیت یا عدم موفقیت در اصل بستگی مستقیم خواهد داشت به پاسخی که این جریانات فکری امروز به این مهم میدهند. من سعی کردم اصل قضیه رو به عنوان اینکه در الویت کجا است همیشه گوشزد بکنم و در گاهی اوقات متاسفانه خوب پیش نرفتیم و در بعضی مواقع خوب پیش رقتیم و امروز میتوانم به شما بگویم که دو فاکتور هست که کمک کرده به این روند، یکی اینکه اگر تا به حال همچنان نیروهایی بودند که در واقع یک پایشان اینطرف خط بود و یک پایشان آنطرف خط، و هیچ موضع مشخصی و نهایی در ارتباط با اینکه آیا همچنان ما در فاز اصلاح طلبی و اصلاحات هستیم یا واقعا آینده را میخواهیم در ماورای این رژیم جستجو کنیم، این یک نکته است یک مقدار هم پدیدار شدن یک نسلی است که ببخشید اینطور می گویم اضافه بار دیروز را یدک نمی کشند و دیدشان نسبت به آینده است تا اینکه بخواهند برخوردهای سنتی یا دغدغه ها و درگیریهایی که امروز اصلا موضوعیت ندارد برای نسل امروز همچنان مطرح بکنند که عاملی باشد برای نفاق تا اتحاد.

بنابراین فکر میکنم این دو فاکتور باعث شده است خیلی بیشتر امروز در این مورد موفقیت حاصل بکنیم. آیا به فرم ایده آلش رسیدیم ؟ هنوز نه خیر، ولی فکر میکنم بسیار و به مراتب بهتر از هر زمان دیگری در این مورد و به شکل بسیار سریعتری داریم پیش میرویم که این علامت بسیار مثبتی است از دید من.

تهیه و تنظیم: بابک آزادی

پیوند به تارنمای پادشاه ایران اعلاحضرت رضا شاه دوم پهلوی

____________________________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و هفتم امرداد دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

قیام مردم سوریه و همدردی خامنه یی قاتل با بشار اسد

2011-08-16T11:00:00.000-07:00

علی خامنه یی به شیوه تمامی دیکتاتورها، قدرت را با تمام جوانب آن خواستار است. خامنه یی شیفته قدرت مطلقه خویش است و این مطلب اصلن تازه گی ندارد که رسم و قانون همیشگی تک تک دیکتاتورهاست.

در اینکه موقعیت سوریه برای دولت نامشروع ایران بسیار استراتژیک است هیچ کس تردید ندارد. البته بقای دیکتاتوری بشار اسد - که خود و پدر جنایتکارش حافظ اسد همواره حامی جمهوری نامشروع اسلامی بوده اند - به سود رژیم ایران است و حفظ قدرت شخص بشار اسد به عنوان یک رییس جمهور مادام العمر، یگانه راه برای حفظ امنیت و ثبات رژیم اسلامی می باشد که اگر غیر از این باشد ولی فقیه بایستی سایه تهدیدی مداوم را بالای سر قدرتش حس کند و در ضمن رژیم اسلامی از بسیاری حمایت های تسلیحاتی بشار اسد نیز محروم خواهد ماند.

حفظ دیکتاتوری بشار اسد به هر صورتی که باشد یک ضرورت برای حکومت ولایی به شمار می رود و به همین خاطر است که سگ های هار جمهوری اسلامی که همین دو سال اندی پیش برای به خاک و خون کشیدن هم وطنان ما به خیابان ها آمده بودند تا مردم را بیرحمانه به گلوله ببندند، امروز به دستور ارباب شان خامنه یی به سوریه اعزام شده اند تا مردم بی دفاع و مبارز سوری را آماج گلوله های خود بسازند.

دیکتاتوری فقط از این نظر مذموم و منفور نیست که باری از استبداد و خودمحوری را بر دوش می کشد. صدالبته دیکتاتوری در ابعاد گوناگون خود متهوع و چندش آور است. دیکتاتوری وقتی خود را تمام قد به تصویر می کشد که حتا برای بقای خود و ادامه استبداد و خودکامگی اش به مرزهای کشوری دیگر وارد می شود و خارجی ها را نیز مورد شکنجه و خشونت قرار می دهد تا این قدرت منفور و شنیع حفظ شود و پا بر جا بماند.

پیام خامنه یی به بشار اسد این است که ای دیکتاتور به پا خیز و مسند قدرت مطلقه ات را حفظ کن! این مطلب عین واقعیت است و یکی از برجسته ترین نمادهای دیکتاتورها، نوع دوستی شان نسبت به یکدیگر است تا آنجا که منافع شان ایجاب کند.

بدیهی ست مردم ایران با مردم مبارز سوری همراه و همدل هستند. چرا که طعم تلخ زیستن در نظام دیکتاتوری را سی و سه سال است تجربه می کنند. اما خامنه یی با بشار اسد جنایتکار یکدل و یک صداست زیرا علی خامنه یی نیز همانند بشار اسد هر شب کابوس سرنگونی قدرت خود و به باد رفتن آرزوهایش را می بیند.

_____________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و پنجم امرداد دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

آب بازی ممنوع، تجاوز آزاد - اینجا ایران اسلامی ست

2011-08-12T10:39:00.000-07:00

در مملکتی که همه چیز حتا ساده ترین تفریحات ممنوع باشند، جرم آب بازی کردن آنقدر سنگین است که سران نیروی انتظامی مستقیمن وارد عمل شده و افراد آب بازی کننده بی درنگ بازداشت می شوند. اما در همین مملکت پر از ممنوعیت و در همین کشوری که امام زمان بر آن حکومت کرده و آیات قرآن هدایت کننده اش هستند، جان انسان ها آنقدر بی بهاست که هیچکس متوجه مرگ ده ها گرسنه و بی خانمان ایرانی طی یک شبانه روز نمی شود. مرگ انسان ها در ایران اسلامی بی صداست اما بالعکس ننگ و فساد رهبران دینی و آخوندهای مفتخور اصلن بی صدا نیست و تشت رسوایی شان سال هاست که از بام افتاده است.

در همین ایران اسلامی و در مملکت امام زمانی و زیر سلطه ولایت متعفن فقیه، طی ده روز دو ورزشکار مشهور به قتل می رسند و به چند زن و دختر تجاوز می شود اما انگار نیروی انتظامی خواب است و آنقدر به جمع آوری دیش های ماهواره مشغول می باشد که نه تنها جلوی وقوع این جنایات را نمی تواند بگیرد بلکه در امر یافتن سرنخ های اصلی این فجایع نیز عاجز و ناتوان است.

واقعیت را بپذیریم در ایران امروز، حق با مردم نیست بلکه حق با یک شریعت کهنه و هزار و چهارصد ساله است. آنچه که با شئونات اسلامی منطبق نباشد، به سرعت قلع و قمع خواهد شد اما آنچه که به این دین و شریعت کذایی مربوط نباشد، مساله مهمی محسوب نمی شود و اصولن بحث روز نیست. در ایران امروز بحث اصلی به دین و مذهب مربوط است. آن کسی حق بیشتری برای زندگی دارد که تظاهر مذهبی اش بیشتر باشد و آنکه در گردونه اسلام و اسلام خواهی قرار ندارد، نه تنها حق استفاده از امکانات رفاهی را ندارد بلکه بر سر حق زیستن او نیز جای شک و تردید است.

در حکومت الله و در بطن ام القرای اسلامی، آب بازی کردن ممنوع است. گوش دادن به موسیقی فعل حرام، خندیدن مکروه و نشانه جلف بودن است. شادی امری ناپسند به شمار می آید. اما تجاوز جنسی آزاد و گاهی اوقات یک فریضه شرعی است. کشتن انسان ها جهاد و تکلیف الاهی ست. فقر و گرسنگی امری بسیار عادی و طبیعی است و گریه و شیون از مصادیق نزدیکی به خداست!!

اینجا به جهان وارونه تبدیل شده است. ما باید بپذیریم در کشوری زندگی می کنیم که به رغم تاریخ بسیار پرشکوه و مملو از فرهنگ خود، هم اکنون به دست مشتی بی سر و پای رجاله گرفتار آمده است و به همین دلیل همه چیز برعکس است و هیچ چیزی سر جای خودش قرار ندارد.

از کشوری که جای تحصیل کرده ها و متخصصین و فرهنگیانش در زندان باشد اما ارازل و اوباش و قداره کش هایش در کسوت پلیس و به اصطلاح حافظ جان و مال ملت باشند، چه انتظاری بیش از این می توان داشت؟

__________________________________________

نگاشته شده در تاریخ بیست و یکم امرداد دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

غده سرطانی سپاه پاسداران در اقتصاد

2011-08-10T10:32:00.000-07:00

ارگان سپاه از روز اول پیدایش اش همه چیز را به سود خود قبضه کرد و مانند یک غده سرطانی در بند بند وجود ایران ریشه دوانید تا سایه شومش را بر ایران مستولی کند و این روند ادامه یافت تا به امروز رسید.

بدیهی است که مطالبات سپاه تروریستی پاسداران از ملت ایران و از سرمایه ها و منابع آن هیچ پایانی ندارد. این گروه فوق خطرناک از آنجایی که خود را به انواع و اقسام دستگاه های جاسوسی وارداتی مجهز ساخته و برای کشتن و از دم تیغ گذراندن تک تک مردم هیچ واهمه یی ندارد، امروز با اتکا به نیروی شیطانی اش این زمینه را فراهم می بیند که پا فراتر گذاشته و خطرناک ترین قرارگاه خودش قرارگاه خاتم الانبیا را نیز جایگزین قدرتمندترین شرکت های خصوصی تجارتی بنماید.

همین زنگ خطری می تواند باشد برای همه ما و نشان بدهد که سپاه دیر یا زود قصد دارد تمامی ارگان های مهم و شریان های حیاتی مملکت را به سود خودش مصادره کند.

این پیشنهاد سپاه، فراتر از یک پیشنهاد می تواند یک اعلان جنگ رسمی باشد به همه مردم ایران و تهدیدی برای یک خطر جدی که بیخ گوش مردم قرار دارد.

سپاه پاسداران از سالیان پیش و از همان بدو پیدایش خود به صورت مستقیم و غیر مستقیم در اقتصاد، روابط دیپلماتیک، ساخت سد و پالایشگاه و غیره انگشت دخالتگر خود را آشکار ساخته است و امروز به طور واضح اعلام کرده که می خواهد به جای بخش خصوصی، واردات و صادرات را دربست و کامل قبضه کند.

این تصمیم سپاه همچنین می تواند تمایل این گروه مخرب را برای زیر ذره بین گرفتن اقلام وارداتی و صادراتی نیز نشان بدهد. سپاه پاسداران ظاهرن می خواهد کنترلی دوچندان بر اجناسی داشته باشد که خارج و یا وارد می شوند. ظاهر امر شاید کنترل منکراتی و یا همان وسواس اسلامی باشد اما این کنترل مفهومی جدی تر و خطرناک تر از وسواس اسلامی پاسدارهای رژیم دارد. آنها در صدد کسب سود بیشتر، چند برابر کردن قیمت اجناس ضروری و وارد کردن فشار اقتصادی مضاعف بر جامعه هستند.

_____________________________________

نگاشته شده در تاریخ نوزدهم امرداد دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی

پیاﻡ شهبانو فرﺡ پهلوﯼ به مناسبت سالگرﺩ دﺭگذشت اعلیحضرﺕ محمدرضا شاه پهلوﯼ

2011-08-02T10:06:00.000-07:00

پنجم امرداد ماه امسال و در سی و یکمین سالگرد غروب تلخ وجود گرانبهای ایران پدر فقید، پادشاه بزرگ ایران محمد رضا شاه پهلوی، علیاحضرت شهبانو فرح دیبا پهلوی مطابق روال همیشه پیامی را صادر فرمودند.

متن کامل پیام علیاحضرت را در ادامه خواهید خواند:

بیست و هفت ژﻭییه٬ ٢٠١۱ – ۵ ﺍمرﺩاﺩ، ١۳۹٠

ﻫم میهنان عزﻳزﻡ:

ﺍز ﺍﻳنکه دﺭ رﻭز پنجم ﺍمرﺩاﺩ ماﻩ ﺍمسال نیز مانند سال ﻫای پیش، دﺭ کشوﺭھای مختلف براﯼ بزﺭگدﺍشت خاطرﻩ ُاعلیحضرت محمد رضا شاه پهلوی، پادشاھی که خدماتش برﺍی پیشرفت ﺍﻳراﻥ ﻭ اﻳرﺍنیان فراموش نشدنی است گرد هم آمده اید یا درون خانواده ها، در داخل و خارج ایران، از او یاد کرده اید، و نیز تمام کسانی که در این 31 سال پر درد و غم گذشته در کنار خانواده ما بوده اید صمیمانه سپاسگزارم.
می دﺍنم رﻭزﯼ که تاریخ سال ﻫای پادشاهی اﻭ رﺍ بی حب و بغض برﺭسی کند دﺭ این دنیا نخوﺍھم بوﺩ، ﻭلی خوشوقتم که ھم اکنوﻥ شاھﺩ دﺍوﺭی صحیح هم میهنانم دربارﻩ دﻭرﺍن پادشاھی اﻭ ھستم. می بینم عدﻩُ زﻳادﯼ اﺯ جوﺍنانی که پس اﺯ دﺭگذشت شاھنشاه فقید به دنیا آمده اند یا در آن زمان کودکی بیش نبوده اند، امروز با وجود تمام دروغ هایی که حاکمان امروزی ایران درباره دوران پیش از " انقلاب اسلامی" می گویند، به خوبی دریافته اند که زندگی ایرانیان و موقعیت ایران در منطقه چه بوده است و الان چه گونه است. حتی می شنوم که بعضی از افراد که در هیات حاکمه امروزی ایران مسوولیت هایی به عهده دارند، حتی در میان روحانیون، در مواقعی که جرئت سخن گفتن دارند، می گویند اگر این انقلاب روی نداده بود، امروز به این وضع غم انگیز دچار نشده بودیم.
گفته بوﺩم و بار دﻳگر تکرﺍر می کنم که به یقین پرورﺩگار اﻭ رﺍ دﻭست می دﺍشت که نگذﺍشت وﯼ
شاهد تیره روزی ھموطنانش ﻭ سقوﻁ ایران در وضع غم انگیز امروزی اش باشد.
اﻭ چگونه می توﺍنست شاهد مرﮒ لیلای نازنینش باشد ﻭ نیز چگونه می توﺍنست شاھﺩ مرﮒ علیرضای عزیزش باشد که زندگی خوﺩ رﺍ وقف مطالعه فرﻫنگ باستانی ایرﺍن کرﺩ ﻭ اﻳرﺍن رﺍ به مانند پدﺭش صمیمانه دﻭست می داشت.
می خوﺍهم بدﺍند که فرزند برومندش رضا نیز در تمام این سال ها زندگی اش را وقف میهنش کرده و با وجود تمام مشکلات و گرفتاری ها همراه هم میهنان ایران دوست داخل و خارج در راه آزادی ایران زمین مبارزه می کند.
من چه بگویم موقعی که می بینم بر مادران و پدران و خانواده های داغدار در ایران چه می گذرد.

- چه بگویم که می شنوم بر زندﺍنیان و شکنجه شدگان دﺭ زندﺍن ھا چه می گذرﺩ.

- چه بگویم که بر ﺯناﻥ آﺯاﺩﻩُ چه می گذﺭد.

- چه بگویم که بر خانواده هایی که در فقر و تنگدستی به سر می برند چه می گذرد.

- چه بگوﻳم که بر کارگرﺍن اﻳراﻥ چه می گذﺭﺩ.

- چه بگویم از آنچه بر جوﺍنان اﻳرﺍن می گذرﺩ.

ولی اطمینان دارم که در این سال های تیره و تار، که بر میهن ما، ایران عزیز می گذرد سرﺍنجام نوﺭ بر تارﻳکی پیروز خواهد شد و ایران بار دیگر سمندر وار از خاکستر خود برخواهد خاست.

از تمام نامه ها و پیام های الکترونیکی محبت آمیز شما عزیزان که از داخل و خارج کشور به دستم رسیده است از صمیم قلب تشکر می کنم.
خداوند نگهدار ایران باد.

_______________________________

نگاشته شده در تاریخ یازدهم امرداد دو هزار و پانصد و هفتاد شاهنشاهی